சிறப்புக் கட்டுரை | கண் நலம்

குழந்தைகளின் பார்வையை மெல்ல மாற்றுகிறதா டிஜிட்டல் வாழ்க்கை?

அதிகரிக்கும் ‘மையோபியா’ கவலை — பெற்றோர் இன்று கவனிக்க வேண்டியது என்ன?

டாக்டர் ஹெலன்
கண் மருத்துவ நிபுணர்

ஸ்மார்ட்போன், டேப்லெட், லேப்டாப், ஆன்லைன் வகுப்புகள், வீடியோ கேம்கள் என இன்றைய குழந்தைகளின் அன்றாட வாழ்க்கை திரைகளைச் சுற்றியே நகர்கிறது. தொழில்நுட்பத்தை குழந்தைகளிடமிருந்து முழுமையாகப் பிரிக்க முடியாது. ஆனால், திரைக்கு அருகில் நீண்ட நேரம் செலவிடும் வாழ்க்கைமுறையுடன், வெளிப்புறச் செயல்பாடுகள் குறைவதும் குழந்தைகளின் கண் ஆரோக்கியத்தில் கவனம் செலுத்த வேண்டிய முக்கிய காரணிகளாக மாறியுள்ளன. உலக சுகாதார அமைப்பும் குழந்தைகளின் டிஜிட்டல் சூழல் அவர்களின் உடல்நலம் மற்றும் வளர்ச்சியை வடிவமைக்கும் முக்கிய காரணியாக மாறியுள்ளதாக சமீபத்தில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

இதில் தற்போது உலகளவில் அதிகம் விவாதிக்கப்படும் கண் பிரச்சினைகளில் ஒன்று மையோபியா (Myopia) — கிட்டப்பார்வை.

மையோபியா என்றால் என்ன?

அருகில் இருக்கும் பொருட்களைத் தெளிவாகப் பார்க்க முடிந்தாலும், தொலைவில் உள்ள பொருட்கள் மங்கலாகத் தெரிவதே மையோபியாவின் முக்கிய அறிகுறி. சரிசெய்யப்படாத refractive error குழந்தைகளிலும் பெரியவர்களிலும் பார்வைக் குறைபாட்டிற்கான முக்கிய காரணமாக இருப்பதாக உலக சுகாதார அமைப்பு குறிப்பிடுகிறது.

பள்ளியில் கரும்பலகை அல்லது ஸ்மார்ட் போர்டில் உள்ள எழுத்துகளைப் பார்க்க சிரமப்படுவது, தொலைக்காட்சிக்கு மிக அருகில் அமர்வது, தொலைவில் உள்ளவற்றைப் பார்க்க கண்களைச் சுருக்குவது போன்றவை குழந்தைகளிடம் கவனிக்க வேண்டிய அறிகுறிகளாக இருக்கலாம்.

“மொபைல்தான் காரணம்” என்று மட்டும் சொல்ல முடியுமா?

இங்கே ஒரு மருத்துவ ரீதியான தெளிவு அவசியம்.

மையோபியாவுக்கு ஒரே ஒரு காரணத்தை மட்டும் சுட்டிக்காட்டுவது சரியல்ல. குடும்ப மரபு உள்ளிட்ட பல காரணிகள் இதில் தொடர்புடையவை. அதேநேரம், நீண்ட நேரம் அருகிலுள்ள பொருட்களைப் பார்ப்பது மற்றும் போதுமான நேரம் வெளியில் செலவிடாதது போன்ற வாழ்க்கைமுறை காரணிகளும் மையோபியா அபாயத்துடன் தொடர்புடையவை என WHO குறிப்பிடுகிறது.

எனவே குழந்தைகளிடம் “போனைத் தொடாதே” என்று கூறுவதைக் காட்டிலும், ஆரோக்கியமான டிஜிட்டல் பழக்கங்களை உருவாக்குவது முக்கியம்.

20-20-20 விதி

திரையைத் தொடர்ந்து பார்க்கும் குழந்தைகளுக்கும் பெரியவர்களுக்கும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள எளிதான நடைமுறை 20-20-20 விதி.

ஒவ்வொரு 20 நிமிட திரைப் பயன்பாட்டிற்குப் பிறகும், சுமார் 20 அடி தொலைவில் உள்ள ஒன்றை குறைந்தது 20 விநாடிகள் பார்ப்பது கண்களுக்கு இடைவெளி வழங்க உதவும் என்று WHO-வின் கண் நல வழிகாட்டுதல் பரிந்துரைக்கிறது.

