ஆட்சி மாறியது… அதிகார அமைப்பு மாறியதா? தமிழ்நாட்டின் சட்டம்-ஒழுங்கைச் சுற்றி எழும் புதிய கேள்விகள்

DMK ஆட்சியில் முன்வைக்கப்பட்ட அதே குற்றச்சாட்டுகள் TVK ஆட்சியிலும் எதிரொலிக்கின்றனவா? ரவுடிகளைக் காட்டிலும் அதிகாரமும் அரசியல் செல்வாக்கும் கொண்டவர்களிடமிருந்து வரும் அச்சுறுத்தல்களை காவல்துறை எப்படி எதிர்கொள்கிறது?

தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி மாறியிருக்கலாம். அரசியல் தலைமையும் மாறியிருக்கலாம். ஆனால் சட்டம்-ஒழுங்கு, காவல்துறை செயல்பாடு, அரசியல் தலையீடு மற்றும் அதிகாரம் கொண்டவர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கை ஆகியவற்றைச் சுற்றிய விவாதங்கள் மட்டும் இன்னும் முடிவுக்கு வரவில்லை.

முந்தைய DMK அரசின் காலத்தில் சட்டம்-ஒழுங்கு, போதைப்பொருள் பரவல், காவல்துறை செயல்பாடு உள்ளிட்ட விவகாரங்களில் கடுமையான அரசியல் விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. தற்போது விஜய் தலைமையிலான TVK அரசு ஆட்சியில் இருக்கும் நிலையில், அதே போன்ற கேள்விகளை எதிர்க்கட்சிகள் புதிய அரசை நோக்கியும் எழுப்பத் தொடங்கியுள்ளன.

செப்டம்பர் மாதம் நடைபெற்ற சட்டப்பேரவை விவாதமே இதற்கான முக்கிய உதாரணமாக மாறியுள்ளது.

116 நாட்கள்; 550-க்கும் மேற்பட்ட கடுமையான குற்றங்கள் என எதிர்க்கட்சி குற்றச்சாட்டு

TVK அரசின் முதல் 116 நாட்களில் 550-க்கும் மேற்பட்ட கடுமையான குற்றச் சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளதாக எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் சட்டப்பேரவையில் குற்றஞ்சாட்டினார்.

அவர் முன்வைத்த கணக்குகளின்படி, அதில் சுமார் 200 கொலைகள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு எதிரான 300 பாலியல் குற்றங்கள், எட்டு காவல் மரணங்கள் மற்றும் 10 சாதி ஆணவக் கொலைகள் இடம்பெற்றுள்ளதாகக் கூறப்பட்டது.

இவை எதிர்க்கட்சியால் சட்டப்பேரவையில் முன்வைக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள் என்பதால், அவற்றை அரசின் அதிகாரப்பூர்வ குற்றப் புள்ளிவிவரங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது அவசியம்.

அதே நேரத்தில், சட்டம்-ஒழுங்கு தொடர்பான விவாதம் வெறும் அரசியல் குற்றச்சாட்டாக மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. சமீபத்திய கொலைச் சம்பவங்களைத் தொடர்ந்து சென்னையில் 70-க்கும் மேற்பட்ட குற்றப் பின்னணி கொண்ட நபர்களை இலக்காகக் கொண்டு காவல்துறை சிறப்பு நடவடிக்கையை மேற்கொண்டதும், தடுப்பு காவல் நடவடிக்கைகளின் தேவை தொடர்ந்து இருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

A+, A++ ரவுடிகள் மட்டும்தானா சட்டம்-ஒழுங்கின் அளவுகோல்?

தமிழ்நாட்டில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களைத் தடுப்பதில் காவல்துறையின் கண்காணிப்பு முக்கியமானது. குறிப்பாக தீவிர குற்றப் பின்னணி கொண்ட ரவுடிகள், போதைப்பொருள் விற்பனையாளர்கள், கட்டப்பஞ்சாயத்து மற்றும் கும்பல் மோதல்களில் ஈடுபடுபவர்கள் மீதான நடவடிக்கை தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

ஆனால் இங்கே இன்னொரு முக்கியமான கேள்வியும் எழுகிறது.

சட்டம்-ஒழுங்கு என்பது பட்டியலிடப்பட்ட ரவுடிகளைக் கட்டுப்படுத்துவது மட்டும்தானா?

