கையுறை இல்லை… முகக்கவசம் இல்லை… பாதுகாப்புக் கவசம் இல்லை: தூய்மைப் பணியாளர்களின் உயிருக்கு யார் பொறுப்பு?
தமிழகம் முழுவதும் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் இல்லாமல் தூய்மைப் பணியாளர்கள் பணியாற்றுவதாக புகார்கள் எழுந்தால், அரசும் மாநகராட்சிகளும் என்ன செய்கின்றன?
சிறப்பு ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com
ஒரு நகரத்தின் தூய்மையைப் பார்த்து அதன் நிர்வாகத் தரத்தை மதிப்பிடுகிறோம். ஆனால் அந்தத் தூய்மைக்குப் பின்னால் பணியாற்றும் மனிதர்களின் பாதுகாப்பை எத்தனை முறை கவனிக்கிறோம்?
RelatedPosts
தமிழகத்தின் மாநகராட்சிகள், நகராட்சிகள் மற்றும் பேரூராட்சிகளில் குப்பை அகற்றுதல், கழிவுநீர் தொடர்பான பணிகள், சாக்கடை மற்றும் வடிகால் சுத்தம் செய்தல் உள்ளிட்ட பணிகளில் ஆயிரக்கணக்கான தூய்மைப் பணியாளர்கள் ஈடுபடுகின்றனர். இவர்களில் சிலர் போதுமான தனிநபர் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் இல்லாமல் பணியாற்றுவதாக தொடர்ந்து புகார்கள் எழுவது மிகக் கடுமையான தொழிலாளர் பாதுகாப்புப் பிரச்சினையாகும்.
கையுறை, முகக்கவசம், பாதுகாப்புக் காலணி, பிரதிபலிப்பு உடை, கண் பாதுகாப்புக் கண்ணாடி உள்ளிட்ட தேவையான பாதுகாப்பு வசதிகள் இல்லாமல் ஒருவர் அபாயகரமான கழிவுகளை கையாள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால், அதை வெறும் நிர்வாகக் குறைபாடாக மட்டும் பார்க்க முடியாது.
அது மனித உயிர் மற்றும் கண்ணியம் சார்ந்த கேள்வி.
தூய்மைப் பணியாளர் என்பது வெறும் ‘பணியாளர்’ அல்ல
தினமும் பொதுமக்கள் வெளியேற்றும் குப்பைகள் மற்றும் சுகாதார அபாயம் கொண்ட கழிவுகளுடன் நேரடியாகப் பணியாற்றுபவர்கள் தூய்மைப் பணியாளர்கள்.
உடைந்த கண்ணாடி, மருத்துவக் கழிவுகள், அழுகிய உணவுக் கழிவுகள், கூர்மையான பொருட்கள் மற்றும் பல்வேறு தொற்று அபாயம் கொண்ட கழிவுகளுடன் தொடர்பு ஏற்படக்கூடிய பணிச்சூழலில் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் அடிப்படைத் தேவையாகின்றன.
எனவே PPE எனப்படும் தனிநபர் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் வழங்கப்படுவது ஒரு சலுகையாகக் கருதப்படக் கூடாது.
அது பாதுகாப்பான பணிச்சூழலின் அடிப்படை அம்சம்.
உபகரணங்கள் வாங்கப்பட்டதா என்பது மட்டும் கேள்வியல்ல
உள்ளாட்சி அமைப்புகள் பாதுகாப்பு உபகரணங்களை கொள்முதல் செய்ததாக ஆவணங்களில் இருப்பது மட்டுமே போதுமானதல்ல.
அவை உண்மையில் பணியாளர்களிடம் சென்றடைந்தனவா?
தரமான உபகரணங்களா?
தேய்ந்த அல்லது சேதமடைந்த உபகரணங்கள் உரிய நேரத்தில் மாற்றப்படுகின்றனவா?
ஒவ்வொரு பணியின் அபாயத்திற்கும் ஏற்ற பாதுகாப்பு நடைமுறை பின்பற்றப்படுகிறதா?
