ஒரே நாளில் அடுத்தடுத்து 5 சிறுமிகளுக்கு பாலியல் கொடுமை: பதைபதைக்கும் குற்றங்களால் பதறும் பெற்றோர்
பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கு காரணம் என்ன? அரசு செய்ய வேண்டியது என்ன?
தமிழகத்தில் ஒரே நாளில் அடுத்தடுத்து ஐந்து சிறுமிகள் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளானதாக வெளியாகியுள்ள தகவல்கள் சமூகத்தில் பெரும் அதிர்ச்சியையும் அச்சத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன. குழந்தைகள் மற்றும் பெண்களின் பாதுகாப்பு குறித்து ஏற்கனவே நிலவி வந்த கவலைகளை இந்த சம்பவங்கள் மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக பெற்றோர்கள் மத்தியில் “எங்கள் குழந்தைகள் பாதுகாப்பாக உள்ளனவா?” என்ற கேள்வி மீண்டும் வலுவாக எழுந்துள்ளது.
பாலியல் குற்றங்கள் என்பது தனிப்பட்ட குற்றச்செயலாக மட்டும் பார்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினையல்ல. இது சமூக, உளவியல், சட்டம், கல்வி மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளின் பலவீனங்களை வெளிப்படுத்தும் மிகக் கடுமையான சமூக நெருக்கடியாகும்.
ஏன் அதிகரிக்கின்றன பாலியல் வன்கொடுமைகள்?
1. சமூக விழிப்புணர்வு பற்றாக்குறை
குழந்தைகளுக்கான பாலியல் பாதுகாப்பு கல்வி இன்னும் பெரும்பாலான குடும்பங்களிலும் பள்ளிகளிலும் போதுமான அளவில் வழங்கப்படவில்லை. “நல்ல தொடுதல் – கெட்ட தொடுதல்” (Good Touch – Bad Touch) போன்ற அடிப்படை விழிப்புணர்வு கூட பல குழந்தைகளுக்கு தெரியாத நிலை உள்ளது.
2. இணைய தளங்களின் கட்டுப்பாடற்ற பயன்பாடு
அணுக எளிதான ஆபாச உள்ளடக்கங்கள், வன்முறை சார்ந்த டிஜிட்டல் உள்ளடக்கங்கள் மற்றும் சமூக ஊடகங்களின் தவறான பயன்பாடு சிலரின் மனநிலையை பாதிப்பதாக பல ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. குறிப்பாக வயது வரம்பின்றி இணைய அணுகல் கிடைப்பது ஒரு முக்கிய சவாலாக மாறியுள்ளது.
3. தண்டனையின் மீதான அச்சமின்மை
பாலியல் குற்ற வழக்குகளில் விசாரணை மற்றும் நீதிமன்ற நடைமுறைகள் நீண்ட காலம் எடுப்பது குற்றவாளிகளுக்கு தைரியம் அளிக்கிறது என்ற விமர்சனம் தொடர்ந்து முன்வைக்கப்படுகிறது. குற்றம் செய்தால் உடனடியாகவும் கடுமையாகவும் தண்டனை கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை சமூகத்தில் வலுப்பெற வேண்டியுள்ளது.
4. குடும்ப மற்றும் சமூக கண்காணிப்பு குறைபாடு
சில வழக்குகளில் குற்றவாளிகள் குடும்ப நண்பர்கள், உறவினர்கள் அல்லது அருகிலுள்ள நபர்களாகவே இருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இதனால் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு என்பது வீட்டுக்கு வெளியே மட்டுமல்ல, வீட்டின் சுற்றுப்புற சூழலிலும் முக்கிய கவனம் பெற வேண்டியதாக உள்ளது.
5. மனநல மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகள்
கட்டுப்பாடற்ற கோபம், பாலியல் வக்கிர எண்ணங்கள், போதைப்பொருள் பழக்கம் மற்றும் சமூக ஒழுக்கச் சிதைவு போன்ற காரணிகளும் பல குற்றங்களின் பின்னணியில் காணப்படுகின்றன.