குற்றப் பின்னணி கொண்ட ரவுடிகளை காவல்துறை தொடர்ந்து கண்காணிக்கும் சூழலில், அரசியல், பொருளாதாரம் அல்லது சமூக செல்வாக்கு கொண்டவர்கள் மீது குற்றச்சாட்டுகள் எழும்போது அதே வேகத்திலும் தீவிரத்திலும் சட்டம் செயல்படுகிறதா என்பதும் ஆய்வுக்குரியது.

குறிப்பாக பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான புகார்களில் குற்றஞ்சாட்டப்படுபவரின் அரசியல் தொடர்பு, பதவி, பணபலம் அல்லது சமூகச் செல்வாக்கு எந்த வகையிலும் விசாரணையைப் பாதிக்கக் கூடாது.

‘ரவுடி’ என்ற அடையாளம் கொண்ட குற்றவாளியை காவல்துறை எளிதில் கண்காணிக்க முடியும். ஆனால் அதிகாரத்தின் பாதுகாப்பில் குற்றம் புரிபவரை யார் கண்காணிப்பது? என்பதே இன்று எழும் முக்கியமான நிர்வாகக் கேள்வி.

தூத்துக்குடி சம்பவம் – சட்டப்பேரவையில் நேருக்கு நேர் மோதல்

இந்த விவாதத்திற்கு அரசியல் பரிமாணத்தையும் சேர்த்தது தூத்துக்குடியில் நடைபெற்றதாகக் கூறப்படும் பாலியல் வன்முறை சம்பவம்.

இந்த வழக்கில் TVK நிர்வாகி ஒருவர் உட்பட இருவர் மீது குற்றச்சாட்டு எழுந்ததாகவும், ஆளுங்கட்சியைச் சேர்ந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஒருவர் சமரச முயற்சியில் ஈடுபட்டதாகவும் எதிர்க்கட்சி சட்டப்பேரவையில் குற்றஞ்சாட்டியது.

ஆனால் TVK அரசு இந்தக் குற்றச்சாட்டின் முக்கியப் பகுதியை மறுத்தது.

அமைச்சர் ந. ஆனந்த் அளித்த பதிலில், புகார் கிடைத்ததும் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டு இருவரும் கைது செய்யப்பட்டதாகவும், குற்றச்சாட்டுக்குள்ளான TVK நிர்வாகி கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தார். சம்பந்தப்பட்ட MLA-வுக்கு இதில் தொடர்பில்லை என்பது விசாரணையில் தெரியவந்ததாகவும் அரசு தரப்பில் கூறப்பட்டது.

எனவே அரசியல் குற்றச்சாட்டு மற்றும் அரசின் மறுப்பு ஆகிய இரண்டையும் தனித்தனியாகப் பதிவு செய்வதே இந்த விவகாரத்தில் பொருத்தமான அணுகுமுறையாகும்.

‘‘எவ்வளவு சக்திவாய்ந்தவராக இருந்தாலும் நடவடிக்கை’’ – விஜய்யின் உத்தரவு

இதற்கிடையே, முதலமைச்சர் விஜய் தனது அரசின் சட்டம்-ஒழுங்கு அணுகுமுறை குறித்து வேறுபட்ட நிலைப்பாட்டை முன்வைத்துள்ளார்.

மாவட்ட ஆட்சியர்கள் மற்றும் காவல்துறை கண்காணிப்பாளர்கள் மாநாட்டில் பேசிய அவர், குற்றம் செய்பவர் எவ்வளவு செல்வாக்கு கொண்டவராக இருந்தாலும் பாரபட்சமின்றி சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும், சட்டம்-ஒழுங்கு விவகாரங்களில் அதிகாரிகள் அரசியல் தலையீடு இல்லாமல் செயல்பட வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தியுள்ளார்.

சட்டப்பேரவையிலும் கொலைகள், பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள், போதைப்பொருள், இணையவழிக் குற்றங்கள் உள்ளிட்டவற்றைத் தடுப்பதற்கான preventive policing, crime mapping உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகளை அரசு விரிவுபடுத்தும் என்று விஜய் தெரிவித்துள்ளார்.

அதேவேளையில், ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட குற்றச் சம்பவத்தையும் மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த சட்டம்-ஒழுங்கு சீர்குலைவாகக் கருத முடியாது என்பதும் அவரது அரசின் வாதமாக உள்ளது.

காவல்துறையின் சுதந்திரமா? அரசியல் பொறுப்பா?

