இளம் வயதில் கொலைக் களத்துக்கு தள்ளப்படுகிறார்களா? — தமிழக சட்டம்-ஒழுங்குக்கு எழும் புதிய கேள்வி

TVK நிர்வாகி கண்ணன் பொதுவெளியில் வெட்டிக் கொலை; கைது செய்யப்பட்ட ஐவரும் சுமார் 20 வயது — அதிகாரிகள் இடமாற்றத்தைத் தாண்டி தடுப்புக் காவல், உளவுத்துறை மற்றும் இளைஞர் குற்றத் தடுப்பு குறித்து விரிவான ஆய்வு தேவை

சென்னை: தமிழகத்தில் சட்டம்-ஒழுங்கு தொடர்பான விவாதத்தை மீண்டும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது சென்னை பெசன்ட் நகர் பகுதியில் நடைபெற்ற TVK நிர்வாகி எஸ்.கண்ணன் கொலை.

45 வயதான கண்ணன் செப்டம்பர் 5 இரவு வண்ணாந்துறை பகுதியில் இருசக்கர வாகனங்களில் வந்த கும்பலால் விரட்டிச் சென்று அரிவாள்களால் தாக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டதாக காவல்துறை தெரிவித்துள்ளது. சம்பவம் தொடர்பாக ஐந்து இளைஞர்கள் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்; அவர்கள் அனைவரும் சுமார் 20 வயதுடையவர்கள் என வெளியாகியுள்ள தகவல்கள் கூறுகின்றன. ஆரம்பகட்ட விசாரணையில் பழைய பகை காரணமாக கொலை நடந்திருக்கலாம் என காவல்துறை சந்தேகிக்கிறது.

கண்ணன் மீதான தாக்குதல் பொதுவெளியில் நடைபெற்றதுடன், அதுதொடர்பான CCTV காட்சிகள் சமூக ஊடகங்களில் பரவியது சம்பவத்தின் கொடூரத்தையும் சட்டம்-ஒழுங்கு தொடர்பான அச்சத்தையும் அதிகரித்துள்ளது.

ஆனால் இந்தச் சம்பவத்தில் எழும் மிக முக்கியமான கேள்வி ஒரு தனிப்பட்ட கொலையின் பின்னணி மட்டுமல்ல.

இவ்வளவு இளம் வயதிலேயே ஒரு தலைமுறை திட்டமிட்ட வன்முறை மற்றும் கொலைச் செயல்களில் ஈடுபடும் நிலைக்கு எப்படி வருகிறது?

ஐந்து பேரும் சுமார் 20 வயது — எச்சரிக்கையாக பார்க்க வேண்டிய அம்சம்

ஒரு குற்றச்சம்பவத்தை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு தமிழகம் முழுவதும் இளம் வயதினரின் கொலைக் குற்றங்கள் அதிகரித்துவிட்டன என்று புள்ளிவிவர ரீதியாக முடிவு செய்துவிட முடியாது.

அதற்கு வயது வாரியான தொடர்ச்சியான குற்றத் தரவுகள், மாவட்ட அளவிலான பதிவுகள் மற்றும் பல ஆண்டுகளின் ஒப்பீடுகள் தேவை.

ஆனால் கண்ணன் கொலை வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டவர்கள் அனைவரும் சுமார் 20 வயதினர் என்பது தனியாகவே கவனிக்க வேண்டிய எச்சரிக்கை.

இளைஞர்கள் எந்தச் சூழலில் ஆயுத வன்முறைக்குள் செல்கிறார்கள்?

அவர்களை இயக்குவது தனிப்பட்ட பகையா?

உள்ளூர் குற்ற வலையமைப்புகளா?

பழிவாங்கும் குழுக்களா?

போதைப்பொருள், பணம் அல்லது சமூக ஆதிக்கமா?

அல்லது குற்றம் செய்வதால் ஏற்படும் விளைவுகள் குறித்த அச்சம் குறைந்து வருகிறதா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் ஒரு FIR அல்லது கைது நடவடிக்கையுடன் முடிந்துவிடக் கூடாது.

