தேசிய திரைப்பட விருதுகள்: திறமையா? அரசியலா? – தமிழ் திரையுலகின் பங்களிப்புக்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைக்கிறதா?
ஆய்வுக் கட்டுரை
எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com
இந்திய திரைப்பட உலகின் மிக உயரிய அரசாங்க அங்கீகாரமாகக் கருதப்படும் தேசிய திரைப்பட விருதுகள், ஒவ்வொரு ஆண்டும் திறமை, கலைத்திறன் மற்றும் தொழில்நுட்ப மேன்மையை பாராட்டும் நோக்கில் வழங்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், ஒவ்வொரு ஆண்டும் விருதுகள் அறிவிக்கப்படும் தருணத்தில் எழும் முக்கியமான கேள்வி ஒன்றே:
“இந்த விருதுகள் முழுமையாக திறமையின் அடிப்படையிலா? அல்லது அரசியல், கருத்தியல் மற்றும் காலகட்டத்தின் தாக்கமும் இதில் பிரதிபலிக்கிறதா?”
72-வது தேசிய திரைப்பட விருதுகளில், தமிழ் திரைப்படங்களுக்கு பல முக்கிய அங்கீகாரங்கள் கிடைத்துள்ளன. ‘அமரன்’ திரைப்படத்திற்காக இயக்குநர் ராஜ்குமார் பெரியசாமி சிறந்த இயக்குநர் விருதையும், ஜி.வி. பிரகாஷ் குமார் சிறந்த பின்னணி இசைக்கான தேசிய விருதையும் பெற்றுள்ளனர். ‘ராயன்’, ‘மகாராஜா’, ‘கேப்டன் மில்லர்’ உள்ளிட்ட படங்களும் பல்வேறு பிரிவுகளில் கவனம் பெற்றுள்ளன.
இது தமிழ் சினிமாவின் வலிமையை மீண்டும் நிரூபித்தாலும், “தமிழ் திரைப்படங்களின் மொத்த பங்களிப்புக்கு இது போதுமான அங்கீகாரமா?” என்ற விவாதம் தொடர்கிறது.
தமிழ் சினிமாவின் தேசிய பங்களிப்பு
கடந்த பல தசாப்தங்களாக இந்திய திரைப்பட வரலாற்றில் தமிழ் சினிமா பல்வேறு மாற்றங்களை உருவாக்கியுள்ளது.
- உலகத் தரத்தில் பேசப்படும் திரைக்கதைகள்.
- தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள்.
- இசை, ஒளிப்பதிவு, ஒலிப்பதிவு போன்ற துறைகளில் புதிய தரநிலைகள்.
- சமூக நீதி, மனித உரிமை, வரலாறு மற்றும் அறிவியல் சார்ந்த கதைகள்.
இவை அனைத்தும் இந்திய சினிமாவின் வளர்ச்சியில் தமிழ் திரைப்படங்களின் முக்கிய பங்களிப்பை வெளிப்படுத்துகின்றன.
அரசியல் தாக்கம் என்ற சந்தேகம் ஏன்?
தேசிய திரைப்பட விருதுகள் குறித்து எழும் விமர்சனங்கள் புதிதல்ல.
சில ஆண்டுகளில் தேசிய அரசியல் கருத்துக்களுடன் ஒத்துப்போகும் கருப்பொருள்களைக் கொண்ட திரைப்படங்கள் அதிக அங்கீகாரம் பெறுகின்றன என்ற விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன. அதே நேரத்தில், பல விமர்சகர்கள் இது முழுமையாக நடுவர் குழுவின் கலை மதிப்பீட்டின் விளைவு என்றும் வாதிடுகின்றனர்.
இந்த ஆண்டும் சிறந்த திரைப்படமாக ‘Article 370’ தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ள நிலையில், அதே விருதுகளில் ‘அமரன்’ சிறந்த இயக்குநர் விருதைப் பெற்றுள்ளது.