ஒப்பந்த அடிப்படையில் பணியாற்றுபவர்களுக்கும் நிரந்தரப் பணியாளர்களுக்கு இணையான பாதுகாப்பு கிடைக்கிறதா?
இவை அனைத்துக்கும் சம்பந்தப்பட்ட உள்ளாட்சி நிர்வாகங்கள் வெளிப்படையான பதிலை வழங்க வேண்டும்.
ஒப்பந்தப் பணியாளர் என்றால் பாதுகாப்பு குறையலாமா?
தூய்மைப் பணிகளில் தனியார் ஒப்பந்த நிறுவனங்களின் பங்களிப்பு அதிகரித்துள்ள நிலையில், அரசின் பொறுப்பும் அதற்கேற்ப வலுப்பட வேண்டும்.
ஒரு பணியை தனியார் நிறுவனத்திடம் ஒப்படைத்துவிட்டதால் அரசின் கண்காணிப்புப் பொறுப்பு முடிந்துவிடுவதில்லை.
ஒப்பந்த நிபந்தனைகளில் தொழிலாளர் பாதுகாப்பு இடம்பெற்றுள்ளதா, அவை களத்தில் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றனவா, மீறல்கள் ஏற்பட்டால் என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறது என்பதைக் கண்காணிக்க வேண்டியது சம்பந்தப்பட்ட நிர்வாகங்களின் கடமை.
இங்கே ஒரு முக்கியமான கொள்கைக் கேள்வி எழுகிறது:
குறைந்த செலவில் தூய்மைப் பணியை முடிப்பதா முக்கியம், அல்லது அந்தப் பணியைச் செய்யும் மனிதரின் உயிரைப் பாதுகாப்பதா முக்கியம்?
பதில் இரண்டாவதாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.
மனிதக் கழிவுகளை கையால் அகற்றுவது – சட்டம் என்ன சொல்கிறது?
இந்தியாவில் மனிதக் கழிவுகளை கையால் அகற்றும் நடைமுறையைத் தடுப்பதற்கும், ஆபத்தான கழிவுநீர் மற்றும் செப்டிக் டேங்க் பணிகளை கட்டுப்படுத்துவதற்கும் சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்புகள் உள்ளன.
கழிவுநீர் தொட்டி அல்லது சாக்கடை போன்ற அபாயகரமான இடங்களில் மனிதர்களை இறக்குவது கடைசி வழியாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும்; இயந்திரமயமாக்கலே நிர்வாகத்தின் முதன்மையான அணுகுமுறையாக இருக்க வேண்டும்.
தொழில்நுட்ப வசதிகள் இருக்கும் காலத்தில் மனிதர்களை பாதுகாப்பின்றி கழிவுநீர் அமைப்புகளுக்குள் அனுப்புவது வளர்ச்சியின் அடையாளம் அல்ல.
தமிழக அரசுக்கு எழும் கேள்விகள்
சமூகநீதி, தொழிலாளர் நலன் மற்றும் மனித கண்ணியம் ஆகியவற்றை தமிழக அரசியல் நீண்டகாலமாகப் பேசிவருகிறது.
ஆனால் சமூகநீதியின் உண்மையான அளவுகோல் மேடைகளில் பேசப்படும் வார்த்தைகளில் மட்டும் இல்லை.
அதிகாலை நகரத்தை சுத்தம் செய்யும் ஒரு தூய்மைப் பணியாளர் பாதுகாப்பாக வீடு திரும்புகிறாரா என்பதிலும் அது இருக்கிறது.
தமிழகம் முழுவதும் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் இல்லாமல் பணியாற்றுவதாக புகார்கள் இருந்தால், அரசு மாநில அளவில் ஆய்வு நடத்த வேண்டும். மாநகராட்சி வாரியாக பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் கொள்முதல், விநியோகம் மற்றும் பயன்பாடு குறித்த விவரங்களை பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வெளியிடுவதும் வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரிக்கும்.
மாநகராட்சிகளின் பொறுப்பு என்ன?