2009-ன் பகை 2026-ல் கொலையாக மாறியதா?

காவல்துறையின் ஆரம்பகட்ட விசாரணையின்படி, இந்தக் கொலைக்கு 2009-ல் நடந்ததாகக் கூறப்படும் ஒரு பழைய கொலைச் சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய பழிவாங்கும் நோக்கம் காரணமாக இருக்கலாம்.

கண்ணனுக்கும் அவரது கூட்டாளிகளுக்கும் அந்த பழைய வழக்குடன் தொடர்பு இருந்ததாகவும், தற்போது கைது செய்யப்பட்டவர்களில் ஒருவரின் உறவினர் அப்போது கொல்லப்பட்டதாகவும் விசாரணையில் சந்தேகிக்கப்படுவதாக செய்தி அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன.

இது நிரூபிக்கப்பட்டால், மேலும் முக்கியமான நிர்வாகக் கேள்வி எழுகிறது:

17 ஆண்டுகளாக நீடித்ததாகக் கூறப்படும் பகை இறுதியில் பொதுவெளிக் கொலையாக வெடிக்கும் வரை அதன் அபாயத்தை உள்ளூர் உளவுத்துறை அல்லது காவல்துறை முன்கூட்டியே கண்டறிய முடியவில்லையா?

குற்றம் நடந்த பிறகு குற்றவாளிகளை கைது செய்வது காவல்துறையின் அடிப்படைப் பணி.

ஆனால் நவீன காவல் நிர்வாகத்தின் முக்கிய அளவுகோல் அதைவிட மேலானது — Preventive Policing, அதாவது குற்றம் நிகழ்வதற்கு முன்பே அதன் அபாயத்தை அடையாளம் கண்டு தடுப்பது.

அதிகாரிகள் இடமாற்றம் — ஆனால் அதுவே பதிலா?

கொலை சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து அடையாறு துணை காவல் ஆணையர் ஏ.சி. கார்த்திகேயன் மற்றும் சாஸ்திரி நகர் சட்டம்-ஒழுங்கு ஆய்வாளர் ரோகிணி ஆகியோர் Vacancy Reserve-க்கு மாற்றப்பட்டதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

நிர்வாக ரீதியாக அதிகாரிகளை மாற்றுவது உடனடி நடவடிக்கையாக இருக்கலாம்.

ஆனால் ஒவ்வொரு பெரிய குற்றச்சம்பவத்திற்குப் பிறகும் அதிகாரிகளை இடமாற்றம் செய்வதுதான் முழுமையான தீர்வு என்றால், அமைப்பின் அடிப்படைப் பிரச்சினை ஆராயப்படாமல் போகும் அபாயம் உள்ளது.

எங்கே தகவல் தவறியது?
யாரிடம் தகவல் இருந்தது?
பழைய பகை குறித்து காவல்துறைக்கு முன்னறிவிப்பு இருந்ததா?
History-sheeter-கள் மற்றும் அவர்களுடன் தொடர்புடைய எதிர்தரப்பினரின் இயக்கங்கள் கண்காணிக்கப்பட்டதா?
உள்ளூர் காவல்துறையின் intelligence network போதுமானதாக இருந்ததா?

இத்தகைய கேள்விகளுக்கான நிறுவன ரீதியான பதில்களே அடுத்த சம்பவத்தைத் தடுக்க உதவும்.

கைது செய்வதைவிட தடுப்பதே வெற்றி

ஒரு கொலை நடந்த சில மணி நேரங்களில் குற்றவாளிகளை கைது செய்வது காவல்துறையின் செயல்திறனைக் காட்டலாம்.

ஆனால் அந்தக் கொலையே நடைபெறாமல் தடுக்கப்பட்டிருந்தால் அதுவே சிறந்த காவல் நிர்வாகத்தின் அடையாளமாக இருக்கும்.

குறிப்பாக பழைய பகை, ரவுடி குழுக்கள், உள்ளூர் ஆதிக்க மோதல்கள் போன்ற அபாயங்கள் இருக்கும் பகுதிகளில் தகவல் சேகரிப்பு வலையமைப்பு மிகவும் வலுவாக இருக்க வேண்டும்.

