ஒரு மோதிரத்துக்கு ‘ஒரே ஒரு பைசா’ கூடுதல் கட்டணம்: ஜோயாலுக்காஸின் தங்க மோதிர டெண்டர் வணிகமா, சமூகப் பொறுப்பா? எழும் முக்கிய கேள்விகள்
சிறப்பு ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com
தமிழக அரசின் ‘தாய்மாமன் தங்க மோதிரம் திட்டம்’ தற்போது நகைத் துறையையும் அரசியல் வட்டாரங்களையும் தாண்டி பொதுமக்கள் மத்தியிலும் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அரசு மருத்துவமனைகள் மற்றும் ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களில் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு ஒரு கிராம், 22 காரட் தங்க மோதிரம் வழங்கும் இத்திட்டத்திற்காக சுமார் 4,41,667 மோதிரங்கள் கொள்முதல் செய்யப்படுகின்றன. திட்டத்திற்கான ஆண்டு நிதி ஒதுக்கீடு ரூ.755.83 கோடி என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
RelatedPosts
ஆனால் தற்போது விவாதத்தின் மையம் திட்டத்தின் நோக்கம் அல்ல; அதன் டெண்டரில் பதிவான அசாதாரணமாகக் குறைந்த கூடுதல் கட்டணம்.
ஜோயாலுக்காஸ் ஒரு மோதிரத்திற்கான தங்கத்தின் விலையைத் தவிர்த்து, செய்கூலி, காப்பீடு, போக்குவரத்து, பேக்கிங், BIS ஹால்மார்க் உள்ளிட்ட கூடுதல் செலவுகளுக்கு மொத்தமாக ₹0.01 — ஒரே ஒரு பைசா என்ற விலைப்புள்ளியை அளித்துள்ளது. இதுவே போட்டியில் குறைந்த விலைப்புள்ளியாக (L1) அமைந்தது.
இந்த ஒரு பைசாதான் தற்போது மிகப்பெரிய கேள்வியை எழுப்புகிறது:
இத்தனை பெரிய அளவிலான ஒப்பந்தத்தில் ஒரு நிறுவனம் இவ்வளவு குறைந்த கூடுதல் கட்டணத்தை ஏன் ஏற்கிறது?
முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது: ஒரு கிராம் தங்கம் இலவசம் அல்ல
சமூக வலைதளங்களில் உருவாகும் விவாதங்களில் மிக முக்கியமான ஒரு விஷயம் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடாது.
ஜோயாலுக்காஸ் அரசுக்கு ஒரு கிராம் தங்கத்தையே ஒரு பைசாவுக்கு வழங்கவில்லை.
தங்கத்தின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட விலையை அரசு செலுத்தும். அந்த தங்கத்தை மோதிரமாக தயாரித்து, ஹால்மார்க் செய்து, பேக் செய்து, காப்பீடு செய்து, குறிப்பிட்ட இடங்களுக்கு கொண்டு சேர்ப்பது உள்ளிட்ட கூடுதல் செலவுகளுக்கான விலைப்புள்ளியே ஒரு மோதிரத்திற்கு ஒரு பைசா என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த வேறுபாடு மிகவும் முக்கியமானது.
அப்படியென்றால் செய்கூலி முதல் போக்குவரத்து வரை யார் ஏற்கிறார்கள்?
தமிழ்நாடு அரசின் அதிகாரப்பூர்வ e-Procurement பதிவில், இந்த டெண்டர் ஒரு கிராம் எடையுள்ள 22 காரட் தங்க மோதிரங்களை மாநிலத்தின் பல்வேறு இடங்களுக்கு வழங்குவதற்கான rate contract என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 916 ஹால்மார்க், HUID மற்றும் BIS குறியீடுகள் தொடர்பான நிபந்தனைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.
வெளியான டெண்டர் முடிவு விவரங்களின்படி, தங்கத்தின் விலையைத் தவிர்த்து செய்கூலி, காப்பீடு, போக்குவரத்து, BIS ஹால்மார்க் உள்ளிட்ட கூடுதல் செலவுகளுக்கு ₹0.01 என்ற விலைப்புள்ளியை ஜோயாலுக்காஸ் வழங்கியுள்ளது.
இதனால் இயல்பாகவே ஒரு வணிகக் கேள்வி எழுகிறது:
இந்த கூடுதல் செலவுகளை நிறுவனம் தனது சொந்த செலவாக ஏற்றுக்கொண்டால், இந்த ஒப்பந்தத்தில் அதன் பொருளாதார லாபம் எங்கே இருக்கிறது?
‘நஷ்டத்தில் செய்கிறார்கள்’ என்று இப்போதே முடிவு செய்ய முடியுமா?
