சாட்சி விசாரணையா? பத்திரிகைச் சுதந்திரத்திற்கான சவாலா? – விஜயன் விவகாரம் எழுப்பும் ஜனநாயகக் கேள்விகள்

எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com

தமிழக அரசியலில் கடந்த சில மாதங்களாக அதிகார மையங்கள், எதிர்க்கட்சிகள், அரசியல் விமர்சகர்கள், சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் செய்தி ஊடகங்கள் இடையே பதற்றமான அரசியல் சூழல் நிலவுகிறது. ஆட்சியைக் கவிழ்க்கும் முயற்சிகள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள், அரசியல் கருத்து மோதல்கள், காவல் துறை விசாரணைகள், கருத்துரிமை குறித்த விவாதங்கள் ஆகியவை தொடர்ந்து செய்தித் தலைப்புகளாகி வருகின்றன.

அந்தப் பின்னணியில்தான் தொலைக்காட்சி விவாத நெறியாளரும் மூத்த பத்திரிகையாளருமான விஜயன் தொடர்பான சம்பவம் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. இது ஒரு தனிநபரைப் பற்றிய விவகாரம் மட்டுமல்ல; பத்திரிகைச் சுதந்திரம், சட்ட நடைமுறை, மனித உரிமைகள் மற்றும் ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை மதிப்புகள் குறித்து பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

வெளியாகியுள்ள தகவல்களின்படி, கருத்துக் கணிப்பாளர் மற்றும் அரசியல் விமர்சகராக அறியப்பட்ட திருநாவுக்கரசு தொடர்பான விசாரணையில் சாட்சியாக விஜயன் அழைக்கப்பட்டார். அவர் காவல் துறையிடம் ஆஜராகி, தன்னிடம் இருந்த தகவல்களையும், வாட்ஸ்அப் உரையாடல்களையும் முழுமையாக வழங்கியதாக கூறப்படுகிறது. ஆரம்ப விசாரணைக்குப் பின்னர் அவர் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டதாகவும், பின்னர் மீண்டும் அழைக்கப்பட்டு நீண்ட நேரம் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதாகவும் தகவல்கள் வெளியாகின.

இதற்கிடையில் காவல் துறை வெளியிட்ட செய்திக்குறிப்பில் பயன்படுத்தப்பட்ட சில சொற்றொடர்கள் பரவலான விவாதத்தை ஏற்படுத்தின. குறிப்பாக, “ஆட்சேபகரமான குறுந்தகவல்” மற்றும் “குற்றச்சதியின்போது தொடர்ச்சியான தொடர்பு” போன்ற வாசகங்கள், ஒரு சாட்சியின் நிலையை பொதுமக்கள் பார்வையில் சந்தேகத்திற்குரியதாக மாற்றக்கூடிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாக பல பத்திரிகையாளர் அமைப்புகள் மற்றும் சட்ட வல்லுநர்கள் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.

சட்டமும் நடைமுறையும்

ஒரு குற்ற விசாரணையில் சாட்சிகளை அழைத்து விசாரிப்பது காவல் துறையின் சட்டபூர்வமான அதிகாரமாகும். அதில் எந்தவித ஐயமும் இல்லை. ஆனால் விசாரணை நடைபெறும் முறை, அதன் கால அளவு, தகவல் வெளியீட்டின் மொழிநடை, தனிநபரின் கண்ணியத்தை பாதுகாக்கும் பொறுப்பு ஆகியவை ஜனநாயக ஆட்சியில் மிகவும் முக்கியமானவை.

இந்திய அரசியலமைப்பின் அரசியலமைப்பு சட்டம் பிரிவு 19(1)(a) கருத்து வெளிப்படுத்தும் சுதந்திரத்தையும், பிரிவு 21 தனிநபரின் வாழ்வுரிமை மற்றும் கண்ணியத்தையும் பாதுகாக்கிறது. குற்றம் நிரூபிக்கப்படாத நிலையில், ஒரு நபரின் சமூக மதிப்பை பாதிக்கும் வகையில் அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கைகள் வெளியிடப்படுவது குறித்து நீதிமன்றங்களும் பல்வேறு தீர்ப்புகளில் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளன.