Potential offenders, repeat offenders, rival groups மற்றும் ஆயுதச் சுற்றாடல்கள் தொடர்பான தரவுகளை ஒருங்கிணைத்து அபாய மதிப்பீடு செய்வது இன்றைய காவல் நிர்வாகத்தில் அவசியமானதாகிறது.

இளைஞர்களின் கைகளில் ஆயுதங்கள் எப்படி வருகின்றன?

இந்தச் சம்பவம் இன்னொரு சமூகக் கேள்வியையும் தவிர்க்க முடியாததாக மாற்றுகிறது.

சுமார் 20 வயது இளைஞர்கள் கொலை செய்யும் அளவுக்கு ஆயுதங்களுடனும் குழுவாகவும் செயல்படுகிறார்கள் என்றால், அந்தப் பயணம் எங்கே தொடங்குகிறது?

குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடும் இளைஞர்களை கைது செய்வது அவசியம்.

அதே நேரத்தில் அவர்கள் குற்ற வலையமைப்புகளுக்குள் நுழையும் ஆரம்பப்புள்ளியையும் அரசு கண்டறிய வேண்டும்.

பள்ளி இடைநிற்றல், வேலைவாய்ப்பின்மை, போதைப்பொருள் பழக்கம், உள்ளூர் கும்பல் கலாசாரம், ஆன்லைன் வன்முறை glorification, எளிதில் பணம் சம்பாதிக்கும் ஆசை, பழிவாங்கும் மனநிலை போன்ற காரணிகள் ஒவ்வொரு வழக்கிலும் ஒரே மாதிரியாக இருக்காது.

எனவே காவல்துறை மட்டுமல்லாமல் பள்ளிக் கல்வி, உயர்கல்வி, சமூகநலன், இளைஞர் நலன், போதைப்பொருள் தடுப்பு மற்றும் மனநலத் துறைகளையும் உள்ளடக்கிய ஒருங்கிணைந்த preventive framework தேவை.

காவல்துறையால் மட்டும் தீர்க்க முடியுமா?

இளம் வயது வன்முறையை வெறும் சட்டம்-ஒழுங்கு பிரச்சினையாக மட்டுமே பார்த்தால் அதன் வேர்கள் கவனிக்கப்படாமல் போகலாம்.

காவல்துறை இறுதிக்கட்டத்தில் தலையிடுகிறது.

ஆனால் ஒரு 18 அல்லது 20 வயது இளைஞன் ஆயுதத்துடன் கொலை செய்யும் நிலையை அடைவதற்கு முன்பு அவனது வாழ்க்கையில் பல எச்சரிக்கைப் புள்ளிகள் இருந்திருக்கலாம்.

அவற்றைக் கண்டறியும் சமூக அமைப்பை உருவாக்குவது முக்கியம்.

Risk mapping, youth intervention programmes, பள்ளி–கல்லூரி அளவிலான violence prevention, போதைப்பொருள் தடுப்பு, உள்ளூர் ரவுடி வலையமைப்புகள் மீதான intelligence நடவடிக்கை, ஆயுதங்களின் சட்டவிரோதப் பரவலைக் கட்டுப்படுத்துதல் ஆகியவை ஒரே கட்டமைப்பில் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

பொதுவெளிக் கொலைகள் உருவாக்கும் வேறு அபாயம்

ஒரு கொலை மறைவான இடத்தில் நடப்பதற்கும் மக்கள் நடமாட்டம் இருக்கும் பகுதியில் ஒருவரை விரட்டிச் சென்று தாக்குவதற்கும் சமூக உளவியல் ரீதியாக வேறுபாடு இருக்கிறது.

பொதுவெளியில் வன்முறை நிகழும்போது அது பொதுமக்களிடம்,

“குற்றவாளிகளுக்கு சட்டத்தின் மீதான அச்சம் குறைந்துவிட்டதா?”

என்ற கேள்வியை உருவாக்குகிறது.

