சட்டமன்றம் ‘மால் தியேட்டராக’ மாறுகிறதா? வார்த்தைப் போரைக் கடந்து செயல்பாட்டு அரசியலுக்கு தமிழகம் எப்போது நகரும்?

அதிகாரம் என்பது பதவியா… பொறுப்பா? தமிழகத்தின் புதிய அரசியல் தலைமுறைக்கு முன் நிற்கும் மிகப்பெரிய கேள்வி

சிறப்பு அரசியல் ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher – Jananaayakan.com

தமிழக அரசியல் ஒரு முக்கியமான மாற்றக் காலகட்டத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆட்சி மாறியிருக்கிறது. அரசியல் தலைமுறைகள் மாறுகின்றன. புதிய முகங்கள் சட்டமன்றத்திற்குள் வந்திருக்கின்றன. அரசியல் பேசும் மொழியும் மாறியுள்ளது.

ஆனால், இந்த மாற்றத்தின் மத்தியில் ஒரு அடிப்படையான கேள்வி எழுகிறது:

அரசியலின் தரமும் மாறியிருக்கிறதா?

மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான கொள்கை விவாதங்கள் நடைபெற வேண்டிய சட்டமன்றம், அரசியல் சவால்கள், பதிலடிகள், வார்த்தை விளையாட்டுகள், தனிநபர் விமர்சனங்கள் என நகர்ந்தால், ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை நோக்கம் பின்னுக்குத் தள்ளப்படும் அபாயம் உள்ளது.

சட்டமன்றம் மக்களுக்கான தீர்வுகளை உருவாக்கும் இடம்.

அது அரசியல் பொழுதுபோக்கிற்கான மேடை அல்ல.

‘மால் தியேட்டர்’ அரசியல்

இன்றைய அரசியலில் ஒரு புதிய போக்கு தென்படுகிறது.

யார் யாருக்கு என்ன பதில் சொன்னார்கள்?

யார் யாரை சவால் செய்தார்கள்?

யாருடைய பேச்சுக்கு அதிக கைதட்டல் கிடைத்தது?

யாருடைய வசனம் சமூக வலைதளங்களில் வைரலானது?

இவை அரசியல் செய்திகளின் முக்கிய அம்சங்களாக மாறிக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஒரு திரைப்படத்தில் வசனம் முக்கியமானதாக இருக்கலாம். ஆனால் அரசாங்கத்தில் வசனத்தைவிட நிர்வாக முடிவுதான் முக்கியம்.

சட்டமன்றம் ஒரு திரைப்பட அரங்கமாக மாறிவிட்டால், ஆளுங்கட்சியும் எதிர்க்கட்சியும் நடிகர்களாக மாறிவிடுவார்கள்.

அப்போது பார்வையாளர்களாக மாறுவது மக்கள்தான்.

ஆனால் ஜனநாயகத்தில் மக்கள் பார்வையாளர்கள் அல்ல.

அவர்கள்தான் முதலாளிகள்.

ஒரே எழுத்து; இரண்டு அர்த்தங்கள்

தமிழ் மொழியின் அழகையும் அரசியலின் அபாயத்தையும் ஒரே நேரத்தில் விளக்கக்கூடிய ஒரு சிறிய வார்த்தை விளையாட்டைப் பார்க்கலாம்.

“பொறியில் சிக்கிக்கொண்டேன்.”

“பொரியில் சிக்கிக்கொண்டேன்.”

ஒரே ஒரு எழுத்துதான் மாறுகிறது.

ஆனால் இரண்டு வாக்கியங்களின் அர்த்தமும் முற்றிலும் வேறுபட்டுவிடுகிறது.

முதல் வாக்கியத்தில் உள்ள ‘பொறி’ என்பது சிக்கவைக்கும் வலையாக இருக்கலாம்.

இரண்டாவது வாக்கியத்தில் உள்ள ‘பொரி’ என்பது உணவாக இருக்கலாம்.

அரசியலும் இப்படித்தான்.

ஒரு வார்த்தை, ஒரு வாக்கியம், ஒரு தவறான விளக்கம் – சில மணி நேரங்களில் அரசியல் சர்ச்சையாக மாறிவிடுகிறது.

அதன்பிறகு மக்களின் உண்மையான பிரச்சினைகள் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகின்றன.

