இந்தியாவின் ‘முட்டைப் பிளவு’: ஒரு மாநிலத்தில் பள்ளிக் குழந்தைக்கு முட்டை… மற்றொரு மாநிலத்தில் ஏன் இல்லை?

உலகின் மிகப்பெரிய பள்ளி உணவுத் திட்டத்தில் ஊட்டச்சத்துக்கும் அரசியலுக்கும் இடையே தொடரும் விவாதம்

சிறப்பு ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com

இந்தியாவின் ஒரு அரசுப் பள்ளியில் மதிய உணவு நேரத்தில் ஒரு குழந்தையின் தட்டில் சாதம், காய்கறிகளுடன் முட்டையும் இடம்பெறுகிறது. அதே இந்தியாவில், இன்னொரு மாநிலத்தில் படிக்கும் குழந்தையின் தட்டில் முட்டை கிடைப்பதில்லை.

குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்து தேவைகள் மாநில எல்லைகளைப் பார்த்து மாறுவதில்லை. ஆனால், அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் பள்ளி உணவு மட்டும் மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறுகிறது.

இதுதான் இந்தியாவின் பள்ளி மதிய உணவுத் திட்டத்தில் உருவாகியுள்ள ‘Great Egg Divide’ – முட்டைப் பிளவு.

இந்தியாவில் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு உணவு வழங்கும் PM POSHAN திட்டம் உலகின் மிகப்பெரிய பள்ளி உணவுத் திட்டங்களில் ஒன்று. ஆனால், குழந்தைகளுக்கு புரதச்சத்து வழங்குவதில் முட்டைக்கு எந்த இடம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி பல ஆண்டுகளாக ஊட்டச்சத்து விவாதத்தைத் தாண்டி அரசியல், மதம், உணவுப் பழக்கம், மாநில உரிமை ஆகியவற்றையும் தொடும் சர்ச்சையாக நீடித்து வருகிறது.

16 மாநிலங்களில் முட்டை இல்லை என்ற விவாதம்

சமீபத்திய தேசிய அளவிலான விவாதங்களில், இந்தியாவின் 16 மாநிலங்களின் பள்ளி மதிய உணவு மெனுவில் முட்டை இடம்பெறவில்லை என்ற தகவல் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.

இதன் மூலம் ஒரு அடிப்படையான கேள்வி எழுகிறது:

ஒரே நாட்டில், ஒரே தேசிய பள்ளி உணவுத் திட்டத்தின் கீழ் படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு ஏன் வெவ்வேறு ஊட்டச்சத்து வாய்ப்புகள் கிடைக்க வேண்டும்?

PM POSHAN திட்டத்தில் மாநிலங்களின் உணவுப் பழக்கம், உள்ளூர் சூழல் மற்றும் கிடைக்கும் உணவுப் பொருட்களுக்கு ஏற்ப மெனுவை மாநில அரசுகள் தீர்மானிக்க அனுமதி உள்ளது.

இதனால் தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்கள் முட்டைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க முடிகிறது; மற்ற சில மாநிலங்கள் பருப்பு வகைகள், பால், பழங்கள் அல்லது பிற சைவ புரத உணவுகளை முன்னிறுத்துகின்றன.

இதுதான் கூட்டாட்சியின் நெகிழ்வுத்தன்மை. ஆனால் அதே நேரத்தில், ஒரு குழந்தையின் குறைந்தபட்ச ஊட்டச்சத்து உரிமை அதன் மாநிலத்தைப் பொறுத்து மாறலாமா என்ற கேள்வியையும் இது உருவாக்குகிறது.

ஏன் முட்டை முக்கியம்?

முட்டை ஒரு குறைந்த செலவிலான, எளிதில் வழங்கக்கூடிய உயர்தர புரத உணவாகக் கருதப்படுகிறது.

புரதத்துடன் இரும்புச்சத்து, வைட்டமின்கள் மற்றும் உடல் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான பல நுண்ணூட்டச்சத்துகளையும் அது வழங்குகிறது.

குறிப்பாக பொருளாதார ரீதியாகப் பின்தங்கிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கு பள்ளியில் வழங்கப்படும் உணவு வெறும் மதிய உணவாக மட்டும் இருப்பதில்லை.

சில குழந்தைகளுக்கு அது அந்த நாளின் மிக முக்கியமான ஊட்டச்சத்து உணவாக இருக்கக்கூடும்.

அதனால் பள்ளி உணவின் தரத்தை வெறும் “வயிறு நிரம்புகிறதா?” என்ற கேள்வியால் மட்டும் அளவிட முடியாது.

