மாணவர் உரிமைக் குரலா? பயங்கரவாதமா? – ஜனநாயகத்தின் மீது எழும் மிகப் பெரிய கேள்வி

எழுதியவர்: சமரன்
Founding Editor & Publisher, Jananaayakan.com

இந்திய ஜனநாயகத்தின் வலிமை அதன் தேர்தல்களில் மட்டுமல்ல; அரசை விமர்சிக்கும் உரிமை, கேள்வி கேட்கும் உரிமை, அமைதியான போராட்ட உரிமை ஆகியவற்றில்தான் உள்ளது. ஒரு மாணவர் தனது எதிர்காலம் குறித்த நியாயமான கோரிக்கையை முன்வைத்தால், அவருக்கு பதிலாக அரசு உரையாடலையா வழங்க வேண்டும்? அல்லது அடக்குமுறையா?

டெல்லியில் நடைபெற்ற மாணவர் போராட்டத்திற்குப் பிந்தைய நிகழ்வுகள், குறிப்பாக டெல்லி பல்கலைக்கழக மாணவர் சாஹில் லோசாப் (Sahil Lochab) காயமடைந்த சம்பவம், இந்திய அரசியல் மற்றும் ஜனநாயகத்தின் தற்போதைய நிலையை மீண்டும் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது. எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ராகுல் காந்தி, உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷாவுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், மாணவர்களுக்கு எதிராக பெல்லட் கன் பயன்படுத்தப்பட்டதா, யார் அதற்கு அனுமதி அளித்தனர் என்பதற்கு பதில் கோரியுள்ளார். இதேவேளை, காவல்துறை பெல்லட் கன் பயன்படுத்தியதாக மறுத்துள்ள நிலையில், காயமடைந்தவர்களின் மருத்துவ அறிக்கைகள் மற்றும் குடும்பங்களின் வாக்குமூலங்கள் புதிய விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளன.

ஒரு கண்ணின் பார்வை மட்டுமல்ல…

19 வயதான சாஹில் லோசாப், டெல்லி பல்கலைக்கழக மாணவர். போட்டித் தேர்வுகளுக்குத் தயாராகி வந்த அவர், மாணவர் போராட்டத்தில் பங்கேற்றபோது வலது கண்ணில் கடுமையான காயம் ஏற்பட்டதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. மருத்துவர்கள் அவரது பார்வை மீளுமா என்பது குறித்தும் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

ஒரு இளைஞன் தனது எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்க தெருவில் நின்றான். இன்று அவன் தனது பார்வையையே பாதுகாக்க போராடுகிறான். இது தனிப்பட்ட துயரமா? அல்லது ஜனநாயக அமைப்புக்கே விடுக்கப்பட்ட எச்சரிக்கையா?

ஜனநாயகத்தின் மொழி உரையாடல்; வன்முறை அல்ல

உலகின் முதிர்ந்த ஜனநாயக நாடுகளில், மாணவர் போராட்டங்கள் அரசியல் அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகவே கருதப்படுகின்றன. பல்கலைக்கழக வளாகங்கள் கருத்து மோதல்களின் இடமாக இருப்பது இயல்பு. ஆனால் அந்தக் கருத்து மோதலை அடக்குவதற்காக அதிகப்படியான வலிமையைப் பயன்படுத்துவது மனித உரிமை மற்றும் ஜனநாயகக் கோட்பாடுகள் குறித்து தீவிரமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் பல சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகள், கூட்ட நெரிசல் கட்டுப்பாட்டில் பயன்படுத்தப்படும் வலிமை தேவையான அளவிலும், சமநிலையுடனும், கடைசி விருப்பமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன.

அரசியல் தாக்கம்

இந்த விவகாரம் வெறும் சட்டம்-ஒழுங்கு பிரச்சினையாக இல்லை. இது தேசிய அரசியலின் முக்கிய விவாதமாக மாறியுள்ளது.

எதிர்க்கட்சிகள், மாணவர்களின் கோரிக்கைகள் கேட்கப்படாமல் வன்முறை பயன்படுத்தப்பட்டதாக குற்றம்சாட்டுகின்றன. மறுபுறம், மத்திய அரசு மற்றும் காவல்துறை சட்டம்-ஒழுங்கை நிலைநிறுத்த தேவையான நடவடிக்கைகள் மட்டுமே எடுக்கப்பட்டதாகக் கூறுகின்றன. இந்த முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகள் காரணமாக, முழுமையான உண்மை வெளிவர சுயாதீன விசாரணை தேவை என்ற கோரிக்கைகளும் அதிகரித்துள்ளன.

இளைஞர்களின் மனநிலையில் மாற்றம்

வேலைவாய்ப்பு, போட்டித் தேர்வுகள், தேர்வுத் தாள் கசிவுகள், கல்விக் கொள்கைகள், பொருளாதார அழுத்தம் ஆகியவை ஏற்கனவே இளைஞர்களிடையே அதிருப்தியை உருவாக்கியுள்ளன. அந்தச் சூழலில் மாணவர் போராட்டங்கள் மீது கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாக உருவாகும் பார்வை, அரசுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் இடையிலான நம்பிக்கையை மேலும் பாதிக்கும் அபாயம் உள்ளது.

வரலாறு சொல்லும் ஒரு உண்மை என்னவென்றால், மாணவர் இயக்கங்களை வலிமையால் ஒடுக்க முயன்ற அரசுகள் உடனடி அமைதியைப் பெற்றிருக்கலாம்; ஆனால் நீண்டகால அரசியல் விளைவுகளைத் தவிர்த்ததில்லை.

தேவை என்ன?

இந்த விவகாரத்தில் அரசியல் குற்றச்சாட்டுகளைத் தாண்டி, சில அடிப்படை கேள்விகளுக்கு வெளிப்படையான பதில் தேவை:

• பெல்லட் கன் பயன்படுத்தப்பட்டதா?
• பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தால் யார் அனுமதி அளித்தனர்?
• காயமடைந்த மாணவர்களுக்கு உடனடி மருத்துவ உதவி ஏன் தாமதமானது?
• சம்பவம் குறித்து சுயாதீன விசாரணை நடைபெறுமா?
• எதிர்காலத்தில் மாணவர் போராட்டங்களை கையாள புதிய நடைமுறைகள் உருவாக்கப்படுமா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் ஒரு அரசின் நம்பகத்தன்மையை மட்டுமல்ல, இந்திய ஜனநாயகத்தின் தரத்தையும் தீர்மானிக்கும்.

ஜனநாயகத்தின் உண்மையான சோதனை

ஒரு அரசின் வலிமை, எதிர்ப்புக் குரலை அடக்குவதில் இல்லை; அதை கேட்டு பதிலளிப்பதில்தான் உள்ளது.

மாணவர் ஒருவரின் கண்ணில் ஏற்பட்ட காயம், அரசியல் விவாதத்தின் பொருளாக மட்டுமே மாறிவிடக் கூடாது. அது இந்திய ஜனநாயகத்தின் மனசாட்சியை உலுக்கும் தருணமாக இருக்க வேண்டும்.

கருத்து வேறுபாடு ஜனநாயகத்தின் எதிரி அல்ல. அதை எதிரியாகக் கருதும் மனப்பான்மையே ஜனநாயகத்திற்கு மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தலாகும்.