பொரியை ஊதினால் பெரிதாகலாம்; பொறியை ஊதினால் தீயாகலாம்

ஒரு விஷயத்தை அளவுக்கு அதிகமாக ஊதிப் பெரிதாக்குவது அரசியலில் புதிதல்ல.

ஆனால் சமூக ஊடகங்களின் காலத்தில் அதன் வேகம் பல மடங்கு அதிகரித்திருக்கிறது.

ஒரு சட்டமன்றப் பேச்சின் பத்து விநாடிகள் மட்டும் வெட்டப்பட்டு சமூக வலைதளத்தில் பரவலாம்.

ஒரு முழுமையான கொள்கை விவாதத்தைவிட ஒரு அரசியல் ‘பஞ்ச்’ அதிக கவனத்தைப் பெறலாம்.

இதுதான் ஆபத்து.

ஏனெனில் அரசியல் என்பது கவனத்தை ஈர்ப்பதற்கான போட்டி மட்டுமல்ல.

மக்களின் வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்கான பொறுப்பு.

மக்களின் பிரச்சினைகள் எங்கே?

சாலைகள், குடிநீர், மழைநீர் வடிகால், வேலைவாய்ப்பு, கல்வி, மருத்துவம், தொழில் முதலீடு, விவசாயம், பெண்களின் பாதுகாப்பு, சட்டம்–ஒழுங்கு, அரசின் நிதிநிலை…

தமிழகத்தின் முன் தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினைகளின் பட்டியல் நீளமானது.

ஆளுங்கட்சிக்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும் இடையே கடுமையான விவாதங்கள் இருப்பது ஜனநாயகத்திற்கு ஆரோக்கியமானது.

ஆனால் அந்த விவாதங்களின் இறுதியில் மக்களுக்கு என்ன கிடைக்கிறது என்பதுதான் முக்கியம்.

ஒருவரை ஒருவர் வெல்வதற்கான அரசியல், இறுதியில் மக்களைத் தோற்கடித்துவிடக் கூடாது.

அரசு இயந்திரம் யாருக்காக இயங்குகிறது?

அரசியல்வாதிகள் தினமும் பேசலாம்.

சட்டமன்றத்தில் விவாதிக்கலாம்.

சமூக ஊடகங்களில் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைக்கலாம்.

ஆனால் இதற்கெல்லாம் நடுவில் அரசு இயந்திரம் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

கோப்புகள் நகர்கின்றன.

அதிகாரிகள் முடிவெடுக்கிறார்கள்.

திட்டங்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன.

நிதி ஒதுக்கப்படுகிறது.

டெண்டர்கள் வெளியிடப்படுகின்றன.

இதில்தான் அரசியல் தலைமைத்துவத்தின் உண்மையான திறமை வெளிப்படுகிறது.

அதிகாரிகளை வழிநடத்தும் அரசியல்வாதியா? அதிகாரிகளால் வழிநடத்தப்படும் அரசியல்வாதியா?

ஒரு அமைச்சருக்கு தனது துறையைப் பற்றிய தெளிவான அறிவும் இலக்கும் இல்லாவிட்டால், இயல்பாகவே நிர்வாக அதிகாரிகளின் ஆலோசனைகளை முழுமையாகச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும்.

அதிகாரிகளின் அனுபவமும் நிபுணத்துவமும் அரசுக்கு அவசியம்.

ஆனால் கொள்கை திசையை நிர்ணயிப்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசியல் தலைமையின் பொறுப்பு.

ஒரு சிறந்த அமைச்சர் அதிகாரிகளை எதிரிகளாகப் பார்க்கக்கூடாது.

அதே நேரத்தில் அவர்களின் கருத்துகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளும் நபராகவும் இருக்கக்கூடாது.

கேட்க வேண்டும். ஆய்வு செய்ய வேண்டும். கேள்வி கேட்க வேண்டும். இறுதியில் முடிவெடுக்க வேண்டும்.

அதுதான் அரசியல் தலைமை.

பதவிக்கு வருவது வெற்றியின் முடிவு அல்ல

தேர்தலில் வெற்றி பெறுவது ஒரு அரசியல்வாதியின் மிகப்பெரிய சாதனையாகத் தோன்றலாம்.

உண்மையில் அது தொடக்கம் மட்டுமே.

“நான் முதல்வராக வேண்டும்.”

“நான் அமைச்சராக வேண்டும்.”