பெற்றோர்கள் ஏன் அச்சத்தில் உள்ளனர்?
குழந்தைகள் பள்ளி, தனிப்பயிற்சி மையம், விளையாட்டு மைதானம் அல்லது அண்டை வீட்டிற்கு சென்றாலும் பாதுகாப்பாக திரும்புவார்களா என்ற அச்சம் பெற்றோர்களிடையே அதிகரித்து வருகிறது.
சமீபத்திய பல வழக்குகளில் குற்றவாளிகள் குழந்தைகளுக்கு அறிமுகமானவர்களாக இருந்தது பெற்றோர்களின் கவலையை மேலும் அதிகரித்துள்ளது. இதனால் குழந்தைகளை தனியாக அனுப்புவதற்கே பல குடும்பங்கள் தயக்கம் காட்டுகின்றன.
அரசு செய்ய வேண்டியது என்ன?
1. பள்ளிகளில் கட்டாய பாதுகாப்பு கல்வி
முதல் வகுப்பு முதல் மேல்நிலைப் பள்ளி வரை வயதுக்கு ஏற்ற பாலியல் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வு பாடத்திட்டம் கட்டாயமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
2. விரைவு நீதிமன்றங்கள்
குழந்தைகள் மீதான பாலியல் குற்றங்களுக்கு தனிப்பட்ட விரைவு நீதிமன்றங்கள் மூலம் குறுகிய காலத்தில் தீர்ப்பு வழங்கும் அமைப்பு வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
3. காவல்துறை கண்காணிப்பு
பள்ளிகள், குழந்தைகள் அதிகம் கூடும் பகுதிகள் மற்றும் தனிமையான இடங்களில் கண்காணிப்பு கேமராக்கள் மற்றும் ரோந்து நடவடிக்கைகள் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும்.
4. இணைய பாதுகாப்பு கொள்கை
சிறார்களுக்கு ஆபாச மற்றும் வன்முறை உள்ளடக்கங்கள் எளிதில் கிடைக்காத வகையில் இணைய தளங்களின் கண்காணிப்பை மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் வலுப்படுத்த வேண்டும்.
5. மனநல ஆலோசனை மையங்கள்
பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில் மனநல ஆலோசகர்கள் நியமிக்கப்பட்டு, குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு உளவியல் ஆதரவு வழங்கப்பட வேண்டும்.
6. பெற்றோர் பயிற்சி திட்டங்கள்
குழந்தைகளின் நடத்தை மாற்றங்கள், ஆபத்து அறிகுறிகள் மற்றும் பாதுகாப்பு முறைகள் குறித்து பெற்றோருக்கு தொடர்ந்து பயிற்சிகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.
சமூகத்தின் பொறுப்பு
பாலியல் வன்கொடுமைகளை தடுக்க அரசு மட்டுமே பொறுப்பல்ல. குடும்பங்கள், பள்ளிகள், சமூக அமைப்புகள், ஊடகங்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் அனைவரும் இணைந்து செயல்பட வேண்டியது அவசியம். குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு என்பது சட்டத்தின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூகத்தின் நாகரிகத் தரத்தை அளவிடும் முக்கியக் குறியீடாகும்.
முடிவுரை
ஒரே நாளில் ஐந்து சிறுமிகள் பாலியல் கொடுமைக்கு உள்ளானதாக வெளியாகியுள்ள தகவல்கள் வெறும் குற்றச் செய்திகளாக கடந்து செல்லக்கூடியவை அல்ல. இது குழந்தைகள் பாதுகாப்பு அமைப்புகள், சட்ட அமலாக்கம், கல்வி மற்றும் சமூக விழிப்புணர்வு ஆகிய அனைத்தையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை நினைவூட்டுகிறது. குற்றவாளிகளுக்கு கடுமையான தண்டனையும், குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பான சூழலையும் உறுதி செய்வதே இன்றைய காலத்தின் மிகப்பெரிய சமூகத் தேவையாக உள்ளது.

