ஜெம் வீரமணி போக்சோ வழக்கு: குற்றச்சாட்டுகளைத் தாண்டி அரசியல் கட்சிகளின் எதிர்வினை குறித்தும் எழும் கேள்விகள்

குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களில் அரசியல் நிலைப்பாடு ஒரே அளவுகோலில் இருக்கிறதா? – வீரமணி வழக்கு எழுப்பும் விவாதம்

சென்னை: குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் வெறும் குற்றவியல் பிரச்சினைகள் அல்ல; ஒரு சமூகத்தின் பாதுகாப்பு அமைப்பு, காவல்துறையின் பொறுப்புணர்வு, அரசின் செயல்பாடு மற்றும் அரசியல் கட்சிகளின் நிலைப்பாடு ஆகிய அனைத்தையும் சோதனைக்கு உட்படுத்தும் தீவிரமான மனித உரிமைப் பிரச்சினைகள்.

அந்த வகையில், ஜெம் கிரானைட்ஸ் நிறுவனர் ஆர்.வீரமணி மீதான போக்சோ வழக்கு தற்போது தமிழ்நாட்டில் பெரும் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. வீரமணி மற்றும் அவருடன் தொடர்புடைய சாந்தி, அவரது கணவர் மகேந்திர சிம்ஹன் ஆகியோர் ஆகஸ்ட் 29 அன்று கைது செய்யப்பட்டனர். 2025 அக்டோபரில் கிடைத்த புகார் மற்றும் வீடியோ ஆதாரத்தைத் தொடர்ந்து பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்கில், சுமார் 11 மாதங்களுக்குப் பிறகே இந்தக் கைது நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது.

இந்த வழக்கின் தீவிரத்தை அதிகரிப்பது குற்றச்சாட்டுகள் மட்டுமல்ல; வழக்கு கையாளப்பட்ட விதம் குறித்தும் தற்போது எழுந்துள்ள கேள்விகள்தான்.

வழக்கை முடிக்க முயன்ற காவல்துறை; ஏற்க மறுத்த நீதிமன்றம்

இந்த வழக்கில் முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்தது சிறப்பு போக்சோ நீதிமன்றத்தின் தலையீடு.

பாதிக்கப்பட்ட சிறுமியை அடையாளம் காண முடியவில்லை என்ற காரணத்தின் அடிப்படையில் வழக்கை முடித்துக்கொள்ள காவல்துறை அறிக்கை தாக்கல் செய்ததாகவும், அதனை சிறப்பு நீதிமன்றம் ஏற்க மறுத்து மேலதிக விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டதாகவும் வெளியான செய்தித் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

அதன் பின்னரே விசாரணை மீண்டும் தீவிரமடைந்து வீரமணி உள்ளிட்ட மூவர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

இதனால் இயல்பாகவே ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:

நீதிமன்றம் தலையிடாமல் இருந்திருந்தால் இந்த வழக்கு எந்த நிலையில் முடிந்திருக்கும்?

இந்தக் கேள்விக்கான முழுமையான பதிலை தற்போதைய விசாரணைதான் வெளிக்கொண்டு வர வேண்டும்.

மேலும் சிறுமிகளின் வாக்குமூலம்

வழக்கின் விசாரணை விரிவடைந்த நிலையில், வீரமணியால் கடந்த காலங்களில் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டதாக மேலும் ஏழு சிறுமிகள் வாக்குமூலம் அளித்துள்ளதாக காவல்துறை வட்டாரங்களை மேற்கோள்காட்டி சமீபத்திய செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

அவர்களது வாக்குமூலங்கள் சிறப்பு போக்சோ நீதிமன்றத்தின் முன்பு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதாகவும் செய்திகள் கூறுகின்றன.

இவை அனைத்தும் விசாரணை மற்றும் நீதிமன்றப் பரிசீலனையில் உள்ள குற்றச்சாட்டுகள் என்பதால், இறுதியான குற்றவியல் பொறுப்பை நீதிமன்றமே தீர்மானிக்கும்.

