ஏன் கல்வி இலவசமாக கிடைப்பதில்லை..?

கல்வி உரிமையா? வணிகமா? – சமத்துவ சமூகத்தின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் கேள்வி

சென்னை:

“கல்வி என்பது அடிப்படை மனித உரிமை” என்று உலக நாடுகள் வலியுறுத்தி வந்தாலும், பல குடும்பங்களுக்கு தரமான கல்வி இன்னும் எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது. அரசுப் பள்ளிகளில் இலவசக் கல்வி வழங்கப்பட்டாலும், உயர்கல்வி, தொழில்முறை கல்வி மற்றும் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களில் கல்வி பெறுவதற்கான செலவுகள் தொடர்ந்து உயர்ந்து வருகின்றன.

இதனால், “கல்வி ஏன் முழுமையாக இலவசமாக வழங்கப்படுவதில்லை?” என்ற கேள்வி சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் ரீதியாக முக்கியமான விவாதமாக மாறியுள்ளது.

கல்வி – மனித மூலதனத்தில் முதலீடு

ஒரு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான மிக முக்கியமான முதலீடு மனித வள மேம்பாடாகும். கல்வி பெற்ற குடிமக்கள் அதிக உற்பத்தித் திறன், உயர்ந்த வருமானம், சிறந்த உடல்நலம் மற்றும் சமூகப் பொறுப்புணர்வுடன் செயல்படுவதாக பல்வேறு சர்வதேச ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

இதனால் பல முன்னேறிய நாடுகள், பள்ளிக் கல்வியை மட்டுமல்லாமல் பல்கலைக்கழகக் கல்வியையும் பொதுமக்களுக்கு குறைந்த செலவில் அல்லது இலவசமாக வழங்குகின்றன.

இலவசக் கல்விக்கு தடையாக இருப்பவை

முழுமையான இலவசக் கல்வியை நடைமுறைப்படுத்த அரசுகளுக்கு மிகப்பெரிய நிதி தேவைப்படுகிறது.

இதில்,

• பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகள் கட்டமைப்பு
• ஆசிரியர் ஊதியம்
• ஆய்வகங்கள் மற்றும் நூலகங்கள்
• தொழில்நுட்ப வசதிகள்
• கல்வி ஆராய்ச்சி
• மாணவர் நலத் திட்டங்கள்

போன்ற செலவுகள் ஆண்டுதோறும் அதிகரித்து வருகின்றன.

அனைத்து நாடுகளும் ஒரே அளவிலான வரி வருவாயோ அல்லது பொருளாதார வளமோ கொண்டிருக்காததால், கல்வி முழுமையாக இலவசமாக வழங்குவது பல நாடுகளுக்கு சவாலாக உள்ளது.

தனியார் கல்வியின் எழுச்சி

கடந்த சில தசாப்தங்களில் தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் வேகமாக வளர்ந்துள்ளன.

அதிநவீன உள்கட்டமைப்பு, சர்வதேச தர பாடத்திட்டங்கள், தொழில்நுட்ப வசதிகள் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு மையப்படுத்தப்பட்ட பயிற்சிகளை வழங்கும் நோக்கில் அதிக கட்டணங்கள் வசூலிக்கப்படுகின்றன.

இதனால் கல்வி ஒரு சேவையாக மட்டுமல்ல, ஒரு பெரிய பொருளாதாரத் துறையாகவும் உருவெடுத்துள்ளது.

கல்வி சமத்துவத்தை பாதிக்கும் பொருளாதார இடைவெளி

உயர்ந்த கட்டணங்கள் காரணமாக பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் தரமான கல்வியை அடைவதில் சிரமம் அனுபவிக்கின்றனர்.

இதனால் சமூகத்தில் வருமான ஏற்றத்தாழ்வு தலைமுறைகள் கடந்தும் தொடரும் அபாயம் உருவாகிறது.

சம வாய்ப்புகளை உறுதி செய்வதற்காக அரசுகள் கல்வி உதவித்தொகை, கட்டணச் சலுகை, இலவச பாடப்புத்தகங்கள், மதிய உணவுத் திட்டம், மாணவர் கடன் மற்றும் திறமை அடிப்படையிலான உதவித் திட்டங்களை விரிவுபடுத்தி வருகின்றன.

உலக நாடுகளின் அணுகுமுறை

பின்லாந்து, நார்வே, ஜெர்மனி உள்ளிட்ட சில நாடுகள் உயர்கல்வியிலும் குறைந்த கட்டண அல்லது இலவச முறைமையை பின்பற்றுகின்றன.

அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகளில் உயர்கல்விக்கான கட்டணம் அதிகமாக இருந்தாலும், கல்விக் கடன், உதவித்தொகை மற்றும் மானியங்கள் மூலம் மாணவர்களுக்கு ஆதரவு வழங்கப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு நாடும் தனது பொருளாதார திறன் மற்றும் கல்விக் கொள்கைக்கு ஏற்ப மாறுபட்ட அணுகுமுறையை பின்பற்றுகிறது.

இந்தியாவின் நிலை

இந்தியாவில் 6 முதல் 14 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு கல்வி ஒரு அடிப்படை உரிமையாக சட்டரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

அரசுப் பள்ளிகளில் இலவசக் கல்வி, பாடப்புத்தகங்கள், சீருடைகள், மதிய உணவுத் திட்டம் போன்ற பல நலத்திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

இருப்பினும், உயர்கல்வி மற்றும் தொழில்முறை கல்விக்கான கட்டணங்கள் பல குடும்பங்களுக்கு இன்னும் பொருளாதாரச் சுமையாகவே உள்ளன.

எதிர்கால பாதை

கல்வியை முழுமையாக இலவசமாக மாற்றுவது என்பது கட்டணத்தை நீக்குவது மட்டுமல்ல; தரமான கல்விக்குத் தேவையான நிரந்தர நிதி, திறமையான ஆசிரியர்கள், நவீன உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சமமான அணுகல் ஆகியவற்றை உறுதி செய்வதையும் உள்ளடக்கியது.

அரசு, தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள், தொழில் நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூக அமைப்புகள் இணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே அனைவருக்கும் தரமான கல்வியை சமமாக வழங்கும் இலக்கு நனவாகும்.

முடிவுரை

கல்வி என்பது ஒரு தனிநபரின் வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல, ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தையும் மாற்றும் சக்தி கொண்டது. எனவே, “கல்வி அனைவருக்கும் எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய பொதுச் சொத்தாக இருக்க வேண்டுமா, அல்லது செலுத்தும் திறன் கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் சேவையாக இருக்க வேண்டுமா?” என்ற கேள்விக்கான பதிலை சமூகமும், அரசும், கல்விக் கொள்கை வடிவமைப்பாளர்களும் இணைந்து தீர்மானிக்க வேண்டிய காலகட்டத்தில் உலகம் உள்ளது.