கவனிப்பார் யாரும் இல்லையா? – தேசிய விருதுகள் பெற்ற நடிகர் மோகன் சர்மாவின் வாழ்க்கை நமக்கு விடுக்கும் கடினமான கேள்வி
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com
ஒரு காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான ரசிகர்களின் கைதட்டலுக்குள் வாழ்ந்தவர்…
தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னடம், இந்தி என பல மொழிகளில் திறமையை நிரூபித்தவர்…
தேசிய அளவில் மதிக்கப்பட்ட திரைப்படக் கலைஞர்…
திரைப்பட வர்த்தக சபையின் (Film Chamber) தலைவராக பொறுப்பு வகித்தவர்…
RelatedPosts
இன்று அதே மனிதர், தனது 80-வது வயதில் சென்னை அருகே கும்மிடிப்பூண்டியில் இயங்கி வரும் ஆதரவற்றோருக்கான முதியோர் இல்லத்தில் தங்கியிருப்பது, ஒரு தனிமனிதரின் சோகம் மட்டுமல்ல; இந்திய திரைப்படத் துறையும், சமூகமும், அரசும் சிந்திக்க வேண்டிய அவசரமான எச்சரிக்கை.
புகழின் உச்சியிலிருந்து தனிமையின் விளிம்புக்கு
மோகன் சர்மா தென்னிந்தியாவின் திறமையான நடிகர்களில் ஒருவர். புனே இந்திய திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் (FTII) நடிப்பு பயின்ற முதல் தென்னிந்தியர் என்ற பெருமையை பெற்றவர்.
நடிகராக மட்டுமல்லாமல், திரைக்கதை ஆசிரியர், இயக்குநர், தயாரிப்பாளர் என திரைப்படத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களில் தனது தடத்தை பதித்தவர்.
அவர் இயக்கிய “நம்ம கிராமம்” திரைப்படம் சமூக அநீதிகளை துணிச்சலாக பதிவு செய்த படைப்பாக பாராட்டப்பட்டது. தமிழ்நாடு மற்றும் கேரள அரசுகளின் விருதுகளையும் பெற்றது.
ஆனால், ஒரு படைப்பாளியின் கலைப் பயணத்திற்கும், அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாடு இன்று மிகக் கொடூரமான உண்மையாக வெளிப்பட்டுள்ளது.
ஜெயலலிதா பாராட்டிய திரைப்படம்… ஆனால் நிறைவேறாத வாக்குறுதி
மோகன் சர்மாவின் கூற்றுப்படி, மறைந்த முதலமைச்சர் ஜெ. ஜெயலலிதா “நம்ம கிராமம்” திரைப்படத்தை பார்த்து பாராட்டியதுடன், அதன் செயற்கைக்கோள் ஒளிபரப்பு உரிமையை ஜெயா டிவி வாங்க வேண்டும் என்றும் விருப்பம் தெரிவித்திருந்தார்.
ஆனால் அந்தத் திட்டம் நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முன்பே அவர் மறைந்துவிட்டார்.
அந்த ஒரு வாய்ப்பு நிறைவேறியிருந்தால், இன்று அவரது வாழ்க்கையின் இறுதிக்காலம் வேறு விதமாக இருந்திருக்குமா என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழுகிறது.
பணம் இல்லை… உடல்நலம் இல்லை… அருகில் உறவுகள் இல்லை…
வயது முதிர்ந்த பிறகு உடல்நலக் குறைவு, பொருளாதார நெருக்கடி, குடும்பச் சிக்கல்கள் ஆகியவை அவரை முழுமையாக தனிமைப்படுத்தியுள்ளன.
தற்போது முதியோர் இல்லத்தில் இலவச உணவு மற்றும் தங்குமிடம் கிடைத்தாலும், தினசரி மருந்துகளுக்குக் கூட பணமின்றி தவிப்பதாக அவர் கூறியிருப்பது மிகுந்த வேதனையை ஏற்படுத்துகிறது.
இந்தச் சூழலில் நடிகர் ரஜினிகாந்த் ஒரு லட்சம் ரூபாய் நிதி உதவி வழங்கியிருப்பது மனிதநேயத்தின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக அமைந்துள்ளது.
ஆனால் ஒரு கேள்வி எழுகிறது:
ஒரு தனிநபரின் கருணையை மட்டுமே நம்பி வாழ வேண்டிய நிலை, பல தசாப்தங்கள் திரைப்படத்துறைக்கு சேவை செய்த ஒரு கலைஞருக்கு ஏன் உருவாக வேண்டும்?
திரைப்படத் துறையின் நலவாரியங்கள் போதுமா?