அதேநேரம், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சிறுமிகள் தொடர்பான தகவல்கள் வெளிவரத் தொடங்கியிருப்பதால், இது ஒரு தனிப்பட்ட புகாருடன் முடிந்துவிடக்கூடிய வழக்கா அல்லது அதன் பின்னணியில் இன்னும் விரிவான தொடர்புகள் உள்ளனவா என்பதை முழுமையாக விசாரிக்க வேண்டிய அவசியம் உருவாகியுள்ளது.

கைது செய்யப்பட்டு 20 நாட்களுக்குப் பிறகு போலீஸ் காவல்

வீரமணி கைது செய்யப்பட்ட பின்னர், செப்டம்பர் 18 அன்று அவரை மூன்று நாட்கள் காவலில் எடுத்து விசாரிக்க நீதிமன்றம் அனுமதி வழங்கியது. அவரது வயது மற்றும் உடல்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு நீதிமன்றத்தின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு விசாரணை நடைபெற்றதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

சுமார் 100 கேள்விகள் அடங்கிய பட்டியலுடன் விசாரணை மேற்கொள்ளப்பட்டதாகவும், மேலும் சிறுமிகள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்களா மற்றும் இந்தச் சம்பவங்களில் வேறு நபர்களுக்கு தொடர்பு இருக்கிறதா என்பதையும் விசாரணை அதிகாரிகள் ஆராய்ந்து வருவதாகவும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.

இதனால் இந்த வழக்கு தற்போது வீரமணி மீதான குற்றச்சாட்டுகளுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், குற்றங்களுக்கு யாரேனும் உதவினார்களா, முந்தைய புகார்கள் முறையாக விசாரிக்கப்பட்டனவா, விசாரணையைத் தடுக்க அல்லது முடக்க முயற்சிகள் நடந்தனவா என்ற திசையிலும் விரிவடைந்துள்ளது.

அரசியல் கட்சிகளின் எதிர்வினை ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறதா?

இந்த வழக்கு தற்போது மற்றொரு அரசியல் விவாதத்தையும் உருவாக்கியுள்ளது.

பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு எதிரான சில பாலியல் குற்றங்கள் வெளியாகும்போது அரசியல் கட்சிகள் உடனடியாக போராட்டம், கண்டனம் மற்றும் அறிக்கைகள் மூலம் எதிர்வினையாற்றுகின்றன. ஆனால் எல்லா வழக்குகளிலும் அதே அளவிலான அரசியல் எதிர்வினை வெளிப்படுகிறதா என்ற கேள்வி சமூக மற்றும் அரசியல் தளங்களில் எழுந்துள்ளது.

ஜெம் வீரமணி வழக்கிலும் இந்தக் கேள்வியே தற்போது அரசியல் விவாதத்தின் மையத்திற்கு வந்திருக்கிறது.

‘‘கம்யூனிஸ்ட்களின் நிலைப்பாடு என்ன?’’ – அமைச்சர் ராஜ்மோகன் கேள்வி

இந்த விவகாரத்தில் அமைச்சர் ராஜ்மோகன், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உள்ளிட்ட இடதுசாரிகளின் நிலைப்பாடு என்ன என்று பொதுவெளியில் கேள்வி எழுப்பினார்.

முந்தைய ஆட்சிக் காலத்தில் இந்த வழக்கு முறையாக முன்னெடுக்கப்படவில்லை என்று குற்றம்சாட்டிய அவர், இந்த விவகாரத்தை கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் கண்டிக்கின்றனவா என்பதைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும் என்று கூறினார்.

இந்தக் கேள்வி தமிழக அரசியலில் புதிய விவாதத்தை ஏற்படுத்தியது.

பெ.சண்முகம் பதில்: ‘‘அனைத்து காலகட்டங்களையும் விசாரிக்க வேண்டும்’’

இதற்கு பதிலளித்த மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலச் செயலாளர் பெ.சண்முகம், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களில் தனது கட்சி தொடர்ந்து போராடி வந்திருப்பதாகக் கூறினார்.