இதற்கான பதில் மிகவும் கவனமாக அணுகப்பட வேண்டும்.
ஒரு பைசா விலைப்புள்ளி அதிர்ச்சியளிக்கும் அளவுக்கு குறைவானது என்பது உண்மை. ஆனால் அதனால் ஜோயாலுக்காஸ் ஒட்டுமொத்த ஒப்பந்தத்திலும் நஷ்டம் அடையும் என்று ஆதாரமின்றி முடிவெடுக்க முடியாது.
பெரிய நிறுவனங்கள் சில நேரங்களில் மிகப்பெரிய அரசு ஒப்பந்தங்களில் குறைந்த margin அல்லது மிகக் குறைந்த service charge-ஐ பல காரணங்களுக்காக ஏற்கலாம். பெரிய அளவிலான கொள்முதல் காரணமாக கிடைக்கும் economies of scale, உற்பத்திச் செலவு கட்டுப்பாடு, பிராண்ட் visibility, corporate social responsibility நோக்கம் அல்லது நீண்டகால வணிக மதிப்பு போன்றவை அதன் பின்னணியில் இருக்கலாம்.
உண்மையில், ஜோயாலுக்காஸ் குழுமத் தலைவர் ஜோய் ஆலுக்காஸ், இந்த ஒப்பந்தத்தை சமூக நல மேம்பாட்டில் நிறுவனத்தின் பங்களிப்பாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
எனவே, “நஷ்டத்தில் மோதிரம் வழங்குகிறது” என்பது தற்போது நிரூபிக்கப்பட்ட கணக்கியல் உண்மை அல்ல.
ஒரே ஒரு நிறுவனம் மட்டும் அல்ல
இந்த விவகாரத்தில் மற்றொரு முக்கிய தகவலும் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.
தமிழ்நாடு மருத்துவப் பணிகள் கழகம் 2026 ஜூலை 14 அன்று ஒப்பந்தப்புள்ளிகளை கோரியபோது 11 நிறுவனங்கள் பங்கேற்றதாக அரசு தரப்புத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஜோயாலுக்காஸ் அளித்த ₹0.01 குறைந்த விலையை மற்ற போட்டியாளர்களும் ஏற்க விரும்புகிறார்களா என்று கேட்கப்பட்டபோது, கல்யாண் ஜுவல்லர்ஸ் அதே விலையை ஏற்றுக்கொண்டது.
இதன் பின்னர் விநியோகப் பொறுப்பு ஜோயாலுக்காஸுக்கு 70 சதவீதமும், கல்யாண் ஜுவல்லர்ஸுக்கு 30 சதவீதமும் வழங்கப்பட்டுள்ளதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
எனவே, இந்த விவகாரத்தை ஜோயாலுக்காஸ் என்ற ஒரே நிறுவனத்தை மட்டும் மையப்படுத்தி அணுகுவதும் முழுமையான படத்தை வழங்காது.
ஆனாலும் கேள்விகள் கேட்பது ஏன் அவசியம்?
ஒரு பைசா விலைப்புள்ளி சட்டப்பூர்வ டெண்டர் நடைமுறையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தாலும், பொதுப் பணம் தொடர்புடைய மிகப்பெரிய திட்டம் என்பதால் கூடுதல் வெளிப்படைத்தன்மை பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை அதிகரிக்கும்.
குறிப்பாக,
- தங்கத்தின் விலை எந்த benchmark அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படும்?
- விலை எந்த நாளின் சந்தை மதிப்பின் அடிப்படையில் கணக்கிடப்படும்?
- 22 காரட் / 916 தூய்மை ஒவ்வொரு மோதிரத்திலும் எவ்வாறு உறுதி செய்யப்படும்?
- ஒரு கிராம் எடை எந்த நிலையில் கணக்கிடப்படும்?
- HUID மற்றும் BIS hallmark verification எப்படி கண்காணிக்கப்படும்?
- ஒரு பைசா கூடுதல் கட்டணத்தில் அனைத்து logistics மற்றும் insurance செலவுகளையும் நிறுவனங்கள் எவ்வாறு நிர்வகிக்கின்றன?
- தரக் குறைபாடு அல்லது எடை வேறுபாடு கண்டறியப்பட்டால் என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்?
என்பவற்றுக்கு பொதுவெளியில் தெளிவான விளக்கங்கள் கிடைப்பது திட்டத்தின் நம்பகத்தன்மையை மேலும் வலுப்படுத்தும்.
அரசின் திட்ட ஆவணங்களில் நேரடி விநியோகம், காப்பீடு செய்யப்பட்ட போக்குவரத்து, tamper-evident packaging மற்றும் கண்காணிப்பு நடைமுறைகள் போன்ற பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் இடம்பெற்றுள்ளன.
