ஜெம் கிரானைட்ஸ் வீரமணி வழக்கு: 11 மாதங்கள் தாமதமான கைது ஏன்? பணமும் செல்வாக்கும் நீதியின் வேகத்தைத் தீர்மானிக்குமா?
சிறுமி தொடர்பான பாலியல் குற்றச்சாட்டு முதல் நீதிமன்றத் தலையீடு வரை – எழும் முக்கிய கேள்விகள்
சிறப்பு ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com
சென்னையைச் சேர்ந்த பிரபல தொழிலதிபரும் ஜெம் கிரானைட்ஸ் நிறுவனத்தின் நிறுவனருமான ஆர். வீரமணி, சிறுமி ஒருவரை பாலியல் ரீதியாக துன்புறுத்தியதாகக் கூறப்படும் வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டிருப்பது தமிழகத்தில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இந்த வழக்கில் குற்றச்சாட்டின் தீவிரம் மட்டுமல்லாமல், வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்ட பின்னரும் கைது நடவடிக்கை மேற்கொள்ள ஏன் சுமார் 11 மாதங்கள் ஆனது? என்ற கேள்வியே தற்போது மிக முக்கியமானதாக உருவெடுத்துள்ளது.
இது ஒரு தனிநபர் மீதான குற்றச்சாட்டு என்பதைத் தாண்டி, அதிகாரம், பணம், செல்வாக்கு கொண்டவர்கள் தொடர்புடைய வழக்குகளில் இந்திய குற்றவியல் நீதி அமைப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்ற பெரிய விவாதத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.
என்ன நடந்தது?
கிடைக்கக்கூடிய காவல்துறை மற்றும் ஊடகத் தகவல்களின்படி, 2025 அக்டோபரில் ஒரு பென் டிரைவில் இருந்த காணொளி தொடர்பாக காவல்துறையிடம் தகவல் அளிக்கப்பட்டது.
அதில் சிறுமி ஒருவர் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதாகக் கூறப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, அக்டோபர் 7, 2025 அன்று வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.
விசாரணையில், காணொளியில் இடம்பெற்ற நபர் வீரமணி என்று காவல்துறை அடையாளம் கண்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
சென்னை தேனாம்பேட்டை பகுதியில் வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஒரு வீட்டையும் விசாரணை அதிகாரிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். அந்த வீட்டின் நிர்வாகத்துடன் தொடர்புடையதாகக் கூறப்படும் சாந்தி மற்றும் அவரது கணவர் மகேந்திர சிம்மன் ஆகியோரும் வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.
மூவரும் நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டு நீதிமன்றக் காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
இவை அனைத்தும் தற்போது விசாரணை மற்றும் நீதிமன்ற பரிசீலனையில் உள்ள குற்றச்சாட்டுகள் மட்டுமே; நீதிமன்றம் குற்றத்தை நிரூபிக்கும் வரை குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள் சட்டப்படி குற்றமற்றவர்களாகவே கருதப்பட வேண்டும்.
மிகப்பெரிய கேள்வி – 11 மாதங்கள் ஏன்?
இந்த வழக்கின் மையத்தில் தற்போது இருப்பது குற்றச்சாட்டு மட்டுமல்ல; நடவடிக்கையில் ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படும் நீண்ட தாமதமும் தான்.
2025 அக்டோபரில் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்ட நிலையில், 2026 ஆகஸ்ட் இறுதியில்தான் முக்கிய கைது நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
அப்படியானால்,
வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்ட பிறகு விசாரணை எந்த நிலையில் இருந்தது?
காணொளி ஆதாரம் எப்போது முழுமையாக ஆய்வு செய்யப்பட்டது?
குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட நபரின் அடையாளம் எப்போது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது?
அடையாளம் கண்டறியப்பட்டிருந்தால் உடனடியாக அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படாததற்கு காரணம் என்ன?
இந்தக் கேள்விகளுக்கான தெளிவான பதில்கள் பொதுமக்களின் நம்பிக்கைக்கு அவசியம்.
வழக்கை முடிக்க முயற்சி நடந்ததா?
இந்த வழக்கின் மிகவும் கவலைக்குரிய அம்சங்களில் ஒன்று, காவல்துறை தரப்பில் வழக்கை முடிக்கக் கோரும் அறிக்கை நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டதாக வெளியாகியுள்ள தகவல்.
சிறப்பு POCSO நீதிமன்றம் அந்த அறிக்கையை ஏற்காமல், மேலதிக விசாரணைக்கு உத்தரவிட்ட பின்னரே வழக்கு மீண்டும் தீவிரமடைந்ததாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
இது உண்மையில் மிக முக்கியமான நிறுவன ரீதியான கேள்வியை எழுப்புகிறது:
நீதிமன்றம் தலையிடாமல் இருந்திருந்தால் இந்த வழக்கு எந்த நிலையில் முடிந்திருக்கும்?
இதற்கான பதிலை ஊகத்தின் அடிப்படையில் கூற முடியாது. ஆனால் வழக்கின் முழுமையான விசாரணை வரலாறு வெளிப்படையாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டிய அவசியத்தை இந்தச் சூழல் வலுப்படுத்துகிறது.