அதோடு, குழந்தைகள் தினமும் வெளிச்சமான வெளிப்புற சூழலில் நேரம் செலவிடுவதையும் ஊக்குவிக்க வேண்டும். குழந்தைகளிடம் வெளிப்புறச் செயல்பாடுகளை அதிகரிப்பதும், தொடர்ச்சியான near-work செயல்பாடுகளைக் குறைப்பதும் மையோபியா தொடங்குவதைத் தாமதப்படுத்தவும் அதன் முன்னேற்றத்தை மெதுவாக்கவும் உதவக்கூடும் என்று WHO தெரிவிக்கிறது.

கண் பரிசோதனை என்பது கண்ணாடி வாங்குவதற்காக மட்டும் அல்ல

பல பெற்றோர்கள் குழந்தை பார்வைக் குறைபாடு குறித்து புகார் கூறிய பின்னரே கண் மருத்துவரை அணுகுகிறார்கள். ஆனால் சில பார்வைப் பிரச்சினைகள் ஆரம்பத்தில் குழந்தையாலேயே உணரப்படாமல் இருக்கலாம்.

பார்வைத் திறன் குறைவு குழந்தையின் கல்வி மற்றும் பள்ளிச் செயல்திறனையும் பாதிக்கக்கூடும். குழந்தைப் பருவத்திலேயே கண்டறியப்படும் சில பார்வைப் பிரச்சினைகளுக்கு ஆரம்பகால சிகிச்சை அளிப்பது மிகவும் முக்கியமானது.

எனவே பள்ளி வயதுக் குழந்தைகளுக்கு முறையான பார்வை பரிசோதனை குறித்த விழிப்புணர்வு குடும்பங்களிலும் பள்ளிகளிலும் உருவாக வேண்டும்.

பெற்றோர் கவனிக்க வேண்டிய எச்சரிக்கை அறிகுறிகள்

குழந்தை அடிக்கடி கண்களைச் சுருக்கிப் பார்க்கிறதா, தொலைக்காட்சி அல்லது திரைக்கு மிகவும் அருகில் செல்கிறதா, தொலைவில் உள்ள எழுத்துகளைப் பார்க்க முடியவில்லை என்கிறதா, பார்வையில் திடீர் மாற்றம் இருப்பதாகக் கூறுகிறதா போன்றவற்றை சாதாரண பழக்கம் என்று புறக்கணிக்காமல் கண் பரிசோதனை மேற்கொள்வது நல்லது.

உலகளவில் குறைந்தது 100 கோடி மக்களுக்கு தடுப்பதற்கான வாய்ப்பு இருந்த அல்லது இன்னும் உரிய முறையில் கவனிக்கப்படாத அருகு அல்லது தொலைப் பார்வைக் குறைபாடு இருப்பதாக WHO தெரிவிக்கிறது.

தொழில்நுட்பம் எதிரி அல்ல; கட்டுப்பாடற்ற பயன்பாடுதான் கவனிக்க வேண்டியது

டிஜிட்டல் உலகத்திலிருந்து குழந்தைகளை முற்றிலும் விலக்குவது நடைமுறைக்கு ஏற்ற தீர்வு அல்ல. கல்வி முதல் தகவல் தொடர்பு வரை தொழில்நுட்பத்தின் நன்மைகள் ஏராளம்.

ஆனால்,

திரைக்கு இடையே இடைவெளி,
வெளிப்புறச் செயல்பாடுகள்,
சரியான வாசிப்பு மற்றும் திரைப் பழக்கங்கள்,
குழந்தையின் பார்வையில் ஏற்படும் மாற்றங்களை கவனித்தல்,
தேவையான நேரத்தில் கண் பரிசோதனை

— இவை குடும்பத்தின் அன்றாட வாழ்க்கை முறையின் ஒரு பகுதியாக மாற வேண்டும்.

“குழந்தை பார்க்கிறது என்பதற்கும், குழந்தை தெளிவாகப் பார்க்கிறது என்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. பார்வையில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றத்தையும் ஆரம்பத்திலேயே கண்டறிவது, அவர்களின் நாளைய பார்வையைப் பாதுகாப்பதற்கான முக்கிய முதலீடு.”

— டாக்டர் ஹெலன், கண் மருத்துவ நிபுணர்