“மூன்றாம் உலகப்போரின் அடுத்த தீப்பொறி தண்ணீரா?” – செயற்கை நுண்ணறிவும் உலக நீர்ப் போட்டியும்: பத்திரிகையாளர் சமரனின் முன்னறிவிப்பு

தண்ணீருக்கான போட்டி இனி விவசாயத்திற்கும் குடிநீருக்கும் மட்டும் அல்ல; AI தரவு மையங்கள், தொழில்துறை வளர்ச்சி, மின்சார உற்பத்தி மற்றும் புவிசார் அரசியல் ஆதிக்கத்திற்குமான போட்டியாகவும் மாறுகிறது

சிறப்பு புவிசார் அரசியல் ஆய்வு
எழுதியவர்: சமரன்
பத்திரிகையாளர் & எழுத்தாளர்
Founding Editor & Publisher – Jananaayakan.com

21-ஆம் நூற்றாண்டின் மிகப்பெரிய புவிசார் அரசியல் மோதல்களில் ஒன்று எண்ணெயைச் சுற்றி இருக்காமல், தண்ணீரைச் சுற்றி உருவாகக்கூடும்.

இது வெறும் பரபரப்பான கணிப்பு அல்ல. காலநிலை மாற்றம், மக்கள்தொகை வளர்ச்சி, நகரமயமாக்கல், உணவு உற்பத்திக்கான அதிகரிக்கும் நீர்த் தேவை, எல்லை தாண்டிப் பாயும் நதிகளின் கட்டுப்பாடு மற்றும் புதிய தலைமுறை தரவு மையங்களின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றை ஒரே நேரத்தில் பார்க்கும்போது, நீர் பாதுகாப்பு உலக அரசியலின் முக்கியமான தேசிய பாதுகாப்பு பிரச்சினையாக மாறிவருவது தெளிவாகிறது.

இந்தப் பின்னணியில் நான் முன்வைக்கும் முன்னறிவிப்பு:

“எதிர்காலத்தில் மிகப்பெரிய சர்வதேச மோதலைத் தூண்டும் காரணிகளில் தண்ணீர் முக்கியமான ஒன்றாக இருக்கக்கூடும். செயற்கை நுண்ணறிவின் அதிவேக வளர்ச்சியால் உருவாகும் நீர் மற்றும் மின்சாரத் தேவையும் அந்த அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும்.”

இதை “மூன்றாம் உலகப்போர் நிச்சயமாக தண்ணீருக்காகவே நடைபெறும்” என்ற தீர்க்கதரிசனமாகப் பார்க்கக்கூடாது. மாறாக, உலக நாடுகள் இன்றே கவனிக்க வேண்டிய ஒரு Risk Forecast – அபாய முன்னறிவிப்பாக பார்க்க வேண்டும்.

எண்ணெய்க்குப் பிறகு தண்ணீரா?

கடந்த நூற்றாண்டின் சர்வதேச அரசியலை எண்ணெய் பெரிதும் தீர்மானித்தது. எரிசக்தி வளங்களைக் கட்டுப்படுத்துதல் நாடுகளின் பொருளாதார மற்றும் ராணுவ வலிமையின் முக்கிய அங்கமாக இருந்தது.

ஆனால் தண்ணீரின் தன்மை வேறுபட்டது.

எண்ணெய்க்கு மாற்று எரிசக்தியை உருவாக்க முடியும். ஆனால் மனித வாழ்க்கை, விவசாயம் மற்றும் உணவு உற்பத்திக்குத் தேவையான நன்னீருக்கு முழுமையான மாற்று இல்லை.

ஒரு நாட்டின் நீர்வளம் கடுமையாகக் குறைந்தால் அதன் விளைவுகள் குடிநீருடன் முடிவதில்லை.

விவசாய உற்பத்தி குறையலாம். உணவுப் பொருட்களின் விலை உயரலாம். கிராமப்புற வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படலாம். மக்கள் இடம்பெயர்வு அதிகரிக்கலாம். மாநிலங்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான நீர்ப் பகிர்வு அரசியல் மோதலாக மாறலாம்.

அதனால்தான் Water Security என்பது National Security என்ற பார்வை எதிர்காலத்தில் மேலும் வலுப்பெறக்கூடும்.

AI-க்கும் தண்ணீருக்கும் என்ன தொடர்பு?

செயற்கை நுண்ணறிவு என்றவுடன் நாம் மென்பொருள், கணினி மற்றும் இணையத்தை மட்டுமே நினைக்கிறோம். ஆனால் AI இயங்குவதற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய உட்கட்டமைப்பு உள்ளது.

AI மாதிரிகளைப் பயிற்றுவிக்கவும் இயக்கவும் ஆயிரக்கணக்கான உயர் செயல்திறன் கொண்ட கணினிச் சிப்புகள் தரவு மையங்களில் தொடர்ந்து இயங்குகின்றன.