பத்திரிகையாளரின் தொழில்முறை தொடர்புகள்

ஒரு பத்திரிகையாளரின் பணியின் இயல்பே பல தரப்பினருடன் தொடர்பில் இருப்பதுதான். அரசியல்வாதிகள், அதிகாரிகள், எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள், குற்ற வழக்குகளில் தொடர்புடையவர்கள், விசாரணை அதிகாரிகள் என பல்வேறு தரப்பினரிடமிருந்து தகவல்களை சேகரிப்பதே செய்தியாளரின் அடிப்படைப் பொறுப்பு.

எனவே, ஒருவருடன் தொடர்பில் இருந்தது மட்டுமே குற்றச் செயலுக்கான ஆதாரமாகக் கருதப்பட முடியாது. அந்தத் தொடர்பின் தன்மை, நோக்கம், காலப்பின்னணி மற்றும் ஆதாரங்கள் ஆகியவையே சட்ட ரீதியாக முக்கியத்துவம் பெறும்.

அரசியல் சூழலின் தாக்கம்

தமிழகத்தின் தற்போதைய அரசியல் சூழலில் ஆட்சி நிலைத்தன்மை, கூட்டணிகள், எதிர்க்கட்சிகளின் விமர்சனங்கள் போன்றவை தினசரி அரசியல் விவாதங்களாக மாறியுள்ளன. இத்தகைய சூழலில் சமூக ஊடகங்கள், ஊடக விவாதங்கள் மற்றும் அரசியல் கருத்துக்கள் அனைத்தும் தீவிர கவனத்தைப் பெறுகின்றன.

இந்த நிலையில், சட்ட அமலாக்க அமைப்புகள் அரசியல் சார்பற்ற தொழில்முறை அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துவது மிகவும் அவசியமாகிறது. இல்லையெனில், விசாரணைகளின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கை பாதிக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.

ஊடகச் சுதந்திரம் மற்றும் ஜனநாயகம்

சுதந்திரமான ஊடகங்களே ஜனநாயகத்தின் முக்கியமான தூண்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்றன. ஒரு பத்திரிகையாளர் சாட்சியாக விசாரணைக்கு அழைக்கப்படலாம்; அது சட்ட நடைமுறையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்த நடைமுறை அச்சத்தை உருவாக்கும் வகையிலோ, தொழில்முறை சுதந்திரத்தை பாதிக்கும் வகையிலோ இருக்கக் கூடாது.

ஊடகங்களின் பணியை பாதுகாப்பதோடு, காவல் துறையின் விசாரணை அதிகாரத்தையும் சமநிலையுடன் செயல்படுத்துவது ஒரு ஜனநாயக அரசின் முக்கியப் பொறுப்பாகும்.

முடிவுரை

விஜயன் தொடர்பான விவகாரம் குறித்த உண்மைகள் முழுமையாக வெளிவருவது சட்ட விசாரணையின் பொறுப்பு. அதேவேளையில், இந்தச் சம்பவம் இந்தியாவில் பத்திரிகைச் சுதந்திரம், சட்ட நடைமுறை, மனித உரிமைகள் மற்றும் அதிகார அமைப்புகளின் பொறுப்புணர்வு குறித்து மீண்டும் தேசிய அளவிலான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

காவல் துறையின் அதிகாரமும், குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமைகளும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. இரண்டும் அரசியலமைப்பின் கீழ் சமநிலையுடன் செயல்பட வேண்டும். சட்டம் தனது பாதையில் செல்ல வேண்டும்; அதே நேரத்தில், குற்றம் நிரூபிக்கப்படாத எந்த நபரின் கண்ணியமும் தேவையற்ற வகையில் பாதிக்கப்படக் கூடாது. இதுவே ஜனநாயகத்தின் உண்மையான வலிமையாகும்.