அந்த perception கூட சட்டம்-ஒழுங்கில் முக்கியமானது.

ஏனெனில் பாதுகாப்பு என்பது குற்ற எண்ணிக்கை மட்டும் அல்ல.

ஒரு குடிமகன் தனது தெருவில் பாதுகாப்பாக நடக்கிறேன் என்று உணர்கிறாரா என்பதும் சட்டம்-ஒழுங்கின் அளவுகோல்தான்.

அரசியல் குற்றச்சாட்டுகளைத் தாண்டிய விவாதம் தேவை

TVK நிர்வாகியின் கொலை தற்போது இயல்பாகவே அரசியல் விவாதத்தையும் உருவாக்கியுள்ளது.

ஆனால் ஆளுங்கட்சி–எதிர்க்கட்சி குற்றச்சாட்டு என்ற வழக்கமான விவாதத்துக்குள் மட்டும் இந்தச் சம்பவம் சுருங்கிவிடக் கூடாது.

எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும் அரசின் முதல் பொறுப்புகளில் ஒன்று மக்களின் உயிரையும் பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்வதாகும்.

அதேபோல் ஒரு கொலையை மட்டும் வைத்து ஒட்டுமொத்த மாநிலமும் சட்டமற்ற நிலையில் உள்ளது என்று கூறுவதற்கும் முறையான குற்றத் தரவுகள் தேவை.

ஆகவே அரசியல் rhetoric-ஐத் தாண்டி அரசிடம் கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்வி மிகவும் துல்லியமானது:

இத்தகைய சம்பவங்கள் மீண்டும் நடைபெறாமல் இருக்க என்ன மாற்றப்படுகிறது?

இடமாற்றத்திற்கு அப்பால் Accountability

ஒரு அதிகாரியை மாற்றுவது சில நிமிடங்களில் செய்யக்கூடிய நிர்வாக நடவடிக்கை.

ஒரு வலுவான intelligence network-ஐ கட்டமைப்பது கடினமான வேலை.

இளைஞர்களை குற்றக் கும்பல்களிடம் இருந்து விலக்குவது அதைவிட கடினம்.

பழைய பகைகள் தலைமுறை கடந்த பழிவாங்கலாக மாறுவதை முன்கூட்டியே கண்டறிவது தொடர்ச்சியான காவல் உழைப்பைத் தேவைப்படுத்துகிறது.

அதுதான் உண்மையான சட்டம்-ஒழுங்கு நிர்வாகம்.

கண்ணன் கொலை வழக்கின் முழு உண்மைகளையும் நீதிமன்ற விசாரணையும் காவல்துறை விசாரணையும் தான் இறுதியாகத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

ஆனால் தற்போதைக்கு இந்தச் சம்பவம் தமிழக நிர்வாகத்தின் முன் மூன்று முக்கியமான கேள்விகளை வைத்திருக்கிறது:

இளம் வயதினரை வன்முறை குற்றங்களுக்குள் இழுக்கும் வலையமைப்புகளை அரசு எவ்வாறு கண்டறியப் போகிறது?

குற்றம் நடந்த பிறகு கைது செய்வதைத் தாண்டி, குற்றம் நடப்பதற்கு முன் தடுக்கும் காவல் அமைப்பை எவ்வாறு வலுப்படுத்தப் போகிறது?

ஒரு சம்பவத்திற்குப் பிறகு அதிகாரிகளை இடமாற்றம் செய்வதைத் தாண்டி, அமைப்புசார் தவறுகளுக்கு யார் பொறுப்பேற்கப் போகிறார்கள்?

சட்டம்-ஒழுங்கின் வெற்றி என்பது குற்றவாளிகள் எவ்வளவு விரைவாக கைது செய்யப்பட்டார்கள் என்பதில் மட்டும் இல்லை.

ஒரு இளைஞன் கொலைகாரனாக மாறுவதற்கு முன்பும், ஒரு குடிமகன் கொல்லப்படுவதற்கு முன்பும் அரசு எங்கே தலையிட்டது என்பதில்தான் அதன் உண்மையான வெற்றி இருக்கிறது.