இந்தக் கணினிகள் அதிக அளவில் வெப்பத்தை உருவாக்குகின்றன. அந்த வெப்பத்தை கட்டுப்படுத்த பல தரவு மையங்களில் குளிரூட்டும் அமைப்புகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன; சில அமைப்புகள் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ குறிப்பிடத்தக்க அளவு நீரைச் சார்ந்திருக்கின்றன.

இதற்கு மேலாக தரவு மையங்களுக்குத் தேவையான மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதற்கும் சில மின் உற்பத்தி முறைகளில் நீர் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அதாவது AI-யின் நீர்த் தடம் என்பது தரவு மையத்திற்குள் பயன்படுத்தப்படும் நீரை மட்டும் கணக்கிடுவதால் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒன்று.

AI → Computing → Electricity → Cooling → Water

என்ற ஒரு பெரிய வளச் சங்கிலியை நாம் பார்க்க வேண்டும்.

AI தான் நீர்ப் பற்றாக்குறைக்குக் காரணமா?

இல்லை.

உலகளாவிய நன்னீர் பயன்பாட்டில் விவசாயமே மிகப்பெரிய பங்கை வகிக்கிறது. மக்கள் தொகை அதிகரிப்பு, காலநிலை மாற்றம், தொழில்மயமாக்கல், நகரமயமாக்கல், நிலத்தடி நீர் அதிகப்படியான பயன்பாடு மற்றும் நீர் மேலாண்மைக் குறைபாடுகள் ஆகியவை மிகப்பெரிய காரணிகள்.

எனவே, “AI உலகின் தண்ணீரை காலி செய்துவிடும்” என்று கூறுவது அறிவியல் ரீதியாக மிகைப்படுத்தலாகும்.

ஆனால் வேறு ஒரு முக்கியமான கேள்வி இருக்கிறது.

ஏற்கனவே நீர்ப் பற்றாக்குறை உள்ள ஒரு பகுதியில் மிகப்பெரிய AI தரவு மையங்கள் தொடர்ந்து அமைக்கப்பட்டால் என்ன ஆகும்?

அங்குதான் எதிர்கால அரசியல் தொடங்குகிறது.

ஒரே நீர்வளத்திற்காக பொதுமக்கள், விவசாயம், தொழிற்சாலைகள், மின்சார உற்பத்தி மற்றும் தரவு மையங்கள் போட்டியிட வேண்டிய சூழல் உருவானால், நீர் ஒதுக்கீடு அரசியல் முடிவாக மாறும்.

நதிகளும் புவிசார் அரசியலும்

உலகின் பல முக்கிய நதிகள் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகளைக் கடந்து செல்கின்றன.

மேல்பகுதியில் இருக்கும் நாடு அணை கட்டுவது, நீரைத் திருப்புவது அல்லது அதிக அளவில் பயன்படுத்துவது கீழ்பகுதி நாட்டின் விவசாயம் மற்றும் குடிநீர் பாதுகாப்பை பாதிக்கக்கூடும்.

இதனால் எல்லை தாண்டிய நதிகள் எதிர்காலத்தில் மிக முக்கியமான ராஜதந்திரப் பேச்சுவார்த்தைகளின் மையமாக மாறும்.

தெற்காசியாவும் இதிலிருந்து விலகியதல்ல.

இந்தியா, சீனா, பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் உள்ளிட்ட நாடுகளுக்கு நீர் மற்றும் எல்லை தாண்டிய நதிகள் ஏற்கனவே முக்கியமான மூலோபாயப் பிரச்சினைகளாக உள்ளன.

இங்கு ஒரு முக்கிய வேறுபாட்டை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்: நீர் தொடர்பான பதற்றங்கள் இருக்கின்றன என்பதற்காக அவை தானாகவே போராக மாறிவிடாது. நீர் ஒப்பந்தங்கள், சர்வதேச பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் பகிர்வு அமைப்புகள் பல மோதல்களைத் தவிர்க்கவும் உதவியுள்ளன.

காலநிலை மாற்றம் உருவாக்கும் புதிய அழுத்தம்

காலநிலை மாற்றம் நீர்ப் பாதுகாப்பின் கணக்கையே மாற்றிவருகிறது.

ஒருபுறம் கடுமையான மழை மற்றும் வெள்ளம். மற்றொரு புறம் நீண்டகால வறட்சி.

ஒரே பகுதியில் சில நாட்களில் மிக அதிக மழை பெய்தாலும், அந்த நீரை சேமிக்கும் திறன் இல்லாவிட்டால் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு அதே பகுதி தண்ணீர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளலாம்.

எனவே எதிர்காலத்தின் கேள்வி,

“எவ்வளவு மழை பெய்கிறது?”

