விஜய்–திரிஷா விவகாரம், அரசியல் பேச்சு, உதயநிதி கைது: கருத்துச் சுதந்திரம், அவதூறு, அரசியல் பொறுப்பு – தமிழ்நாட்டின் புதிய அரசியல் விவாதம்

எழுதியவர்:
சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com

தமிழ்நாட்டு அரசியலில் கடந்த சில நாட்களாக அதிகம் பேசப்பட்ட இரண்டு விவகாரங்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து புதிய அரசியல் விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளன. ஒன்று, நடிகை திரிஷாவைச் சுற்றி எழுந்துள்ள தனிப்பட்ட சர்ச்சைகள். மற்றொன்று, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி மீதான காவல் நடவடிக்கை அரசியல் நோக்கத்துடனா என்ற கேள்வி.

இந்த இரண்டு சம்பவங்களையும் தனித்தனியாகப் பார்க்காமல், அரசியல், சட்டம், ஊடக ஒழுக்கம் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகள் என்ற நான்கு கோணங்களில் ஆய்வு செய்வது அவசியமாகிறது.

சர்ச்சையின் தொடக்கம்

தமிழக அரசியலில், தற்போதைய முதலமைச்சர் விஜய் மற்றும் நடிகை திரிஷா குறித்து முதன்முதலில் பொதுவெளியில் குறிப்பிட்ட அரசியல் தலைவர் பாஜக மாநிலத் தலைவர் நயினார் நாகேந்திரன் என்பதே பலரின் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அவரது அரசியல் மேடைப் பேச்சு சமூக ஊடகங்களில் பரவலாக பகிரப்பட்டது. அந்தக் கருத்துகளுக்குப் பிறகு, நடிகை திரிஷா தனது வழக்கறிஞர் மூலம் கண்டன அறிக்கையை வெளியிட்டார். தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை அரசியல் விவாதமாக மாற்ற வேண்டாம் என்பதே அந்த அறிக்கையின் மையக் கருத்தாக இருந்தது.

அதன்பிறகு சமூக ஊடகங்கள், யூடியூப் சேனல்கள், அரசியல் விமர்சகர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் மத்தியில் இந்த விவகாரம் தீவிரமாக பேசப்பட்டது.

அரசியல் விமர்சனமா? தனிநபர் அவதூறா?

ஒரு அரசியல் தலைவரின் கொள்கைகள், நிர்வாக முடிவுகள், தேர்தல் வாக்குறுதிகள் போன்றவற்றை விமர்சிப்பது ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை உரிமையாகும்.

ஆனால், உறுதியான ஆதாரமின்றி ஒருவரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை குறித்து கருத்து தெரிவிப்பது சட்டரீதியாகவும், நெறிமுறையிலும் வேறுபட்ட பிரச்சினையாக மாறுகிறது.

அதே நேரத்தில், பொதுவெளியில் ஏற்கனவே பரவலாக பேசப்பட்ட தகவல்களை அரசியல் எதிர்ப்புக்காக மீண்டும் பயன்படுத்துவது, அரசியல் நாகரிகம் குறித்து கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

உதயநிதி கைது – அரசியல் பழிவாங்கலா?

இந்த விவகாரத்தின் நடுவே எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி கைது செய்யப்பட்டிருப்பது அரசியல் விவாதத்தை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.

ஆதரவாளர்கள் இதை அரசியல் பழிவாங்கும் நடவடிக்கை என்று கூறுகின்றனர்.

மறுபுறம், ஆட்சித் தரப்பு சட்டத்தின் அடிப்படையில் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாக விளக்கமளிக்கிறது.

இந்த நிலையில் பொதுமக்கள் மத்தியில் எழும் முக்கியமான கேள்வி:

ஒரே மாதிரியான கருத்துகள் அல்லது குற்றச்சாட்டுகள் பல்வேறு அரசியல் தலைவர்களால் முன்வைக்கப்பட்டிருந்தால், சட்டத்தின் அணுகுமுறை அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டாமா?

இந்தக் கேள்விக்கு பதில் அளிப்பது நீதித்துறை மற்றும் விசாரணை அமைப்புகளின் பொறுப்பாகும்.

சமூக ஊடகங்களின் தாக்கம்

ஒரு அரசியல் பேச்சு இன்று சில நிமிடங்களிலேயே கோடிக்கணக்கான மக்களிடம் சென்று சேர்கிறது.

அதனால், அரசியல் தலைவர்கள் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் பொதுமக்களின் கருத்தை மாற்றும் சக்தி கொண்டதாக மாறியுள்ளது.

ஒரு தகவல் ஆதாரப்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்படாமல் வைரலாகும் போது, சம்பந்தப்பட்ட நபர்களின் தனியுரிமை, கண்ணியம் மற்றும் சமூக மதிப்பு பாதிக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.

ஊடகங்களின் பொறுப்பு

ஊடகங்களின் கடமை தகவலை வெளியிடுவது மட்டுமல்ல; அதன் உண்மைத்தன்மையை சரிபார்த்து, பொதுநலன் கருதி சமநிலையுடன் வழங்குவதும் ஆகும்.

சமூக ஊடகங்களில் பரவும் தகவல்களை உறுதிப்படுத்தாமல் செய்தியாக வெளியிடுவது, தவறான தகவல் பரவலுக்கு வழிவகுக்கும்.

அதே நேரத்தில், அரசியல் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்து கேள்வி எழுப்புவதும் ஊடகங்களின் ஜனநாயகப் பொறுப்பாகும்.

சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமமா?

தமிழக அரசியலில் தற்போது அதிகம் எழும் கேள்வி இதுவே.

ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்துக்காக ஒருவர் மீது சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டால், அதே தன்மையிலான கருத்துகளை முன்வைத்த மற்றவர்களுக்கும் அதே சட்ட அளவுகோல் பயன்படுத்தப்படுகிறதா என்பது வெளிப்படையாக விளக்கப்பட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

சட்டம் அரசியல் சார்பின்றி செயல்படுகிறது என்ற நம்பிக்கையே ஜனநாயகத்தின் அடித்தளம்.

முடிவுரை

விஜய்–திரிஷா விவகாரம் ஒரு திரைப்பட உலகச் செய்தியாகத் தொடங்கியிருந்தாலும், இன்று அது அரசியல், சட்டம், தனியுரிமை, கருத்துச் சுதந்திரம் மற்றும் ஜனநாயகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றைச் சுற்றிய பெரிய விவாதமாக மாறியுள்ளது.

இந்த விவகாரத்தில் யார் சரி, யார் தவறு என்பதை முடிவு செய்வது ஊடகங்களின் பணி அல்ல; அது சட்ட நடைமுறைகள் மற்றும் உண்மை ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டிய விஷயமாகும்.

ஆனால், ஒரு ஜனநாயக சமூகத்தில் பொதுமக்கள் எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு வெளிப்படையான பதில் கிடைப்பதும், சட்டம் அனைவருக்கும் சமமாகப் பயன்படுத்தப்படுவதாகும் நம்பிக்கையை நிலைநிறுத்துவதும் ஆட்சியாளர்களுக்கும், அரசியல் கட்சிகளுக்கும், நீதித்துறை அமைப்புகளுக்கும் சமமான பொறுப்பாகும்.