“ரசிகர் அரசியலா? கட்டமைப்பு அரசியலா?” – அண்ணாமலையின் கூற்று எழுப்பும் அடிப்படை கேள்விகள்
தமிழ்நாட்டு அரசியலில் நடிகர்கள் அரசியல் நுழைவு என்பது புதிதல்ல. எம்.ஜி.ஆர் தொடங்கி விஜயகாந்த், ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன் வரை அந்த வரிசை நீள்கிறது. தற்போது அந்த வரிசையில் நடிகர் விஜயின் பெயர் சேர்க்கப்பட்டுள்ள நிலையில், பாஜக மாநிலத் தலைவர் அண்ணாமலை வெளியிட்டுள்ள கருத்து அரசியல் வட்டாரங்களில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
“விஜய் தொடர்ந்து அரசியலில் ஈடுபட்டு அடுத்த 3 ஆண்டுகளில் தேர்தலை சந்தித்தால் அது வேறு. ஆனால் இன்னும் 50 நாட்களில் தேர்தல் வரும் நிலையில், சிறிய கட்டமைப்பு, குறைந்த அளவு தலைவர்களை வைத்து கொண்டு வெல்வது கடினம். ரசிகர் மன்றங்கள் உங்களை சந்தோஷப்படுத்தும், உற்சாகப்படுத்துமே தவிரே வீடு வீடாக சென்று தேர்தல் பிரச்சாரம் செய்யாது. ரஜினிகாந்த் அதற்கு ஒரு உதாரணம்”
— அண்ணாமலை
இந்த கூற்று, ஒரு தனிப்பட்ட விமர்சனத்தை விட, தமிழ்நாட்டு அரசியலின் அடிப்படை இயங்குதளத்தை (Political Machinery) கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
RelatedPosts
அரசியல் என்பது மேடை உரையா? அல்லது அமைப்பு யுத்தமா?
அரசியல் என்பது வெறும் மேடைகளில் பேசுவதும், கூட்டங்களை திரட்டுவதும் அல்ல. அது:
- வீடு வீடாகச் செல்லும் முகவர் அமைப்பு
- வாக்காளர் பட்டியல் முதல் வாக்கு எண்ணிக்கை வரை செயல்படும் களப்பணியாளர்கள்
- மாவட்டம், ஒன்றியம், கிளை எனப் பரவிய பார்ட்டி கட்டமைப்பு
- உள்ளூர் பிரச்சனைகளில் ஈடுபடும் நிலத்தடி தலைவர்கள்
இவை அனைத்தும் இல்லாமல், தேர்தல் வெற்றியை உறுதி செய்வது சாத்தியமா? என்பதே அண்ணாமலையின் மையக் கேள்வி.
ரசிகர் மன்றங்கள் vs அரசியல் கட்சி
அண்ணாமலை கூறிய “ரசிகர் மன்றங்கள் வீடு வீடாகச் செல்லாது” என்ற வாக்கியம் முக்கியமான அரசியல் உண்மையைச் சொல்கிறது.
ரசிகர் மன்றங்கள்:
- உணர்ச்சிப் பிணைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டவை
- தலைவரின் புகழை பரப்புவதே முக்கிய இலக்கு
- தேர்தல் தோல்வி–வெற்றி பொறுப்பு இல்லை
- அரசியல் பயிற்சி, ஒழுங்கமைப்பு குறைவு
அரசியல் கட்சிகள்:
- கொள்கை + கட்டமைப்பு
- தேர்தல் கால களப்பணி
- வாக்குச்சாவடி முகவர்கள்
- தோல்விக்கு பொறுப்பேற்கும் நிரந்தர அமைப்பு
இந்த இரண்டு உலகங்களையும் ஒன்றாகக் கருதுவது அரசியல் ரீதியாக ஆபத்தானது என்பதே அண்ணாமலையின் எச்சரிக்கை.
ரஜினிகாந்த் – ஒரு அரசியல் பாடம்
அண்ணாமலை குறிப்பிட்டது போல, ரஜினிகாந்த் அரசியல் அனுபவம் இதற்கு ஒரு முக்கிய உதாரணம்.
- மகத்தான ரசிகர் பலம்
- தேசிய அளவிலான புகழ்
- ஆனால்,
- தெளிவான அரசியல் கட்டமைப்பு இல்லை
- களத்தில் நிற்கும் இரண்டாம் நிலை தலைவர்கள் இல்லை
- தேர்தல் அழுத்தத்தை தாங்கும் அமைப்பு இல்லை
இவையெல்லாம் சேர்ந்து, “அரசியல் நுழைவு” வெறும் அறிவிப்பாகவே முடிந்தது.
விஜயின் அரசியல் – காலம் முக்கியம்
அண்ணாமலை விமர்சனம் முழுவதும் விஜயின் தனிப்பட்ட திறமையை மறுப்பதல்ல.
அது, காலமும், தயார்பாடும் முக்கியம் என்பதைக் கூறுகிறது.
“3 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து அரசியலில் ஈடுபட்டு தேர்தலை சந்தித்தால் அது வேறு”
இதன் பொருள்:
- நீண்டகால அரசியல் பயணம்
- கட்டமைப்பு வளர்ச்சி
- அடித்தட்டு தலைவர்களை உருவாக்குதல்
- மக்களுடன் தொடர்ச்சியான தொடர்பு
இவையில்லாமல், குறுகிய காலத்தில் தேர்தல் களத்தில் இறங்குவது, அரசியல் சூதாட்டமாக மாறும் என்பதே அண்ணாமலையின் வாதம்.
தமிழ்நாட்டு அரசியலின் உண்மை நிலை
தமிழ்நாட்டில்:
- திமுக, அதிமுக போன்ற கட்சிகள் 50+ ஆண்டுகள் கட்டமைப்புடன் இயங்கி வருகின்றன
- ஒவ்வொரு வாக்குச்சாவடியிலும் முகவர்கள்
- குடும்பம்–உறவு–சாதி–பிரச்சனை அடிப்படையிலான அரசியல் தொடர்புகள்
இந்த சூழலில், புதிய கட்சி, புதிய முகம், குறுகிய காலத்தில் அதே அளவிலான தேர்தல் இயந்திரத்தை உருவாக்குவது சாத்தியமா? என்ற கேள்வி எழுகிறது.
முடிவுரை
அண்ணாமலையின் கூற்று, நடிகர் விஜயை குறை சொல்லும் அரசியல் தாக்குதல் அல்ல.
அது, “அரசியல் என்பது உணர்ச்சி அல்ல; அது கட்டமைப்பு” என்று சொல்லும் அரசியல் யதார்த்தம்.
ரசிகர் ஆதரவு அரசியலுக்கு ஒரு தொடக்கமாக இருக்கலாம்.
ஆனால்,
தேர்தல் வெற்றிக்கு அது மட்டும் போதாது.
தமிழ்நாட்டு அரசியல், மீண்டும் ஒரு முறை நிரூபிக்கிறது:
“நட்சத்திரம் கூட்டம் சேர்க்கும்.
கட்டமைப்பு மட்டுமே ஆட்சி சேர்க்கும்.”