என்பது மட்டுமல்ல.

“பெய்யும் மழையில் எவ்வளவு நீரை ஒரு நாடு சேமித்து, மறுசுழற்சி செய்து, பாதுகாப்பாக பயன்படுத்துகிறது?”

என்பதுதான்.

இந்தியாவுக்கு இது ஏன் முக்கியம்?

1.4 பில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள்தொகை கொண்ட இந்தியாவுக்கு நீர் என்பது பொருளாதாரக் கொள்கையைத் தாண்டிய தேசிய பாதுகாப்பு விவகாரம்.

விவசாயம், நகரங்கள், தொழில்துறை, மின்சாரம் மற்றும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் அனைத்திற்கும் ஒரே நேரத்தில் வளங்கள் தேவைப்படுகின்றன.

இந்தியா உலகளாவிய AI மற்றும் தரவு மைய முதலீடுகளை ஈர்க்க விரும்பினால், “எத்தனை Data Centres?” என்பதுடன் மற்றொரு கேள்வியையும் கேட்க வேண்டும்:

“அவை எவ்வளவு நீர் பயன்படுத்துகின்றன?”

நீர்ப் பற்றாக்குறை அதிகமுள்ள பகுதிகளில் புதிய தரவு மையங்களை அமைக்கும் போது நீர் பயன்பாட்டை முன்கூட்டியே மதிப்பிடுவது, மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட நீரைப் பயன்படுத்துவது, குறைந்த நீர் தேவையுள்ள cooling technology-களை ஊக்குவிப்பது போன்ற கொள்கைகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

‘Water War’ தவிர்க்க முடியாததா?

இல்லை.

நீர் பற்றாக்குறை அதிகரிப்பது போரை தவிர்க்க முடியாததாக மாற்றுவதில்லை.

அதே நெருக்கடி நாடுகளை ஒத்துழைக்கவும் தூண்டக்கூடும்.

நீர் மறுசுழற்சி, கடல்நீரைக் குடிநீராக்குதல், மழைநீர் சேகரிப்பு, விவசாயத்தில் துல்லிய நீர்ப்பாசனம், கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு, குறைந்த நீர் பயன்படுத்தும் தொழில்நுட்பம் மற்றும் சர்வதேச நீர்ப் பகிர்வு ஒப்பந்தங்கள் ஆகியவை அபாயத்தைக் குறைக்க முடியும்.

AI கூட இந்தப் பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாக மட்டுமல்லாமல் தீர்வின் ஒரு பகுதியாகவும் இருக்க முடியும். நீர்க் கசிவுகளை கண்டறிதல், வறட்சியை முன்கணித்தல், விவசாய நீர்ப்பாசனத்தை மேம்படுத்துதல் போன்றவற்றில் AI உதவ முடியும்.

சமரனின் முன்னறிவிப்பு

20-ஆம் நூற்றாண்டில் உலக வல்லரசுகளின் கண்கள் எண்ணெய் கிணறுகளை நோக்கியிருந்தன.

21-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குச் செல்லச் செல்ல, அந்தப் பார்வையின் ஒரு பகுதி நன்னீர் வளங்கள், நதிகள், அணைகள், மின்சாரம் மற்றும் கணினி உட்கட்டமைப்புகள் நோக்கி நகரக்கூடும்.

எனது முன்னறிவிப்பு மூன்றாம் உலகப்போர் நாளை தொடங்கும் என்பதல்ல.

ஆனால் அடுத்த மிகப்பெரிய சர்வதேச மோதல்களை மதிப்பிடும்போது ராணுவம், அணு ஆயுதங்கள், எண்ணெய் மற்றும் எல்லைகள் மட்டுமல்லாமல் தண்ணீரையும் ஒரு மூலோபாய வளமாக உலகம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது.

அதில் AI ஒரு புதிய multiplier — ஏற்கனவே இருக்கும் நீர் மற்றும் மின்சார அழுத்தத்தை சில பகுதிகளில் மேலும் அதிகரிக்கக்கூடிய புதிய காரணி.

உலகம் AI புரட்சியை கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் அந்தப் புரட்சிக்குத் தேவையான சிப்புகளுக்குப் பின்னால் மின்சாரம் இருக்கிறது.

அந்த மின்சாரத்திற்கும் குளிரூட்டலுக்கும் பின்னால் ஒரு வளம் இருக்கிறது.

அது தண்ணீர்.

அடுத்த தலைமுறையின் மிகப்பெரிய புவிசார் அரசியல் கேள்வி,

“யாரிடம் அதிக ஆயுதங்கள் உள்ளன?” என்பதுடன், “யாரிடம் பாதுகாப்பான தண்ணீர் உள்ளது?” என்பதாகவும் மாறலாம்.