“நான் சட்டமன்ற உறுப்பினராக வேண்டும்.”

என்பது இலக்காக இருக்கலாம்.

ஆனால் பதவியில் அமர்ந்த அடுத்த நிமிடத்திலிருந்து கேள்வி மாறிவிட வேண்டும்.

“இந்தப் பதவியை வைத்து நான் என்ன மாற்றப் போகிறேன்?”

இந்தக் கேள்விக்கான தெளிவான பதில் இல்லாத அதிகாரம் காலப்போக்கில் வெறும் அடையாளமாக மாறிவிடும்.

பிரபலத்தன்மை நிரந்தர அரசியல் மூலதனம் அல்ல

அரசியல் வரலாறு நமக்கு மீண்டும் மீண்டும் கற்றுக்கொடுக்கும் பாடம் ஒன்று இருக்கிறது.

மக்களின் ஆதரவு நிரந்தரமானது அல்ல.

இலங்கையின் மகிந்த ராஜபக்சவின் அரசியல் பயணம் இதற்கு ஒரு முக்கியமான எடுத்துக்காட்டு.

விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போர் முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட பின்னர் ராஜபக்ச அரசியல் ரீதியாக மிகப்பெரிய செல்வாக்கைப் பெற்றார்.

ஆனால் ஆண்டுகள் கடந்தபோது பொருளாதார நெருக்கடி, நிர்வாகத் தோல்விகள் மற்றும் ஆட்சிக்கு எதிரான மக்கள் கோபம் அதிகரித்தது. 2022-இல் ஏற்பட்ட மக்கள் எழுச்சி ராஜபக்ச குடும்பத்தின் அரசியல் ஆதிக்கத்தையே கடுமையாக உலுக்கியது.

இதன் பாடம் எளிமையானது.

நேற்றைய சாதனை, நாளைய ஆட்சிக்கான நிரந்தர உத்தரவாதம் அல்ல.

அரசியலில் ‘Expiry Date’

அரசியலில் எந்த வெற்றிக்கும் நிரந்தர காலவரையறை கிடையாது.

ஒரு காலத்தில் புரட்சியாகத் தோன்றிய ஒன்று பின்னர் சாதாரணமாகிவிடும்.

ஒரு காலத்தில் மக்களை கவர்ந்த பேச்சு பின்னர் சலிப்பை ஏற்படுத்தலாம்.

ஒரு காலத்தில் பெரும் ஆதரவைப் பெற்ற தலைவர் பின்னர் கடுமையான எதிர்ப்பையும் சந்திக்கலாம்.

அதனால் ஒவ்வொரு அரசியல் தலைமையும் தொடர்ந்து தன்னை புதுப்பித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

மக்களின் நம்பிக்கைக்கும் ஒரு ‘Expiry Date’ இருக்கிறது.

அதை நீட்டிப்பது விளம்பரம் அல்ல.

செயல்பாடு.

விஜய் அரசுக்கு முன் இருக்கும் மிகப்பெரிய சோதனை

தமிழகத்தில் விஜய் தலைமையிலான புதிய அரசின் மீது இயல்பாகவே மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பு இருக்கிறது.

புதிய அரசியல் கலாசாரம், வெளிப்படையான நிர்வாகம், ஊழல் எதிர்ப்பு, வேகமான முடிவுகள் போன்ற வாக்குறுதிகள் மக்களிடம் எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியுள்ளன.

ஆனால் புதிய அரசுக்கு கிடைக்கும் ஆரம்பகால அரசியல் ஈர்ப்பு நிரந்தரமானதல்ல.

ஒரு கட்டத்தில் மக்கள் கேட்கத் தொடங்குவார்கள்:

என்ன மாறியது?

அந்தக் கேள்விக்கு அரசு அறிவிப்புகளால் மட்டும் பதிலளிக்க முடியாது.

சாலையில் மாற்றம் தெரிய வேண்டும்.

அரசு மருத்துவமனையில் தெரிய வேண்டும்.

பள்ளியில் தெரிய வேண்டும்.

வேலைவாய்ப்பில் தெரிய வேண்டும்.

காவல் நிலையத்தில் தெரிய வேண்டும்.

அரசு அலுவலகத்தில் தெரிய வேண்டும்.

அப்போதுதான் அரசியல் மாற்றம் நிர்வாக மாற்றமாக மாறும்.

