நித்தியானந்தர் விடுத்த நேரடி சவால்: FIR வழக்கை மையமாகக் கொண்டு இந்திய ஊடகங்களிடம் புதிய கேள்வி
சட்டம், அரசியல் மற்றும் ஊடகப் பொறுப்பை மீண்டும் விவாதத்திற்கு கொண்டு வந்த உரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com
கட்டுரை
இந்தியாவை விட்டு வெளிநாட்டில் தன்னை “கைலாசா” எனப்படும் ஆன்மிக நாட்டின் தலைவராக அறிவித்துள்ள இந்துமதத்தின் உச்சபீடாதிபதி (THE SPH) பகவான் ஸ்ரீ நித்தியானந்த பரமசிவம், சமீபத்தில் வெளியிட்டுள்ள காணொளி உரையின் மூலம் இந்திய ஊடகங்களுக்கும் சட்ட அமைப்பிற்கும் நேரடி சவாலை முன்வைத்துள்ளார்.
அந்த உரையில், தன்ன்மீது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள FIR வழக்கின் தன்மை போன்ற மற்றொரு வழக்கை இந்திய ஊடகங்கள் கண்டுபிடித்து காட்ட வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்துகிறார். அத்தகைய வழக்கு இருப்பதை நிரூபிக்க முடிந்தால், தாம் தொடர்ந்து முன்வைத்து வரும் “அரசியல் மற்றும் அமைப்புசார் துன்புறுத்தல்” குறித்த நிலைப்பாட்டை மறுபரிசீலனை செய்யத் தயாராக இருப்பதாகவும் தெரிவித்துள்ளார்.
இந்த அறிக்கை மீண்டும் ஒரு முறை நித்தியானந்தர் தொடர்பான சட்ட விவகாரங்கள், ஊடகங்களின் பங்கு மற்றும் அரசியல் தாக்கங்கள் குறித்து புதிய விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
சட்ட ரீதியான பார்வை
ஒரு குற்றவியல் வழக்கில் FIR பதிவு செய்யப்படுவது விசாரணையின் தொடக்கநிலையாகும். FIR பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பது மட்டுமே குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டது என்று பொருளல்ல. அதேபோல், குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டிருப்பது மட்டுமே ஒருவரை குற்றவாளி என சட்டரீதியாக அறிவிக்க முடியாது.
எந்தவொரு குற்றச்சாட்டும் நீதிமன்றத்தில் ஆதாரங்கள், சாட்சிகள் மற்றும் சட்ட நடைமுறைகள் மூலம் பரிசீலிக்கப்பட்ட பிறகே இறுதி தீர்ப்பு வழங்கப்படும். எனவே, நித்தியானந்தர் முன்வைத்துள்ள சவாலும், அவர்மீது நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளும் நீதித்துறை நடைமுறைகளின் அடிப்படையில் மட்டுமே மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.
அரசியல் மற்றும் ஊடகச் சூழல்
இந்தியாவில் சட்டம், மதம் மற்றும் அரசியல் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ள சூழலில், பெரும் செல்வாக்கு கொண்ட ஆன்மிகத் தலைவர்கள் தொடர்பான வழக்குகள் இயல்பாகவே தேசிய அளவிலான கவனத்தைப் பெறுகின்றன.
இந்நிலையில், நித்தியானந்தர் விடுத்துள்ள இந்தச் சவால், வெறும் தனிப்பட்ட விளக்கமாக இல்லாமல், ஊடகங்கள் எவ்வாறு சட்ட வழக்குகளை அணுகுகின்றன, பொதுமக்களுக்கு எந்த அளவிற்கு சரிபார்க்கப்பட்ட தகவல்களை வழங்குகின்றன என்ற விவாதத்தையும் முன்னிறுத்துகிறது.
அதே நேரத்தில், இந்தியாவில் நீதிமன்ற நடைமுறைகள் நடைபெற்று வரும் நிலையில், ஊடகங்கள் தீர்ப்புக்கு முன்பாக எந்த நபரையும் குற்றவாளியாகவோ அல்லது முழுமையாக நிரபராதியாகவோ சித்தரிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதும் ஜனநாயகத்தின் முக்கியக் கொள்கையாகும்.
ஊடகங்களின் பொறுப்பு
ஜனநாயகத்தில் ஊடகங்கள் “நான்காவது தூண்” என அழைக்கப்படுகின்றன. எனவே, எந்தவொரு குற்றச்சாட்டையும் வெளியிடும் போது அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள், நீதிமன்ற பதிவுகள் மற்றும் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து தரப்புகளின் பதில்களையும் சமநிலையுடன் வெளியிடுவது அவசியம்.
நித்தியானந்தரின் சமீபத்திய உரையும் இதே கேள்வியை மீண்டும் எழுப்புகிறது: ஒரு வழக்கின் சட்டத் தன்மையை முழுமையாக ஆய்வு செய்து செய்தி வெளியிடுகிறோமா, அல்லது பொதுமக்கள் மத்தியில் ஏற்கனவே உருவாகியுள்ள கருத்துக்களையே மீண்டும் பரப்புகிறோமா?
முடிவுரை
நித்தியானந்தர் முன்வைத்துள்ள இந்தச் சவால், அவர்மீது நிலுவையில் உள்ள சட்ட நடவடிக்கைகளின் முடிவை மாற்றுவதில்லை. இருப்பினும், சட்டத்தின் ஆட்சி, ஊடகங்களின் பொறுப்பு மற்றும் நீதிமன்ற நடைமுறைகளின் முக்கியத்துவம் குறித்து புதிய விவாதத்தைத் தொடங்கியுள்ளது.
இந்த விவகாரத்தில் இறுதியான உண்மையை தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் நீதிமன்றங்களுக்கே உரியது. அதுவரை, சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து தரப்பினரின் கருத்துகளுக்கும் சமமான இடம் வழங்கி, உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தகவல்களை மட்டுமே வெளியிடுவது பொறுப்பான பத்திரிகைத்துறையின் அடிப்படை கடமையாகும்.