“அந்த உணவு குழந்தையின் உடல் மற்றும் அறிவு வளர்ச்சிக்கு தேவையான ஊட்டச்சத்தை வழங்குகிறதா?” என்பதே முக்கியமான கேள்வி.

PM POSHAN என்ன சொல்கிறது?

மத்திய அரசின் PM POSHAN திட்டம், அரசு மற்றும் அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளில் பால்வாடி முன்நிலை வகுப்புகள் முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரை தகுதியுடைய மாணவர்களுக்கு பள்ளி வேலை நாட்களில் சூடான சமைத்த உணவை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

மத்திய கல்வி அமைச்சகம் 2026 ஜூலையில் வெளியிட்ட விளக்கத்திலும், நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஊட்டச்சத்து மற்றும் உணவு விதிகளுக்குள் உள்ளூர் சூழலுக்கு ஏற்ற மெனுக்களை மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள் தீர்மானிக்கலாம் என்று தெரிவித்துள்ளது.

இதனால் முட்டை என்பது நாடு முழுவதும் கட்டாயமாக்கப்பட்ட உணவுப் பொருளாக இல்லாமல், மாநில அரசுகளின் கொள்கை முடிவின் பகுதியாகவே உள்ளது.

இதுவே தற்போதைய விவாதத்தின் மையப்புள்ளி.

தமிழ்நாடு காட்டும் முறை

இந்த விவாதத்தில் தமிழ்நாடு தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.

தமிழகத்தின் பள்ளி ஊட்டச்சத்து திட்டங்கள் இந்தியாவின் சமூக நல வரலாற்றில் முக்கியமான மாதிரிகளில் ஒன்றாக நீண்டகாலமாகக் குறிப்பிடப்பட்டு வருகின்றன.

மதிய உணவுத் திட்டத்தை வெறும் பசியைத் தீர்க்கும் திட்டமாக பார்க்காமல், கல்வி வருகை, குழந்தைகளின் உடல்நலம் மற்றும் சமூக சமத்துவத்துடன் இணைத்து அணுகிய வரலாறு தமிழகத்திற்கு உள்ளது.

முட்டை போன்ற புரத உணவுகளையும் பள்ளி ஊட்டச்சத்து அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இணைத்திருப்பது இந்த அணுகுமுறையின் தொடர்ச்சியாக பார்க்கப்படுகிறது.

இதனால் தேசிய அளவில் கேட்கப்படும் கேள்வி இதுதான்:

தமிழ்நாட்டில் சாத்தியமான ஒன்று, இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களில் ஏன் சாத்தியமாகவில்லை?

இது முட்டை Vs சைவ உணவு விவாதமா?

இந்த விவகாரத்தை “முட்டை சாப்பிடுபவர்கள் Vs சைவ உணவு சாப்பிடுபவர்கள்” என்ற எளிய கலாசார மோதலாக மாற்றிவிடுவது சரியான அணுகுமுறையாக இருக்காது.

ஒரு குடும்பம் அல்லது குழந்தை மதம், கலாசாரம் அல்லது தனிப்பட்ட விருப்பத்தின் அடிப்படையில் முட்டையைத் தவிர்க்க விரும்பினால், அதற்கான மாற்று ஊட்டச்சத்து உணவு வழங்கப்பட முடியும்.

பால், பருப்பு வகைகள், கொண்டைக்கடலை, சோயா உள்ளிட்ட பல மாற்று உணவுகள் உள்ளன.

ஆனால், சிலரின் உணவுத் தேர்வு காரணமாக மற்ற குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய ஊட்டச்சத்து வாய்ப்பையே முழுமையாக நீக்குவது சரியா? என்பதுதான் கொள்கை ரீதியான கேள்வி.

அதனால் “முட்டை கட்டாயமா?” என்பதைக் காட்டிலும், “ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் சமமான தரத்தில் புரதச்சத்து உறுதி செய்யப்படுகிறதா?” என்பதே சிறந்த தேசிய விவாதமாக இருக்க வேண்டும்.

உணவுத் தட்டுக்குள் நுழையும் அரசியல்

இந்தியாவில் உணவு என்பது எப்போதுமே உணவு மட்டுமல்ல.

மதம், சாதி, கலாசாரம், பிராந்தியம் மற்றும் அரசியல் அடையாளங்களுடன் உணவுப் பழக்கங்கள் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.

இதனால் பள்ளி மெனுவில் முட்டை சேர்ப்பது போன்ற ஒரு சாதாரண நிர்வாக முடிவுகூட சில மாநிலங்களில் அரசியல் சர்ச்சையாக மாறுகிறது.