எதிர்க்கட்சிக்கும் சமமான பொறுப்பு

ஆட்சியை விமர்சிப்பது எதிர்க்கட்சியின் ஜனநாயகக் கடமை.

ஆனால் ஒவ்வொரு விவகாரத்தையும் அரசியல் மோதலாக மாற்றுவது மட்டுமே எதிர்க்கட்சியின் பணியாக இருக்க முடியாது.

அரசு தவறு செய்தால் ஆதாரத்துடன் கேள்வி எழுப்ப வேண்டும்.

அரசு நல்ல முடிவு எடுத்தால் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் அரசியல் முதிர்ச்சியும் இருக்க வேண்டும்.

மாற்றுக் கொள்கைகளை முன்வைக்க வேண்டும்.

அப்போதுதான் சட்டமன்றம் உண்மையான ஜனநாயக விவாத அரங்கமாக மாறும்.

ஒரு முழுமையான அரசியல்வாதி யார்?

சிறந்த அரசியல் தலைவர் என்பவர் அதிகமாகப் பேசுபவர் அல்ல.

அதிகமாக சிந்திப்பவர்.

அவரிடம் சுய சிந்தனை இருக்க வேண்டும்.

சுயமாக முடிவெடுக்கும் துணிவு இருக்க வேண்டும்.

ஒரு பிரச்சினையின் இரண்டு பக்கங்களையும் அலசி ஆராயும் திறன் இருக்க வேண்டும்.

நிபுணர்கள், அதிகாரிகள், கட்சியினர், எதிர்க்கட்சிகள், பொதுமக்கள் என அனைவருடைய கருத்துகளையும் கேட்கும் பொறுமை இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் இறுதி முடிவை எடுத்த பிறகு அதன் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனவலிமையும் இருக்க வேண்டும்.

அதுவே தலைமைத்துவம்.

நல்ல அரசியலும் நச்சாகலாம்

நல்ல நோக்கத்துடன் அரசியலுக்கு வருவது மட்டும் போதாது.

அந்த நல்ல நோக்கம் அதிகாரம் கிடைத்த பிறகும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

அதிகாரம், புகழ்ச்சி, சுற்றியிருக்கும் ஆலோசகர்கள், கட்சி விசுவாசம், சமூக ஊடக ஆதரவு ஆகியவை ஒரு தலைவரின் யதார்த்தப் பார்வையை மாற்றிவிடக்கூடும்.

அதனால் தலைவருக்கு மிக முக்கியமான ஒன்று தேவை.

தன்னைத் தானே விமர்சித்துக்கொள்ளும் திறன்.

முடிவுரை: வார்த்தைகளை வரலாறு நினைவில் வைத்திருக்காது; செயல்களை வைத்திருக்கும்

சட்டமன்றத்தில் பேசப்படும் வசனங்கள் நாளை சமூக ஊடகங்களில் வைரலாகலாம்.

அரசியல் சவால்கள் சில நாட்களுக்கு தலைப்புச் செய்தியாகலாம்.

ஆனால் காலம் கடந்த பிறகு மக்கள் நினைவில் வைத்திருப்பது அவற்றையல்ல.

யார் நல்ல சாலையை அமைத்தார்கள்?

யார் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கினார்கள்?

யார் கல்வியை மேம்படுத்தினார்கள்?

யார் ஊழலைக் குறைத்தார்கள்?

யார் மக்களின் வாழ்க்கையை உண்மையாக மாற்றினார்கள்?

என்பதைத்தான் வரலாறு பதிவு செய்யும்.

அரசியல் என்பது வார்த்தைகளால் வெல்லப்படும் விளையாட்டு அல்ல.

மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தும் மாற்றத்தால் மதிப்பிடப்படும் பொறுப்பு.

சட்டமன்றம் ஒரு ‘மால் தியேட்டராக’ மாறக்கூடாது.

அது மக்களின் குரல் ஒலிக்கும் இடமாகவும், பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு பிறக்கும் இடமாகவும், அடுத்த தலைமுறையின் எதிர்காலம் தீர்மானிக்கப்படும் ஜனநாயகத்தின் உயர்ந்த அரங்கமாகவும் இருக்க வேண்டும்.

வார்த்தைகளைத் தாண்டி செயலுக்கு நகரும் அரசியல்தான் தமிழகத்திற்கு இப்போது தேவை.