தமிழ்நாட்டை நோக்கி அதிகரிக்கும் வடமாநில தொழிலாளர் வருகை: பொருளாதார தேவையா? சமூக சவாலா? அரசின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை என்ன?
தமிழ்நாட்டில் கடந்த பத்து முதல் பதினைந்து ஆண்டுகளாக வடமாநில தொழிலாளர்களின் வருகை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. கட்டுமானத் துறை, துணிக்கடைகள், உணவகங்கள், மருத்துவமனைகள், தொழிற்சாலைகள், கிடங்குகள், லாஜிஸ்டிக்ஸ் நிறுவனங்கள் என பல்வேறு துறைகளில் இன்று வடமாநிலத்தைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள் பெரும் எண்ணிக்கையில் பணியாற்றி வருகின்றனர்.
இது வெறும் தொழிலாளர் இடமாற்றம் மட்டுமல்ல; தமிழ்நாட்டின் பொருளாதாரம், வேலைவாய்ப்பு சந்தை, சமூக அமைப்பு மற்றும் சட்டம்-ஒழுங்கு நிலை ஆகியவற்றோடு தொடர்புடைய ஒரு முக்கியமான விவாதமாக மாறியுள்ளது.
ஏன் தமிழ்நாட்டிற்கு வருகிறார்கள்?
வடஇந்தியாவின் பீகார், உத்தரப் பிரதேசம், ஜார்கண்ட், ஒடிசா, மேற்குவங்கம் உள்ளிட்ட மாநிலங்களில் வேலைவாய்ப்புகள் குறைவாக இருப்பது முக்கிய காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
மறுபுறம், தமிழ்நாடு இந்தியாவின் தொழில்மயமான மாநிலங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. இங்கு தொழிற்சாலைகள், உற்பத்தி நிறுவனங்கள், கட்டுமானத் திட்டங்கள் மற்றும் சேவைத் துறைகள் தொடர்ந்து தொழிலாளர்களை தேவைப்படுத்துகின்றன.
பல தனியார் நிறுவனங்கள் வடமாநில தொழிலாளர்களை விரும்புவதற்கான காரணங்கள்:
குறைந்த ஊதியத்தில் பணியாற்றத் தயாராக இருப்பது.
அதிக நேரம் வேலை செய்யும் மனநிலை.
விடுமுறை நாட்களை குறைவாக பயன்படுத்துவது.
தொழிற்சங்க செயல்பாடுகளில் குறைவான ஈடுபாடு.
பணியிட மாற்றத்திற்கு விரைவாக ஒத்துழைப்பது.
இதனால் சில துறைகளில் உள்ளூர் தமிழர்களை விட வடமாநில தொழிலாளர்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்படுவதாக குற்றச்சாட்டுகள் எழுகின்றன.
தமிழர் வேலைவாய்ப்பில் தாக்கம் உள்ளதா?
இதுகுறித்து பொருளாதார நிபுணர்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன.
ஒரு தரப்பினர், “தமிழர்கள் செய்ய விரும்பாத அல்லது தொழிலாளர் பற்றாக்குறை உள்ள பணிகளை வடமாநில தொழிலாளர்கள் நிரப்புகிறார்கள்” என்று கூறுகின்றனர்.
மற்றொரு தரப்பினர், “குறைந்த சம்பளத்திற்கு வேலை செய்வதால் ஊதிய நிலை குறைகிறது; உள்ளூர் இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்பு பாதிக்கப்படுகிறது” என்று வாதிடுகின்றனர்.
உண்மையில், இரு தரப்பிலும் ஓரளவு உண்மை இருக்கிறது. குறிப்பாக குறைந்த திறன் தேவைப்படும் வேலைகளில் போட்டி அதிகரித்திருப்பது மறுக்க முடியாத ஒன்று.
சட்டம்-ஒழுங்கு குறித்த கவலைகள்
தமிழ்நாட்டில் நடந்த சில குற்றச்சம்பவங்களில் வெளிமாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தொடர்புடையதாக காவல்துறை விசாரணைகளில் தெரியவந்துள்ளது.
ஆனால் இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு அனைத்து வடமாநில தொழிலாளர்களையும் குற்றவாளிகளாக சித்தரிப்பது சரியான அணுகுமுறை அல்ல என்று பாதுகாப்பு நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
ஏனெனில் பெரும்பாலான வெளிமாநில தொழிலாளர்கள் குடும்பத்தை காப்பாற்றும் நோக்கத்துடன் நேர்மையாக உழைத்து வருகின்றனர்.