ஒவ்வொரு மாநகராட்சியும் தனது எல்லைக்குள் பணிபுரியும் தூய்மைப் பணியாளர்களின் பாதுகாப்பைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்கும் அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும்.
பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் வழங்குவது மட்டும் போதாது. அவற்றை சரியாக பயன்படுத்துவதற்கான பயிற்சி, மருத்துவ பரிசோதனை, தடுப்பூசி மற்றும் அவசரநிலை நடவடிக்கை நடைமுறைகளும் தேவை.
பணியாளர் பாதுகாப்பு மீறப்பட்டால் புகார் அளிப்பதற்கான எளிய மற்றும் அச்சமற்ற நடைமுறையும் இருக்க வேண்டும்.
இயந்திரமயமாக்கல் ஏன் முக்கியம்?
இந்திய நகரங்கள் ‘ஸ்மார்ட் சிட்டி’, செயற்கை நுண்ணறிவு, டிஜிட்டல் நிர்வாகம் என அடுத்த தலைமுறை வளர்ச்சியைப் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன.
அதே நகரத்தில் ஒரு மனிதர் பாதுகாப்பின்றி கழிவுகளை கைகளால் அகற்ற வேண்டியிருந்தால், அந்த வளர்ச்சியின் அர்த்தத்தையே நாம் கேள்விக்குட்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.
கழிவுநீர் மற்றும் வடிகால் பராமரிப்பில் ரோபோடிக் கருவிகள், சக்ஷன் இயந்திரங்கள், ஜெட்டிங் இயந்திரங்கள் உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பங்களின் பயன்பாட்டை அதிகரிப்பதே நீண்டகாலத் தீர்வாக இருக்க வேண்டும்.
இது அரசியல் விவாதத்தைத் தாண்டிய பிரச்சினை
தூய்மைப் பணியாளர்களின் பாதுகாப்பை ஆளும் கட்சி–எதிர்க்கட்சி மோதலாக மட்டுமே மாற்றிவிடக்கூடாது.
எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும், நகரத்தை சுத்தமாக வைத்திருக்கும் மனிதர்களின் உயிரைப் பாதுகாப்பது அரசின் அடிப்படைப் பொறுப்பு.
அதே நேரத்தில், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களிடம் கேள்வி எழுப்புவது ஊடகங்களின் ஜனநாயகக் கடமை.
பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் இல்லாமல் ஒரு தூய்மைப் பணியாளர் பணியாற்ற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால், அதற்குப் பொறுப்பான அதிகாரி யார்?
ஒப்பந்த நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளை யார் கண்காணிக்கிறார்கள்?
பாதுகாப்பு விதிகளை மீறும் நிறுவனங்களுக்கு என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறது?
தமிழகம் முழுவதும் இதற்கென சுயாதீனமான பாதுகாப்புத் தணிக்கை நடத்தப்படுமா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு வெளிப்படையான பதில்கள் தேவை.
முடிவுரை: தூய்மையான நகரத்திற்கு முன் பாதுகாப்பான பணியாளர் வேண்டும்
தூய்மைப் பணியாளர்களை பாராட்டுவது மட்டும் சமூகநீதி அல்ல. அவர்களுக்கு பாதுகாப்பான பணிச்சூழல், தரமான உபகரணங்கள், உரிய ஊதியம், மருத்துவப் பாதுகாப்பு மற்றும் மனித கண்ணியத்தை உறுதி செய்வதே உண்மையான சமூகநீதி.
தமிழகம் வளர்ச்சி, முதலீடு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாடு குறித்து பெருமையாகப் பேசுகிறது.
அந்த வளர்ச்சியின் முதல் வரிசையில் நிற்க வேண்டியது மனித உயிர்.
ஒரு நகரம் எவ்வளவு தூய்மையாக இருக்கிறது என்பது முக்கியம். அதைவிட, அந்த நகரத்தைத் தூய்மையாக வைத்திருக்கும் மனிதர்கள் எவ்வளவு பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்கள் என்பதே ஒரு நாகரிகமான அரசின் உண்மையான அளவுகோல்.