மேலும், வீரமணி தொடர்பாக முந்தைய அதிமுக மற்றும் திமுக ஆட்சிக் காலங்களில் புகார்கள் மீது ஏன் உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்பதையும் விசாரிக்க வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

வீரமணியுடன் விசாரணையை நிறுத்தாமல், குற்றங்களை மறைக்க உதவியதாகக் கூறப்படும் காவல்துறை அதிகாரிகள் அல்லது அரசியல் அழுத்தங்கள் இருந்தனவா என்பதையும் விசாரணைக்கு உட்படுத்த வேண்டும் என்பதே அவரது நிலைப்பாடாக வெளியாகியுள்ளது.

இதனால் இந்த விவகாரம் தற்போது ‘‘யார் முதலில் கண்டனம் தெரிவித்தார்கள்?’’ என்ற அரசியல் வாதத்தைத் தாண்டி, ‘‘கடந்த காலங்களில் புகார்கள் ஏன் உரிய முடிவை எட்டவில்லை?’’ என்ற முக்கியமான கேள்வியை நோக்கி நகர்கிறது.

‘‘யாரும் தப்பக்கூடாது’’ – முதல்வர் விஜய் உத்தரவு

இதற்கிடையே, வழக்கில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் மற்றும் குற்றத்தை மறைக்க உதவியதாக விசாரணையில் தெரியவரும் நபர்கள் மீது பாரபட்சமின்றி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று முதலமைச்சர் விஜய் காவல்துறைக்கு உத்தரவிட்டுள்ளதாக செப்டம்பர் 21–22 தேதிகளில் வெளியான செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

விசாரணையின் வரம்பு, குற்றச்சாட்டுகளுக்கு உடந்தையாக இருந்தவர்கள் மட்டுமின்றி, வழக்கை மூடிமறைக்க முயற்சி நடந்ததா என்பதையும் கண்டறியும் வகையில் விரிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளதாகவும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

இந்த உத்தரவின் நடைமுறை விளைவுகள் எவ்வாறு அமைகின்றன என்பதுதான் அடுத்த முக்கியமான கட்டமாக இருக்கும்.

அரசியல் விவாதத்தைவிட குழந்தைகளுக்கான நீதியே முதன்மை

ஜெம் வீரமணி வழக்கு எந்த ஒரு அரசியல் கட்சிக்கு எதிரான அல்லது ஆதரவான விவாதமாக மட்டும் சுருங்கிவிடக் கூடாது.

ஒரு குழந்தை பாலியல் குற்றத்திற்கு ஆளானதாக புகார் எழுந்தால், குற்றம் சாட்டப்படுபவர் எவ்வளவு செல்வாக்கு கொண்டவராக இருந்தாலும் சட்டத்தின் முன் ஒரே நடைமுறை பின்பற்றப்பட வேண்டும்.

அதேபோல் எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தபோது புகார் எழுந்தது, குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு யாருடன் தொடர்பு இருந்தது போன்ற அரசியல் விவாதங்களைக் கடந்து, புகார் கிடைத்தவுடன் காவல்துறை என்ன செய்தது, விசாரணை ஏன் தாமதமானது, வழக்கை முடிக்க ஏன் முயற்சி செய்யப்பட்டது, அதற்கு யாரேனும் அழுத்தம் கொடுத்தார்களா என்பவை ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களில் அரசியல் வசதிக்கேற்ப மாறும் கண்டனங்களைவிட, தொடர்ச்சியான நிறுவனப் பொறுப்புணர்வே முக்கியமானது.

ஜெம் வீரமணி வழக்கின் இறுதி உண்மைகளை நீதிமன்றமும் விசாரணையும் தீர்மானிக்கட்டும்.

ஆனால் இந்த வழக்கு தமிழகத்திற்கு முன்வைத்திருக்கும் கேள்வி இப்போதே தெளிவாக இருக்கிறது:

குற்றம் சாட்டப்படுபவர் யார், அவர் எவ்வளவு செல்வாக்கு கொண்டவர், எந்த அரசியல் அதிகார மையத்துடன் தொடர்புடையவர் என்பவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் குழந்தைகளுக்கு ஒரே அளவிலான சட்டப் பாதுகாப்பையும் நீதியையும் நமது அமைப்புகளால் உறுதி செய்ய முடியுமா?

அந்தக் கேள்விக்கான பதில்தான் இந்த வழக்கின் உண்மையான அளவுகோலாக இருக்கும்.