‘ஒரு பைசா’ விலை — எதிர்கால வணிக நலனுக்கான முதலீடா?
இதுவே இந்த விவகாரத்தின் மிகவும் சுவாரசியமான வணிகக் கேள்வி.
லட்சக்கணக்கான குடும்பங்களை நேரடியாகத் தொடும் ஒரு அரசு நலத்திட்டத்தில் ஒரு பெரிய நகை நிறுவனம் பங்கேற்பது இயல்பாகவே மிகப்பெரிய brand visibility-ஐ உருவாக்கக்கூடும்.
ஆனால் “இந்த டெண்டரில் குறைந்த விலை கொடுத்து, எதிர்காலத்தில் வேறு பெரிய அரசு ஒப்பந்தம் அல்லது சலுகையைப் பெறுவதற்காக நிறுவனம் செயல்படுகிறது” என்று ஆதாரமின்றி கூறுவது நியாயமான முடிவாக இருக்காது.
அத்தகைய quid-pro-quo ஏற்பாடு இருப்பதாக தற்போதைய பொதுவெளித் தகவல்களில் உறுதியான ஆதாரம் இல்லை.
அதேநேரம், அரசு–தனியார் நிறுவனங்கள் இடையிலான நூற்றுக்கணக்கான கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான கொள்முதல் நடவடிக்கைகளில் வெளிப்படைத்தன்மையை ஊடகங்களும் பொதுமக்களும் தொடர்ந்து கண்காணிப்பது ஜனநாயகத்தில் அவசியமான ஒன்றாகும்.
விஜய் அரசுக்கு இது வாய்ப்பா? சவாலா?
முதல்வர் விஜய் தலைமையிலான தமிழக அரசு இந்தத் திட்டத்தை முக்கிய மக்கள் நலத்திட்டமாக முன்னெடுத்து வருகிறது. செப்டம்பர் 15 அன்று திட்டம் தொடங்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. அரசு மருத்துவமனைகளில் பிரசவத்தை ஊக்குவிப்பதும் திட்டத்தின் நோக்கங்களில் ஒன்றாக சுகாதாரத் துறை தெரிவித்துள்ளது.
ஒருபுறம், போட்டி டெண்டர் மூலம் மிகக் குறைந்த கூடுதல் கட்டணத்தில் பெரிய நிறுவனங்களை அரசு பெற்றிருப்பது அரசுக்கு செலவுக் கட்டுப்பாட்டு சாதனையாக முன்வைக்கப்படலாம்.
மறுபுறம், அசாதாரணமாகக் குறைந்த ஒரு பைசா விலை இயல்பாகவே பொதுமக்களிடம் சந்தேகங்களையும் கேள்விகளையும் உருவாக்குகிறது.
அவற்றுக்கு ஆவணங்களுடன் பதிலளிப்பதே அரசுக்கு சிறந்த வழி.
முடிவுரை: சந்தேகத்தை குற்றச்சாட்டாக மாற்றாமல், கணக்கைக் கேட்பதே ஊடகத்தின் கடமை
ஜோயாலுக்காஸ் ஒரு மோதிரத்திற்கு ஒரு பைசா மட்டுமே கூடுதல் கட்டணமாகக் கோரியுள்ளது என்பது சாதாரண வணிக விலைப்புள்ளி அல்ல. அது நிச்சயமாக ஆய்வுக்குரியது.
ஆனால் “நிறுவனம் நஷ்டத்தில் செய்கிறது; எனவே பின்னால் ஏதோ பெரிய ஆதாயம் இருக்க வேண்டும்” என்ற முடிவுக்கு தற்போதுள்ள தகவல்களால் செல்ல முடியாது.
அதற்கு பதிலாக கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்வி மிகவும் எளிமையானது:
ஒரு பைசாவில் இந்தச் சேவையை வழங்குவது வணிக ரீதியாக எவ்வாறு சாத்தியம்?
அந்தக் கேள்விக்கு அரசு மற்றும் சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனங்கள் தெளிவான செலவுக் கட்டமைப்பு, தரக் கட்டுப்பாடு மற்றும் ஒப்பந்த விவரங்களுடன் பதிலளித்தால், சர்ச்சைக்கும் சந்தேகத்திற்கும் இடம் குறையும்.
₹755.83 கோடி ஆண்டு ஒதுக்கீடு கொண்ட மக்கள் நலத்திட்டத்தில், ஒரு பைசாவுக்கும் கணக்கு கேட்பது அரசியல் அல்ல; அது பொதுநிதி மீதான ஜனநாயகக் கண்காணிப்பு.