இங்கேதான் தமிழ்நாட்டின் சட்டம்-ஒழுங்கு விவாதத்தின் அடிப்படைக் கேள்வி இருக்கிறது.

ஒரு மாநிலத்தில் குற்றங்கள் முற்றிலும் இல்லாமல் போவது சாத்தியமற்றது. ஆனால் ஒரு அரசின் செயல்திறனை மதிப்பிடும்போது குற்றங்களின் எண்ணிக்கை மட்டுமல்லாமல்,

புகார் உடனடியாகப் பதிவு செய்யப்படுகிறதா?

குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர் அதிகாரம் கொண்டவராக இருந்தாலும் விசாரணை சுதந்திரமாக நடைபெறுகிறதா?

பாதிக்கப்பட்டவருக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கிறதா?

காவல்துறை மீது அரசியல் அழுத்தம் இருக்கிறதா?

குற்றம் நடைபெறுவதற்கு முன்பே தடுக்கும் intelligence மற்றும் preventive policing அமைப்புகள் செயல்படுகின்றனவா?

என்பவையும் முக்கியமான அளவுகோல்களாகின்றன.

DMK முதல் TVK வரை – மாற வேண்டியது அரசு மட்டுமல்ல, அமைப்பும்தான்

முந்தைய DMK அரசுக்கு எதிராக சட்டம்-ஒழுங்கு தொடர்பாக முன்வைக்கப்பட்ட விமர்சனங்களை TVK தனது எதிர்க்கட்சி அரசியலில் பயன்படுத்தியது. இன்று ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருக்கும் TVK-வை நோக்கி அதே சட்டம்-ஒழுங்கு கேள்விகளை DMK உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகள் எழுப்புகின்றன.

இதனால் விவாதிக்கப்பட வேண்டிய முக்கியமான விஷயம் எந்தக் கட்சியின் ஆட்சியில் அதிக குற்றங்கள் நடந்தன என்ற அரசியல் போட்டி மட்டுமல்ல.

அரசியல் ஆட்சி மாறினாலும் காவல்துறை மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளில் உள்ள கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள் தொடர்கின்றனவா?

அரசியல் மற்றும் பொருளாதார செல்வாக்கு கொண்டவர்களுக்கு எதிராக சட்டத்தைச் சமமாக அமல்படுத்தும் நிறுவன வலிமை தமிழ்நாட்டில் இருக்கிறதா?

காவல்துறைக்கு உண்மையான செயல்பாட்டுச் சுதந்திரம் கிடைக்கிறதா? அதே நேரத்தில் அந்தச் சுதந்திரத்திற்கான பொறுப்புக்கூறல் அமைப்பும் வலுவாக இருக்கிறதா?

என்ற கேள்விகளே கட்சி அரசியலைத் தாண்டி விவாதிக்கப்பட வேண்டியவை.

சட்டத்தின் வலிமை பலவீனமானவர்களிடம் அல்ல; சக்திவாய்ந்தவர்களிடம் சோதிக்கப்படுகிறது

தெருவில் குற்றம் செய்யும் ரவுடியை கைது செய்வது சட்ட அமலாக்கத்தின் ஒரு பகுதி.

ஆனால் பணம், பதவி, அரசியல் தொடர்பு அல்லது சமூக செல்வாக்கு கொண்ட ஒருவர் மீது கடுமையான குற்றச்சாட்டு எழும்போது, எந்த அழுத்தத்திற்கும் இடமளிக்காமல் புகாரைப் பதிவு செய்து, ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் சுதந்திரமாக விசாரணை நடத்தி, குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் சட்டத்தின் முன் நிறுத்துவதுதான் ஒரு வலுவான சட்ட ஆட்சியின் உண்மையான சோதனை.

DMK ஆக இருந்தாலும் TVK ஆக இருந்தாலும் அல்லது எதிர்காலத்தில் வேறு எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் இந்த அடிப்படை மாறக்கூடாது.

தமிழ்நாட்டின் சட்டம்-ஒழுங்கின் வெற்றியை எத்தனை ரவுடிகள் கைது செய்யப்பட்டார்கள் என்பதைக் கொண்டு மட்டும் அளவிட முடியாது; அதிகாரமும் செல்வாக்கும் கொண்டவர்களுக்கு எதிராகவும் சட்டம் எந்த அளவுக்கு பாரபட்சமின்றி செயல்படுகிறது என்பதைக் கொண்டே அதன் நிறுவன வலிமை மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.