மோகன் சர்மா முன்வைக்கும் மிக முக்கியமான குற்றச்சாட்டு, திரைப்பட வர்த்தக சபையின் நலத்திட்டத்தைச் சார்ந்தது.
வாழ்நாளில் மருத்துவ உதவி கிடைக்காமல், மரணத்திற்கு பிறகு மட்டுமே நிதி வழங்கும் நடைமுறை மனிதநேயக் கோணத்தில் பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
ஒரு கலைஞர் உயிருடன் இருக்கும்போது மருத்துவச் செலவுக்காக உதவி கேட்கிறார். ஆனால், அவர் உயிரிழந்த பிறகு மட்டுமே நிதி வழங்கப்படும் என்ற நிலைமை, நலத்திட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கத்தையே கேள்விக்குறியாக்குகிறது.
அரசின் பொறுப்பும் சமூகத்தின் கடமையும்
தமிழ்நாடு திரைப்படத் துறை இந்தியாவின் மிகப்பெரிய திரைப்படத் துறைகளில் ஒன்றாக வளர்ந்துள்ளது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் நூற்றுக்கணக்கான கோடி ரூபாய் வர்த்தகம் நடைபெறும் இந்தத் துறையில், வயது முதிர்ந்த கலைஞர்களுக்கான நிரந்தர மருத்துவ நிதி, ஓய்வூதிய திட்டம், அவசர மருத்துவ காப்பீடு, மனநல ஆலோசனை போன்ற அமைப்புகள் மேலும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.
அதேபோல் மத்திய அரசும், மாநில அரசுகளும் இணைந்து மூத்த திரைப்படக் கலைஞர்களுக்கான ஒருங்கிணைந்த சமூகப் பாதுகாப்பு திட்டத்தை உருவாக்க வேண்டிய தேவை அதிகரித்துள்ளது.
அரசியல் கட்சிகளுக்கும் ஒரு சிந்தனை
திரைப்பட உலகம் அரசியலோடு நெருக்கமாக இணைந்துள்ள தமிழ்நாட்டில், தேர்தல் காலங்களில் கலைஞர்களின் பங்களிப்பை அரசியல் கட்சிகள் பெரிதும் பயன்படுத்துகின்றன.
ஆனால் அவர்களின் வாழ்க்கையின் இறுதிக்கால பாதுகாப்பு குறித்து மிகக் குறைவாகவே விவாதிக்கப்படுகிறது.
மூத்த கலைஞர்களுக்கான மருத்துவ நிதி, அவசர உதவி நிதி, அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கலைஞர் நல நிதியம் போன்றவை அனைத்து அரசியல் கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கைகளிலும் இடம்பெற வேண்டிய நேரம் இது.
இது ஒரே ஒரு மோகன் சர்மாவின் கதை அல்ல…
திரைப்பட உலகில் ஒருகாலத்தில் பிரபலமாக இருந்த பலர், பின்னர் பொருளாதார நெருக்கடி, உடல்நலப் பிரச்சினை, குடும்ப ஆதரவு இல்லாமை போன்ற காரணங்களால் கடினமான வாழ்க்கையை எதிர்கொண்டுள்ளனர்.
அவர்களின் கதைகள் சில சமயம் மட்டுமே வெளிச்சத்திற்கு வருகின்றன.
பெரும்பாலானோர் அமைதியாகவே மறைந்து விடுகின்றனர்.
ஜனநாயகன் பார்வை
மோகன் சர்மாவின் தற்போதைய நிலை ஒரு தனிப்பட்ட குடும்பச் சோகம் அல்ல.
இது இந்திய திரைப்படத் துறையின் சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இன்னும் முழுமையடையவில்லை என்பதற்கான வலுவான சான்று.
விருதுகள், பாராட்டுகள், புகழ், ரசிகர்கள் அனைத்தும் ஒரு கலைஞரின் வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டம் மட்டுமே.
அவரது முதுமையில் மரியாதையுடனும், மருத்துவ பாதுகாப்புடனும், மனிதநேயத்துடனும் வாழ்வதை உறுதி செய்வதே உண்மையான கௌரவமாகும்.
மோகன் சர்மா முன்வைத்துள்ள “நம்ம கிராமம்” திரைப்படத்தின் செயற்கைக்கோள் உரிமையை வாங்கி உதவ வேண்டும் என்ற வேண்டுகோள், திரைப்படத் துறை, தொலைக்காட்சி நிறுவனங்கள், ஓடிடி தளங்கள் மற்றும் சமூக அக்கறை கொண்ட தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு மனிதநேய அழைப்பாகும்.
ஒரு கலைஞரின் இறுதிக்காலத்தை கண்ணீரால் அல்ல, கண்ணியத்தால் எழுதுவது நமது சமூகத்தின் பொறுப்பாகும்.