அதே நேரத்தில், மாநிலத்திற்குள் வரும் ஒவ்வொருவரின் அடையாளம், முகவரி, வேலை விவரங்கள் போன்றவை முறையாக பதிவு செய்யப்படாத சூழல் இருப்பதால் கண்காணிப்பில் சவால்கள் இருப்பதும் உண்மை.
அரசின் முக்கிய தவறு என்ன?
தமிழ்நாட்டில் பணிபுரியும் வெளிமாநில தொழிலாளர்களின் துல்லியமான எண்ணிக்கை குறித்து பல்வேறு மதிப்பீடுகள் இருந்தாலும், முழுமையான மற்றும் புதுப்பிக்கப்பட்ட அரசுத் தரவுத்தளம் இல்லாதது முக்கிய குறையாகக் கருதப்படுகிறது.
இதனால்:
எத்தனை பேர் மாநிலத்தில் உள்ளனர்?
எந்த மாவட்டங்களில் அதிகமாக உள்ளனர்?
எந்த நிறுவனங்களில் பணிபுரிகின்றனர்?
அவர்கள் தங்கும் இடங்கள் எவை?
போன்ற அடிப்படை தகவல்களே தெளிவாக கிடைக்காத நிலை உருவாகியுள்ளது.
இனி அரசு என்ன செய்ய வேண்டும்?
1. மாநில அளவிலான தொழிலாளர் கணக்கெடுப்பு
தமிழ்நாட்டில் உள்ள அனைத்து வெளிமாநில தொழிலாளர்களின் விவரங்களையும் பதிவு செய்யும் சிறப்பு கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட வேண்டும்.
2. கட்டாய பதிவு முறை
ஒரு நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் வெளிமாநில தொழிலாளர்களின் விவரங்களை ஆன்லைன் தளத்தில் கட்டாயமாக பதிவு செய்ய வேண்டும்.
3. காவல்துறை சரிபார்ப்பு
வாடகை வீடுகள், விடுதிகள் மற்றும் தொழிலாளர் தங்குமிடங்களில் வசிக்கும் வெளிமாநிலத்தவர்களின் அடையாள ஆவணங்கள் சரிபார்க்கப்பட வேண்டும்.
4. தமிழர்களுக்கு வேலை முன்னுரிமை
அரசு சலுகைகள் பெறும் நிறுவனங்களில் உள்ளூர் இளைஞர்களுக்கு குறிப்பிட்ட சதவீத வேலைவாய்ப்பு வழங்கும் கொள்கையை பரிசீலிக்கலாம்.
5. தொழிலாளர் நலக் கண்காணிப்பு
குறைந்த ஊதியம், மனித உரிமை மீறல் மற்றும் சட்டவிரோத வேலைவாய்ப்பு நடைமுறைகளை கட்டுப்படுத்த தொழிலாளர் துறை கண்காணிப்பை வலுப்படுத்த வேண்டும்.
6. தமிழ் மொழி மற்றும் சட்ட விழிப்புணர்வு
வெளிமாநில தொழிலாளர்களுக்கு தமிழ் மொழி, மாநில சட்டங்கள் மற்றும் சமூக ஒழுங்கு குறித்து பயிற்சி அளிக்கப்பட வேண்டும்.
7. மாவட்ட வாரியான தரவுத்தளம்
ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் வெளிமாநில தொழிலாளர்கள் தொடர்பான ஒருங்கிணைந்த கண்காணிப்பு மையம் அமைக்கப்பட வேண்டும்.
முடிவுரை
வடமாநில தொழிலாளர்களின் வருகையை முழுமையாக தடுக்க முடியாது; அது இந்திய அரசியலமைப்பு வழங்கும் சுதந்திரமான உள்நாட்டு இடமாற்ற உரிமையுடனும் தொடர்புடையது. ஆனால், எந்த மாநிலத்திலும் மக்கள் பாதுகாப்பு, வேலைவாய்ப்பு சமநிலை மற்றும் சமூக ஒற்றுமை உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.
எனவே, வெளிமாநில தொழிலாளர்களை எதிர்க்கும் அணுகுமுறையை விட, அவர்களை முறையாக பதிவு செய்து, சட்டப்பூர்வமாக கண்காணித்து, அதே நேரத்தில் தமிழர் வேலைவாய்ப்பை பாதுகாக்கும் சமநிலையான கொள்கையே தமிழ்நாட்டிற்கு தேவைப்படுகிறது. தரவுகள் அடிப்படையிலான நிர்வாகமும், கடுமையான கண்காணிப்பும், உள்ளூர் இளைஞர்களுக்கான திறன் மேம்பாட்டு திட்டங்களும் இணைந்தால்தான் இந்த விவகாரத்திற்கு நீண்டகால தீர்வு காண முடியும்.






















