மூன்று மகள்களை வளர்த்த தந்தை… இறுதியில் தனிமையில் முடிந்த வாழ்க்கை! – முதியோர் பராமரிப்பை மீண்டும் சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு சம்பவம்

சிறப்பு ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com

ஒரு சமூகத்தின் நாகரிகத்தை அளவிட வேண்டுமெனில், அது தனது முதியோரை எவ்வாறு நடத்துகிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று பல சமூக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தியாவில் குடும்ப அமைப்பு, பெற்றோர் பராமரிப்பு மற்றும் தலைமுறைகளுக்கிடையேயான உறவுகள் குறித்து தொடர்ந்து விவாதங்கள் நடைபெற்று வரும் நிலையில், ஹரியானா மாநிலம் சோனிபட்டில் நடந்ததாக ஊடகங்களில் வெளியாகியுள்ள ஒரு சம்பவம் நாடு முழுவதும் பல கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.

74 வயதான சிவ்சரண் குப்தா என்ற முதியவர், முதியோர் இல்லத்தில் வசித்து வந்த நிலையில் உயிரிழந்தார். அவருக்கு மூன்று மகள்கள் இருந்தும், இறுதிச் சடங்கில் யாரும் நேரில் பங்கேற்கவில்லை என்று அந்த முதியோர் இல்ல நிர்வாகம் தெரிவித்துள்ளது. இந்தச் சம்பவம் உண்மையில் குடும்ப உறவுகள், சமூக மாற்றங்கள் மற்றும் முதியோர் பராமரிப்பு குறித்த தீவிரமான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

குடும்பத்தின் பயணம்… தனிமையின் முடிவு

கிடைத்த தகவல்களின்படி, சிவ்சரண் குப்தாவும் அவரது மறைந்த மனைவியும் தங்களது மூன்று மகள்களையும் கல்வி கற்று, சுயமாக வாழும் நிலைக்கு கொண்டு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. மனைவி உயிரிழந்த பிறகு, அவர் முதியோர் இல்லத்தில் தனியாக வசித்து வந்தார்.

அவரது உடல்நிலை மோசமடைந்தது குறித்து குடும்பத்தினருக்கு முன்கூட்டியே தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டதாகவும், இருப்பினும் யாரும் அவரைச் சந்திக்க வரவில்லை என்றும் முதியோர் இல்ல நிர்வாகம் தெரிவித்துள்ளது. பின்னர் அவர் உயிரிழந்தபோதும், குடும்பத்தினர் நேரில் வராமல், இறுதிச் சடங்குகளை முதியோர் இல்லமே மேற்கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டதாக கூறப்படுகிறது.

இந்த விவரங்கள் அனைத்தும் சம்பந்தப்பட்ட முதியோர் இல்ல நிர்வாகம் மற்றும் ஊடகங்களில் வெளியான தகவல்களின் அடிப்படையிலானவை. சம்பவம் தொடர்பாக குடும்பத்தினரின் விரிவான விளக்கம் பொதுவெளியில் வெளியாகியுள்ளதா என்பது தெளிவாக இல்லை.

மாறிவரும் குடும்ப அமைப்பு

இந்தியாவில் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பிலிருந்து தனிக்குடும்ப அமைப்பிற்கு ஏற்பட்ட மாற்றம், வேலைவாய்ப்புக்காக இடம்பெயர்வு, வெளிநாட்டு குடியேற்றம், நகரமயமாக்கல் போன்ற பல காரணிகள் குடும்ப உறவுகளின் வடிவத்தை மாற்றியுள்ளன.

அனைத்து முதியோர் இல்லங்களிலும் வசிப்பவர்கள் குடும்பத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களே என்ற பொதுமைப்படுத்தல் சரியானதல்ல. பலர் மருத்துவத் தேவைகள், தனிப்பட்ட விருப்பம் அல்லது நடைமுறை காரணங்களாலும் அங்கு வசிக்கின்றனர். அதே நேரத்தில், குடும்ப ஆதரவை இழந்த முதியோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவது சமூக ஆர்வலர்களின் கவலையாக உள்ளது.

சட்டமும் சமூகப் பொறுப்பும்

இந்தியாவில் பெற்றோர்கள் மற்றும் மூத்த குடிமக்களின் பராமரிப்பை உறுதி செய்யும் சட்டங்கள் நடைமுறையில் உள்ளன. ஆனால் சட்டம் மட்டும் போதுமான தீர்வாக இருக்காது.

பெற்றோருக்கான மரியாதை, நேரம் ஒதுக்குதல், உடல்நலத்தை கவனித்தல் மற்றும் மனரீதியான ஆதரவு ஆகியவை குடும்ப உறவுகளின் அடிப்படை பொறுப்புகளாகவே கருதப்படுகின்றன.

அரசியல் மற்றும் கொள்கை நோக்கு

இந்தச் சம்பவம் நேரடியாக அரசியல் சர்ச்சையாக இல்லாவிட்டாலும், முதியோர் நலன் குறித்த அரசின் கொள்கைகள் மீண்டும் கவனத்திற்கு வருகின்றன.

இந்தியாவின் முதியோர் மக்கள் தொகை தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் நிலையில்:

• முதியோர் இல்லங்களின் தரத்தை மேம்படுத்துதல்,
• வீட்டிலேயே பராமரிப்பு சேவைகளை விரிவுபடுத்துதல்,
• மனநல ஆலோசனை வசதிகளை வலுப்படுத்துதல்,
• தனிமையில் வாழும் முதியோருக்கான சமூக ஆதரவு வலையமைப்பை உருவாக்குதல்

போன்ற நடவடிக்கைகள் மேலும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டிய அவசியம் இருப்பதாக சமூக ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

முடிவுரை

சிவ்சரண் குப்தாவின் வாழ்க்கைச் சம்பவம், உண்மை விவரங்கள் முழுமையாக எதுவாக இருந்தாலும், ஒரு முக்கியமான சமூகக் கேள்வியை நமக்கு முன்வைக்கிறது.

ஒரு பெற்றோர் தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக குடும்பத்திற்காக அர்ப்பணித்த பிறகு, அவர்களின் முதுமை மரியாதையுடனும் மனிதநேயத்துடனும் அமைய வேண்டியது சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த பொறுப்பாகும்.

வேகமாக மாறிவரும் வாழ்க்கை முறையில், பொருளாதார வெற்றியை விட மனித உறவுகளின் மதிப்பை மறக்காமல் பாதுகாப்பதே ஒரு நாகரிக சமூகத்தின் உண்மையான அடையாளமாக இருக்கும்.