ஆனால் அரசின் பள்ளி உணவுக் கொள்கையின் முதன்மையான பயனாளி அரசியல் கட்சிகளோ, மத அமைப்புகளோ அல்ல.

குழந்தைதான்.

எனவே எந்த உணவு வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற முடிவின் முதல் அளவுகோல் அறிவியல் அடிப்படையிலான குழந்தை ஊட்டச்சத்தாக இருக்க வேண்டும்.

மத்திய அரசின் பொறுப்பு என்ன?

கல்வி பொதுப்பட்டியலில் இடம்பெறும் துறையாக இருப்பதால், PM POSHAN திட்டம் மத்திய–மாநில கூட்டாண்மையில் செயல்படுகிறது. மாநில அரசுகளே பள்ளி உணவை நடைமுறையில் வழங்குவதில் முக்கிய பொறுப்பு வகிக்கின்றன.

எனினும், தேசிய அளவில் குறைந்தபட்ச ஊட்டச்சத்து முடிவுகளை உறுதி செய்வதில் மத்திய அரசுக்கும் முக்கியப் பொறுப்பு இருக்கிறது.

முட்டையை நாடு முழுவதும் கட்டாயப்படுத்த வேண்டுமா என்பது விவாதத்திற்குரியது.

ஆனால் ஒரு குழந்தைக்கு முட்டை வழங்கப்படாவிட்டால், அதற்கு இணையான தரமான புரதம் மற்றும் நுண்ணூட்டச்சத்துகள் கொண்ட மாற்று உணவு கட்டாயமாக வழங்கப்படுகிறதா என்பதை அளவிடக்கூடிய தேசிய கண்காணிப்பு முறை அவசியம்.

அதுதான் உண்மையான ஊட்டச்சத்து சமத்துவத்தை உருவாக்கும்.

பள்ளி உணவு என்பது செலவு அல்ல – மனித மூலதன முதலீடு

இந்தியாவின் எதிர்கால பொருளாதார வளர்ச்சி பற்றி பேசும்போது நெடுஞ்சாலைகள், விமான நிலையங்கள், தொழிற்சாலைகள், செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் குறித்து அதிகம் பேசுகிறோம்.

ஆனால் நாட்டின் மிக முக்கியமான உள்கட்டமைப்பு அதன் குழந்தைகள்தான்.

ஊட்டச்சத்து குறைவுடன் வளரும் குழந்தையின் உடல் வளர்ச்சி மட்டுமல்ல, கற்றல் திறன் மற்றும் எதிர்கால உற்பத்தித் திறனும் பாதிக்கப்படலாம்.

அந்த வகையில் பள்ளி மதிய உணவுக்காக செலவிடப்படும் ஒவ்வொரு ரூபாயும் நலத்திட்டச் செலவு மட்டுமல்ல.

அது இந்தியாவின் எதிர்கால மனித மூலதனத்தின் மீது செய்யப்படும் முதலீடு.

முடிவுரை: குழந்தையின் தட்டு அரசியலைத் தாண்ட வேண்டும்

இந்தியாவின் ‘Great Egg Divide’ உண்மையில் முட்டையைப் பற்றிய விவாதம் மட்டும் அல்ல.

அது ஒரே நாட்டில் பிறந்த குழந்தைகளுக்கு ஒரே அளவிலான ஊட்டச்சத்து வாய்ப்பு கிடைக்கிறதா? என்ற பெரிய சமூகநீதிக் கேள்வி.

ஒரு மாநிலம் முட்டை வழங்கலாம். மற்றொரு மாநிலம் அதற்கு இணையான ஊட்டச்சத்து கொண்ட மாற்று உணவை வழங்கலாம். குடும்பங்களின் மத மற்றும் உணவுத் தேர்வுகளுக்கும் உரிய இடம் வழங்கலாம்.

ஆனால் எந்த மாநிலத்தில் பிறந்த குழந்தையாக இருந்தாலும், அதன் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான புரதம் மற்றும் நுண்ணூட்டச்சத்து கிடைப்பதில் சமரசம் இருக்கக்கூடாது.

இந்தியாவின் அடுத்த தலைமுறை என்ன சாப்பிட வேண்டும் என்பதை அரசியல் அல்லது மத அடையாளம் மட்டும் தீர்மானிக்கக் கூடாது.

அறிவியல், ஊட்டச்சத்து மற்றும் குழந்தையின் நலன் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

ஏனெனில் ஒரு குழந்தையின் தட்டில் இன்று நாம் வைக்கும் உணவுதான், நாளைய இந்தியாவின் உடல் மற்றும் அறிவாற்றலை வடிவமைக்கிறது.