காவல்துறைக்குள்ளேயே விசாரணை
வழக்கில் நடவடிக்கை ஏன் தாமதமானது என்பது குறித்து காவல்துறையின் உயர்மட்ட அதிகாரிகள் விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டுள்ளதாகவும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.
இது வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கை என்றாலும், அந்த உள்விசாரணை வெறும் நிர்வாக நடைமுறையாக முடிந்துவிடாமல்,
யார் எந்தக் கட்டத்தில் வழக்கை கையாண்டார்கள்?
எந்த ஆதாரங்கள் எப்போது கிடைத்தன?
எந்த அதிகாரி எந்த முடிவை எடுத்தார்?
தாமதத்திற்கு நியாயமான விசாரணைக் காரணங்கள் இருந்தனவா?
அல்லது வெளிப்புற அழுத்தம் ஏதேனும் இருந்ததா?
என்பதையும் கண்டறிவது முக்கியம்.
பணமும் செல்வாக்கும் நீதியைத் தாமதப்படுத்த முடியுமா?
இந்த வழக்கில் இதுவரை வெளியாகியுள்ள தகவல்களைக் கொண்டு பணம் அல்லது அரசியல் செல்வாக்கு பயன்படுத்தப்பட்டதாக உறுதியாகக் கூறுவதற்கு போதுமான ஆதாரம் பொதுவெளியில் இல்லை.
ஆனால் அந்த சந்தேகம் ஏன் எழுகிறது என்பதே முக்கியமானது.
ஒரு சாதாரண குடிமகன் தொடர்புடைய POCSO வழக்கிலும் இதேபோன்ற காலதாமதம் ஏற்பட்டிருக்குமா என்ற கேள்வி பொதுமக்களிடம் எழுவது இயல்பானது.
சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்பது இந்திய அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கொள்கை. அந்தச் சமத்துவம் சட்டப் புத்தகத்தில் இருப்பது மட்டும் போதாது; காவல்துறை நடவடிக்கையிலும் அது வெளிப்பட வேண்டும்.
பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் உரிமையே முதன்மை
இந்த விவகாரத்தின் அரசியல், தொழில்துறை மற்றும் அதிகாரப் பரிமாணங்களைத் தாண்டி நாம் மறந்துவிடக்கூடாத ஒன்று உள்ளது — இது ஒரு குழந்தையின் பாதுகாப்பு மற்றும் நீதியைப் பற்றிய வழக்கு.
POCSO சட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கமே குழந்தைகளை பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாப்பதும், அவர்களுக்கான சட்ட நடைமுறையை உணர்வுபூர்வமாகவும் விரைவாகவும் செயல்படுத்துவதும்தான்.
எனவே, பாதிக்கப்பட்ட சிறுமியின் அடையாளம், தனியுரிமை மற்றும் கண்ணியம் எந்த நிலையிலும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
முழுமையான விசாரணை ஏன் தேவை?
தற்போதைய விசாரணை குற்றச்சாட்டின் நேரடி அம்சங்களுடன் நின்றுவிடக்கூடாது.
வழக்கில் ஏற்பட்ட தாமதம், விசாரணையின் ஆரம்பகட்ட நடவடிக்கைகள், வழக்கை முடிக்க மேற்கொள்ளப்பட்டதாகக் கூறப்படும் முயற்சி, நீதிமன்றத் தலையீட்டுக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் ஆகிய அனைத்தும் ஆவணங்களின் அடிப்படையில் ஆராயப்பட வேண்டும்.
குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்பட்டால் சட்டத்தின் முழு வலிமையும் செயல்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில், ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்து குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களின் சட்ட உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
அதுவே நியாயமான நீதியின் அடிப்படை.
ஜனநாயகனின் பார்வை
இந்த வழக்கில் மிகப்பெரிய கேள்வி, “வீரமணி குற்றவாளியா?” என்பதற்கு ஊடகங்கள் தீர்ப்பு வழங்குவது அல்ல. அதனை நீதிமன்றம்தான் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
ஆனால் ஊடகமும் சமூகமும் கேட்க வேண்டிய நியாயமான கேள்வி வேறு:
“ஒரு சிறுமி தொடர்பான தீவிரமான பாலியல் குற்றச்சாட்டு வழக்கில் நடவடிக்கை எடுக்க ஏன் சுமார் 11 மாதங்கள் தேவைப்பட்டது?”
அதற்கான பதில் வெளிப்படையாக கிடைக்க வேண்டும்.
பணம், பதவி, அரசியல் தொடர்பு அல்லது சமூக செல்வாக்கு — எதுவும் ஒரு குழந்தைக்கான நீதியைத் தாமதப்படுத்தக்கூடாது.
அதே நேரத்தில், செல்வாக்கு பயன்படுத்தப்பட்டதாக ஆதாரம் இல்லாமல் முன்கூட்டியே தீர்ப்பளிப்பதும் நீதியல்ல.
நீதியின் மீது மக்கள் நம்பிக்கை நிலைத்திருக்க வேண்டுமானால், நீதி வழங்கப்படுவது மட்டும் போதாது; அது பாரபட்சமின்றி, வெளிப்படையாகவும் உரிய நேரத்திலும் வழங்கப்பட வேண்டும்.