இந்த இரண்டு முடிவுகளும் தேசிய அளவில் அரசியல் விவாதங்களுக்கும், கலைச் சுதந்திரம் குறித்த கருத்து வேறுபாடுகளுக்கும் வழிவகுத்துள்ளன.
ஆனால், எந்த ஒரு விருதையும் அரசியல் அடிப்படையில் மட்டுமே விளக்குவது சரியான அணுகுமுறையாக இருக்காது. அதேபோல், அனைத்து விமர்சனங்களையும் முழுமையாக நிராகரிப்பதும் ஜனநாயக விவாதத்திற்கு ஏற்றதல்ல.
திறமைக்கும் வெளிப்படைத்தன்மைக்கும் இடையே சமநிலை
ஒரு தேசிய விருது மீது மக்களுக்கு நம்பிக்கை உருவாக வேண்டுமெனில்,
- நடுவர் தேர்வு முறையில் வெளிப்படைத்தன்மை,
- மதிப்பீட்டு அளவுகோல்கள் பற்றிய தெளிவு,
- மொழி சார்ந்த சமநிலை,
- பிராந்திய திரைப்படங்களுக்கான சம வாய்ப்பு,
இவை அனைத்தும் தொடர்ந்து வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
விருது பெறாத சிறந்த படைப்புகளும் தரத்தில் குறைவானவை என்று அர்த்தமல்ல. அதேபோல் விருது பெற்ற அனைத்து படைப்புகளும் அரசியல் காரணத்தால் தேர்வு செய்யப்பட்டவை என்றும் கூற முடியாது.
தமிழ் சினிமா இன்று
இந்திய திரைப்படத் துறையின் வளர்ச்சியில் தமிழ் சினிமா இன்று முக்கிய இயக்க சக்தியாக மாறியுள்ளது.
OTT தளங்கள், உலகளாவிய வெளியீடுகள், சர்வதேச திரைப்பட விழாக்கள், தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் தமிழ் திரைப்படங்கள் உலக பார்வையாளர்களை சென்றடைந்து வருகின்றன.
தேசிய விருது என்பது அந்தப் பயணத்தின் ஒரு அங்கீகாரம் மட்டுமே; தமிழ் சினிமாவின் மதிப்பை நிர்ணயிக்கும் ஒரே அளவுகோல் அல்ல.
ஜனநாயகத்தில் விமர்சனமும் அவசியம்
தேசிய திரைப்பட விருதுகள் குறித்த கேள்விகள் எழுப்பப்படுவது ஜனநாயகத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
ஆனால் அவை ஆதாரங்களுடனும் சமநிலையுடனும் இருக்க வேண்டும்.
அதே நேரத்தில், விருது பெற்ற கலைஞர்களின் உழைப்பையும் சாதனையையும் மதிப்பது நமது பொறுப்பாகும்.
Jananaayakan பார்வை
தேசிய திரைப்பட விருதுகள் இந்திய திரைப்பட உலகின் மிக உயரிய அங்கீகாரங்களில் ஒன்றாகத் தொடர்கின்றன.
இருப்பினும், தேர்வு நடைமுறைகள் மேலும் வெளிப்படையாகவும், அனைத்து மொழித் திரைப்படங்களுக்கும் சமமான பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்யும் வகையிலும் தொடர்ந்து மேம்படுத்தப்பட வேண்டும்.
தமிழ் சினிமா தனது தரத்தாலும் படைப்பாற்றலாலும் உலக அரங்கில் தனக்கென ஒரு இடத்தை ஏற்கனவே பெற்றுள்ளது. அந்தப் பயணத்தில் தேசிய விருதுகள் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக இருந்தாலும், தமிழ் திரைப்படங்களின் கலை மதிப்பை வரையறுக்கும் இறுதி அளவுகோலாக அவற்றை மட்டும் கருத முடியாது.